Μια μεταφορά χρημάτων μέσω IRIS δεν σημαίνει από μόνη της ότι υπάρχει φορολογικό πρόβλημα. Η φορολογική αρχή εξετάζει κυρίως τον λόγο της συναλλαγής, τη συχνότητά της και τη συνολική εικόνα που σχηματίζουν οι κινήσεις. Από ένα απλό “σου στέλνω το μερίδιό μου” μέχρι τα χρήματα που δίνει ένας γονιός στο παιδί του, οι καθημερινές κινήσεις δεν οδηγούν αυτομάτως σε φορολόγηση.
Έστειλες 20 ευρώ μέσω IRIS σε έναν φίλο για το φαγητό; Έβαλε ο παππούς 50 ευρώ στο εγγόνι του για χαρτζιλίκι; Έστειλε ένας γονιός χρήματα στο παιδί του 200 ευρώ που σπουδάζει για τα καθημερινά του έξοδα;
Οι καθημερινές αυτές μεταφορές χρημάτων δεν σημαίνουν ότι δημιουργείται αυτομάτως φορολογικό ζήτημα. Η βασική αρχή που ξεκαθαρίζεται από τη φορολογική διοίκηση είναι ότι τα μικροποσά που διακινούνται μέσω IRIS ή τραπεζικών λογαριασμών δεν αποτελούν από μόνα τους αντικείμενο ιδιαίτερου φορολογικού ενδιαφέροντος.
Το κρίσιμο είναι πως δεν υπάρχει συγκεκριμένο όριο σε ευρώ που να χωρίζει το μικρό, αθώο ποσό από μια συναλλαγή που μπορεί να ελεγχθεί. Δεν ισχύει, για παράδειγμα, ότι μέχρι τα 50 ή τα 100 ευρώ μια μεταφορά είναι αυτομάτως ασφαλής και από εκεί και πάνω φορολογείται.
Αυτό που μετρά για τη φορολογική αρχή είναι ο λόγος για τον οποίο μεταφέρονται τα χρήματα, πόσο συχνά γίνεται η μεταφορά και ποια συνολική εικόνα προκύπτει από τις συναλλαγές.
Ένας φίλος πληρώνει τον λογαριασμό των 80 ευρώ σε ένα εστιατόριο και οι υπόλοιποι τρεις τού στέλνουν μέσω IRIS το μερίδιό τους. Πρόκειται για τακτοποίηση ενός κοινού εξόδου.
Αντίστοιχα, κάποιος πληρώνει το ταξί και ο φίλος του τού μεταφέρει 15 ευρώ. Ή ένας φίλος κλείνει ένα κατάλυμα και οι υπόλοιποι τού επιστρέφουν το ποσό που τους αναλογεί.
Το ίδιο ισχύει και για τα συνηθισμένα μικροποσά μέσα στην οικογένεια. Ένας γονιός μπορεί να στείλει χρήματα στο παιδί του για καθημερινά έξοδα ή ένας παππούς ένα μικρό ποσό στο εγγόνι του ως χαρτζιλίκι.
Το IRIS είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρονται τα χρήματα. Η χρήση του δεν μετατρέπει μια καθημερινή συναλλαγή σε δωρεά ούτε δημιουργεί από μόνη της φορολογική υποχρέωση.
Το ενδιαφέρον της φορολογικής διοίκησης μπορεί να εμφανιστεί όταν οι κινήσεις πάψουν να θυμίζουν καθημερινές συναλλαγές και διαμορφώνουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σημαντικών μεταφορών.
Άλλο να στείλεις 20 ευρώ σε έναν φίλο επειδή πλήρωσε την πίτσα και άλλο να μεταφέρονται μεταξύ δύο προσώπων μεγάλα ποσά σε τακτική βάση χωρίς προφανή αιτία.
Εκεί μπορεί να εξεταστεί τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις συναλλαγές: αν πρόκειται για χρηματική δωρεά, για πληρωμή κάποιας υπηρεσίας ή για άλλη οικονομική συναλλαγή. Και εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά: άλλο οι συγγενείς και άλλο οι φίλοι.
Για χρηματικές δωρεές προς πρόσωπα της Α΄ κατηγορίας, όπως γονείς, παιδιά και εγγόνια, προβλέπεται αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει η νομοθεσία και με αποδεδειγμένη μεταφορά μέσω χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το ίδιο αφορολόγητο καλύπτει μια πραγματική χρηματική δωρεά μεταξύ φίλων. Η φορολογική μεταχείριση διαφοροποιείται ανάλογα με τη σχέση δωρητή και αποδέκτη.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
