Έντονες επιφυλάξεις διατυπώνει η ΕΛΑΣ για τον νέο διεθνή διαγωνισμό του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, συνολικής αξίας έως 102 εκατ. ευρώ, για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης πενταετίας. Αιτία είναι, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, ότι κατατέθηκε μία μόνο προσφορά από την ίδια εταιρεία που είχε αναλάβει την προηγούμενη σύμβαση.
Στον νέο διεθνή διαγωνισμό του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης πενταετίας, αξίας έως 102 εκατ. ευρώ, υποβλήθηκε μία μόνο προσφορά από το ίδιο επιχειρηματικό σχήμα που είχε αναλάβει και την προηγούμενη σύμβαση της περιόδου 2021-2026, η οποία είχε συνολική εκτιμώμενη αξία περίπου 23,4 εκατ. ευρώ.
Ένας διεθνής διαγωνισμός έως 102 εκατ. ευρώ με μία μόνο προσφορά δεν εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό μεταξύ προσφορών. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογικό αποτέλεσμα.
Η νέα διακήρυξη δεν περιορίζεται στη διατήρηση της υφιστάμενης υποδομής, αλλά επεκτείνει το ίδιο συγκεκριμένο τεχνολογικό οικοσύστημα της προηγούμενης σύμβασης, ενώ ταυτόχρονα θέτει αυστηρές απαιτήσεις συμμετοχής. Η ανάγκη να διασφαλιστεί η συνέχεια των κρίσιμων συστημάτων δεν μπορεί να οδηγεί σε μόνιμη τεχνολογική εξάρτηση. Δεν είναι αυτονόητο ότι κάθε νέα ανάγκη και κάθε επέκταση πρέπει να εντάσσεται στο ίδιο οικοσύστημα. Χρειάζονται λειτουργικές προδιαγραφές, ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και δυνατότητα επιλογής διαφορετικών τεχνολογικών λύσεων.
Ακόμη πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με την ανακοίνωση, είναι ότι δεν διακρίνεται σαφής στρατηγική εξόδου από το συγκεκριμένο τεχνολογικό οικοσύστημα. Η διακήρυξη σχεδιάζει τη μετάπτωση από την υφιστάμενη υποδομή στη νέα, όμως δεν προβλέπει πώς το Δημόσιο θα μπορέσει αύριο να απεξαρτηθεί από αυτήν.
Έτσι δημιουργείται μια σωρευτική επίδραση: η τεχνολογική επιλογή του χθες περιορίζει τον ανταγωνισμό του σήμερα και η νέα επένδυση δεσμεύει ακόμη περισσότερο τις επιλογές του αύριο.
Η ψηφιακή αυτονομία του Δημοσίου δεν κρίνεται στα συνθήματα. Κρίνεται στις προδιαγραφές και στα αποτελέσματα των διαγωνισμών.
Η ΕΛΑΣ ζητά να δημοσιοποιηθεί άμεσα η τεχνικοοικονομική τεκμηρίωση των συγκεκριμένων επιλογών και, πριν από την υπογραφή της σύμβασης, να διασφαλιστεί δεσμευτικό σχέδιο εξόδου και φορητότητας, με ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και μεταφορά τεχνογνωσίας στο Δημόσιο. Ζητά επίσης πριν από οποιαδήποτε άσκηση της προαίρεσης να προηγείται ανεξάρτητος τεχνικοοικονομικός έλεγχος της αναγκαιότητας, του κόστους και των διαθέσιμων εναλλακτικών.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
