Προσεγγίζω με νηφαλιότητα την συναυλία που έγινε στη Θεσσαλονίκη, που πλήγωσε και δίχασε. Με σφιγμένο τον νου, τη σκέψη να γυρνά και να ψάχνει, η θλίψη αναπόφευκτα να κατακλύζει την ψυχή.
*Του Κώστα Κιλτίδη, Ιατρός – πρ. Βουλευτής και Υφυπουργός
Δεν είναι από τα χειρότερα που έχουν συμβεί στην Πόλη του Μυροβλύτη. Μια συναυλία , με έναν προβεβλημένο καλλιτέχνη, όπως ο Αντώνης Ρέμος, είναι ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Ελήφθη η απόφαση να γίνει στο ιστορικό τοπόσημο του Λευκού Πύργου και του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Συνηθίζεται η χρήση των τοποσήμων και των αρχαιολογικών χώρων, σταδίων, πλατειών, άλση, δάση, βουνά και παραποτάμιες περιοχές. Γίνονται όμως δίπλα, επάνω, κάτω, εμπρός ή πίσω από τον πυρήνα των αρχαιολογικών χώρων, μνημείων ή αγαλμάτων , ανδριάντων και προτομών.
Οι αρχαιολογικοί χώροι «κουβαλούν» την πολιτιστική μας ταυτότητα και τα μνημεία προσώπων , σηματοδοτούν την μνήμη του προσώπου, χωρίς να είναι ταφικά μνημεία. Οι εκδηλώσεις με αυτό τον τρόπο αναδεικνύουν τα τοπόσημα και αποκτούν το όποιο ιδιαίτερο χρώμα.
Ο Δήμος διέπραξε λάθος ασυγχώρητο, αποκαλύπτοντας την παντελή έλλειψη γνώσης, σεβασμού και κανόνων. Άνοιξε ασκό του Αιόλου. Το υπουργείο πολιτισμού , δεν παρενέβη ως όφειλε, λες και υφίσταται για διανομή κονδυλίων και όχι για την προαγωγή του πολιτισμού και αυτονοήτως προστασία των μνημείων.
Η κ. Μενδώνη είναι τελικώς λογιστής του πολιτισμού; Οι χορηγοί δεν έπρεπε να έχουν λόγο για το τι επιχορηγούν και πως; Πέραν του ότι , όταν είναι δημόσιοι οργανισμοί καλόν είναι να το αποφεύγουν, γιατί δημιουργούν διακρίσεις ανάμεσα στους καλλιτέχνες και κατασπαταλούν τον ιδρώτα των πολιτών. Οι δε μεγαλοχορηγοί είναι χωρίς ταυτότητα παιδείας και γνώμης; Ο τραγουδιστής με την όποια του παιδεία , δεν κατανοεί ότι δεν έχει ουδεμία σχέση με τον Μέγιστο Ανίκητο Μεγαλέξανδρο;
Γιατί δεν είπε και ένα τραγούδι, όχι εμβατήριο, όπως τόλμησε και ερμήνευσε ο Γιώργος Νταλάρας. Η μάνα του Αλέξανδρου (η Μακεδονία του παλιού καιρού), για να συνδέσει το άγαλμα με την εκδήλωση. Αφού δηλώνει και Μακεδόνας.
Οι δε πολίτες, στην πλειοψηφία τους ενοχλήθηκαν, είτε εκφράσθηκαν, είτε σιώπησαν εκκωφαντικά. Οι λάτρεις συναυλιών και ειδικότερα καλλιτεχνών, που είναι απαράβατο δικαίωμά τους, κατά πλειοψηφία επιχειρηματολόγησαν επιπόλαια έως παράλογα. Έψαξαν καταναγκαστικά επιχειρήματα, του τύπου, θα αναδειχθεί το άγαλμα, τι σας πειράζει αφού αύριο θα είναι καθαρό, είστε υπερπατριώτες λαϊκιστές, ξεχνώντας την αχρείαστη προσβολή του όλου μνημείου. Δεν είναι τυχαίο , ότι οι αντιδράσεις και οι περισσότερες κόσμιες, ήρθαν και από τoν χώρο της αριστεράς. Εδώ δεν κρινόταν η συμφωνία των Πρεσπών, ούτε η αποτίμηση του προσώπου ή η γλυπτική αξία του αγάλματος.
Τελικώς ήταν μια συναυλία, που δεν την έδειξε το CNN, το BBC, το FOX ή κάποιο κανάλι ευρωπαϊκό. Το ισχυρότερο όμως δίδαγμα αυτής της διαμάχης , έχει να κάνει με την μαζοποίηση και τον φανατισμό σε γεγονότα, που δεν προάγουν το πνεύμα, ούτε πολιτισμό και καταντούν οχλοβοή. Οι άνθρωποι δε που εκφράσθηκαν απαξιωτικά για τα στοιχειώδη που έπρεπε να γίνουν, ανήκουν σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας.
Η διασκέδαση και η αναψυχή είναι κάτι, που όλοι επικροτούμε την κοινωνική ανάγκη, αλλά τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά, ούτως ώστε να συμπλέκονται και να ενσωματώνουν στη σκηνή αγάλματα, ξένα προς προς τον σκοπό μιας εκδήλωσης διασκέδασης.
Δυστυχώς χάνεται η ουσία και ο τρόπος της διασκέδασης. Ποδοσφαιροποίηση των πάντων, άρτος και θεάματα έως τελικής πτώσεως….Δύσμοιρη Πατρίδα !
