Το ερώτημα είναι, φυσικά, ρητορικό. Η ακρίβεια δεν καταργείται με έναν νόμο και ένα άρθρο, όπως μια διεθνής ενεργειακή κρίση δεν… εξαφανίζεται επειδή κάποιος θα ανακοινώσει από ένα βήμα μια σειρά από εύκολες λύσεις.
Η πραγματικότητα έχει έναν απαράβατο κανόνα. Στο τέλος, ο δημοσιονομικός «λογαριασμός» πρέπει να βγαίνει και ακριβώς σε αυτήν τη… λεπτομέρεια «πάσχουν» οι εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα. Πράγματι, μπορεί να ακούγεται ευχάριστα το 13% ΦΠΑ στα καύσιμα ή η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο μισό. Όμως πίσω από κάθε εξαγγελία υπάρχει μια αδυσώπητη πραγματικότητα. Για παράδειγμα, μόνο η μείωση στο μισό του ΕΦΚ δημιουργεί δημοσιονομικό κενό περίπου 2 δισ. ευρώ. Το ερώτημα, επομένως, είναι απλό. Από πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα και ποια δαπάνη θα περικοπεί;
Το ίδιο ισχύει και για τα λεγόμενα «υπερκέρδη» των διυλιστηρίων. Η κυβέρνηση έχει ήδη φορολογήσει τα πλεονάζοντα κέρδη τους το 2022 και το 2023. Το ζητούμενο σήμερα, όμως, δεν είναι να δημιουργούνται εντυπώσεις φορολογικής αυστηρότητας, αλλά να μειώνεται η τιμή στην αντλία. Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια ένας φόρος που θα εισπραχθεί το 2027 δεν μπορεί να μειώσει εδώ και τώρα την τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής σήμερα. Και η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση έχει ήδη διαθέσει πάνω από 800 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των πολιτών απέναντι στην ενεργειακή κρίση, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με τη μεγαλύτερη δημοσιονομική στήριξη ως ποσοστό του ΑΕΠ. Παράλληλα, έχουν μειωθεί 91 φόροι, εκ των οποίων οι 25 είναι έμμεσοι.
«Μαγικές λύσεις» vs αριθμητικής πραγματικότητας
Η διαφορά, λοιπόν, βρίσκεται στη φιλοσοφία της κυβέρνησης και στο μείγμα της πολιτικής. Από τη μία οι «μαγικές λύσεις» της αντιπολίτευσης που ακούγονται εύκολα, αλλά δυσκολεύονται να αντέξουν στην αριθμητική πραγματικότητα. Από την άλλη, μέτρα που πρέπει να χρηματοδοτούνται, να εφαρμόζονται και να αποδίδουν αποτέλεσμα στο πεδίο.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, ο πολίτης δεν πληρώνει εξαγγελίες. Πληρώνει την τιμή στην αντλία. Και εκεί κρίνεται η συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και τα έργα. Γιατί στην πολιτική, όπως και στην οικονομία, ο λογαριασμός δεν βγαίνει με… ευχές παρά μονάχα με αριθμούς.
