Το τρίτο και τελευταίο επεισόδιο των ντοκιμαντέρ της ΕΛΑΣ, με τίτλο «Η ώρα της ευθύνης», εστιάζει στη συμμετοχή στα κοινά, την πολιτική δράση και την ανάγκη για μια νέα συλλογική προσπάθεια.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το μήνυμα του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος αναγνωρίζει ότι στο παρελθόν υπήρξαν λάθη και επιλογές που θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη η νέα προσπάθεια να στηριχθεί σε σταθερές βάσεις και να έχει διάρκεια.
Στο τρίτο επεισόδιο, άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών διαδρομών μιλούν για τη συμμετοχή στην πολιτική, την κοινωνική ευθύνη και την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο συλλογικό «εμείς». Η πολιτική προσπάθεια παρουσιάζεται μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτή.
«Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο μαζί με άλλους»
Οι συμμετέχοντες αναφέρονται, μεταξύ άλλων, στην κοινωνική αδικία, την απογοήτευση από την πολιτική και την ανάγκη ενεργότερης συμμετοχής. Κοινή συνισταμένη αποτελεί η άποψη ότι οι αλλαγές δεν μπορούν να προκύψουν χωρίς συλλογική δράση.
«Μια βασική ιδέα μου έχει σφηνώσει στο μυαλό, ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο μαζί με άλλους».
Άλλοι συμμετέχοντες αναδεικνύουν τον φόβο της αδιαφορίας και της αδράνειας, αλλά και την ανάγκη οι πολίτες να επανακτήσουν την πίστη ότι μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
«Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι ότι έχουμε μετατραπεί σε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Ο φόβος μου ήταν πάντα η σιωπή και η αδράνεια».
Στο τέλος του επεισοδίου, ο Αλέξης Τσίπρας κάνει έναν παραλληλισμό με έναν αθλητή που προσπαθεί να περάσει τον πήχη, αναφερόμενος στα λάθη του παρελθόντος και στην ανάγκη η επόμενη προσπάθεια να γίνει με πιο στέρεες βάσεις.
«Υπήρχαν και πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει αλλιώς. Υπήρχαν πράγματα που δεν καταφέραμε να κάνουμε ή πράγματα που κάναμε λάθος. Και αυτό που εμένα με βασανίζει, είναι η ανάγκη να επιχειρήσουμε σε στέρεες βάσεις αυτή τη νέα προσπάθεια να έχει διάρκεια».
