Μια διαφορετική πρόταση πολιτικής επικοινωνίας παρουσιάζει η ΕΛΑΣ μέσα από πολιτικό ντοκιμαντέρ που εξελίσσεται σε τρία επεισόδια. Το πρόσημο της πολιτικής, Η ελπίδα της ανατροπής και Η ώρα της ευθύνης συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση που ξεκινά από τον Αλέξη Τσίπρα, περνά στη νέα γενιά και καταλήγει στη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα.
Η τριλογία, όπως αναφέρουν οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που ξεπερνά τη συγκυρία: τι σημαίνει πολιτική σήμερα και με ποιον τρόπο μπορεί να ξαναδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων;
Δεν πρόκειται, σύμφωνα με τους ίδιους, για μια συμβατική πολιτική καμπάνια. Η παραγωγή εγκαινιάζει μια μορφή κινηματογραφικής πολιτικής αφήγησης που δεν στηρίζεται κυρίως στην εκλογική αντιπαράθεση και στην άμεση πειθώ, αλλά σε μια εξελικτική διαδρομή: από το πρόσωπο στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογικότητα. Από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη.
Σε μια περίοδο όπου η πολιτική επικοινωνία κυριαρχείται συχνά από την ταχύτητα, τα συνθήματα, την τηλεοπτική αντιπαράθεση και τον αδιάκοπο ρυθμό των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή μιας ομάδας εθελοντών και εθελοντριών δοκιμάζει μια διαφορετική αφηγηματική γλώσσα. Χρησιμοποιεί κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και προσωπική προφορική αφήγηση, δίνοντας χώρο στη μνήμη, τη στοχαστικότητα, την αυτοκριτική και την ανθρώπινη εμπειρία.
Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιδιώκει μια κλασική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του διαδρομής. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη;
Το πρόσωπο λειτουργεί έτσι ως αφετηρία και όχι ως τελικός προορισμός της αφήγησης.
Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά μετατίθενται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να νιώθει ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.
Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
Σημαντικό στοιχείο αυτής της μη συμβατικής καμπάνιας που περιγράφει τη γέννηση της ΕΛΑΣ είναι ότι η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από εθελοντές και εθελόντριες.
Νέοι καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές ανέλαβαν να δομήσουν την παραγωγή, να την καταγράψουν με τη δική τους ματιά και να μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα. Παράλληλα, επιδιώκουν να μεταδώσουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα, με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ.
Η πρωτοβουλία, από τη σύλληψη έως την εκτέλεσή της, έγινε όχι από επαγγελματίες της επικοινωνίας, αλλά από νέους και νέες με άποψη για την πολιτική και όχι για την επικοινωνιακή διαχείρισή της.
Το πολιτικό ντοκιμαντέρ είναι μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade, που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, αναπλ. καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
