Με αφορμή τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την πτώση της Χούντας, το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η μετάβαση στη λεγόμενη κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμού ανάμεσα στη στρατιωτική δικτατορία, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και αστούς πολιτικούς της προδικτατορικής περιόδου. Το κόμμα κάνει λόγο για προσπάθεια ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Στην ανακοίνωσή του, το ΚΚΕ αναφέρει ότι η όξυνση των εργατικών και λαϊκών προβλημάτων, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και η αιματηρή καταστολή, μαζί με το έγκλημα στην Κύπρο, ενίσχυαν τον φόβο των παραγόντων του συστήματος για μια πιο αποφασιστική παρέμβαση του εργατικού και λαϊκού παράγοντα. Γι’ αυτό, όπως σημειώνει, επιλέχθηκε η μετάβαση στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για τα συνολικά συμφέροντα της αστικής τάξης.
Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι τόσο η επιβολή της Χούντας όσο και η πτώση της δείχνουν πως η αστική τάξη δεν διστάζει να εναλλάσσει τις μορφές διαχείρισης της εξουσίας της, ανάλογα με τις ανάγκες της, με μόνιμα θύματα την εργατική τάξη και τον λαό.
Παράλληλα, το κόμμα αποτίει φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν κατά της Χούντας, συνελήφθησαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή δολοφονήθηκαν, και δηλώνει υπερήφανο για τη δράση των μελών και στελεχών του, καθώς και της ΚΝΕ.
Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρει ότι, χάρη στους δεσμούς που σφυρηλάτησε τότε με τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, το ΚΚΕ πέτυχε μεταδικτατορικά και τη de facto νομιμοποίησή του. Σύμφωνα με το κόμμα, ήταν το μόνο που στήριζε την ελπίδα για ανατροπή της δικτατορίας στην οργανωμένη δράση του λαού και σε όλες τις μορφές πάλης, γι’ αυτό και μπορούσε να καταδικάσει ανοιχτά τα σχέδια «φιλελευθεροποίησης», δηλαδή το «μασκάρεμα» της δικτατορίας, που, όπως λέει, στήριξαν όλοι οι άλλοι.
Το ΚΚΕ επισημαίνει ακόμη ότι το εργατικό και λαϊκό κίνημα έδειξε τότε τη δύναμή του, όμως δεν μπόρεσε να βάλει στο στόχαστρο την ίδια την καπιταλιστική εξουσία, που ήταν η μήτρα της δικτατορίας. Γι’ αυτό, όπως αναφέρει, πολλά από τα αιτήματα εκείνου του αγώνα παραμένουν επίκαιρα και σήμερα, παρά τις γενικόλογες αναφορές στην «αποκατάσταση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου».
Στη συνέχεια, το κόμμα αναφέρεται στην υπερεκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, στα εκατοντάδες θύματα των εργοδοτικών εγκλημάτων, όπως το πρόσφατο στον Ασπρόπυργο, αλλά και στη θυσία κάθε λαϊκής ανάγκης στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και των ΝΑΤΟϊκών εξοπλισμών. Παράλληλα, σημειώνει την αξιοποίηση φασιστικών δυνάμεων από το σύστημα και υποστηρίζει ότι αυτά δεν είναι «απόκλιση», αλλά βασικές όψεις του καπιταλιστικού κράτους, τις οποίες υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ.
Το ΚΚΕ προσθέτει ότι τα διάφορα σκάνδαλα, στα οποία είναι βουτηγμένη και η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και άλλες κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, αποτυπώνουν τη λειτουργία ενός κράτους που υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και όχι τις λαϊκές ανάγκες. Συνδέει μάλιστα αυτή τη λειτουργία με τη συνταγματική αναθεώρηση που προτείνει η ΝΔ, υποστηρίζοντας ότι την ουσία της δεν αμφισβητεί κανένα άλλο κόμμα πλην του ΚΚΕ.
Το κόμμα καταλήγει ότι διέξοδος από τη σημερινή «βαρβαρότητα της δικτατορίας του κεφαλαίου» είναι η μετατροπή του λαού από παθητικό θεατή σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η λαϊκή αμφισβήτηση απέναντι στο σημερινό κράτος, τις αστικές κυβερνήσεις και την ΕΕ των λόμπι και των μονοπωλίων μπορεί να ενισχύσει την οργανωμένη παρέμβαση του λαού και, σε συνδυασμό με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, να ανοίξει δρόμο για φιλολαϊκές εξελίξεις και ριζικές ανατροπές.
Επιπλέον, αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβούνται την «αστάθεια» της αντιλαϊκής πολιτικής, αφού η εφαρμογή της φέρνει μόνιμη αστάθεια στη ζωή τους. Με ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, όπως σημειώνει, μπορούν να βρεθούν σε καλύτερη θέση, να πιέσουν την επόμενη κυβέρνηση που θα είναι «από χέρι αντιλαϊκή» και να πετύχουν νίκες, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες.
Με πίστη στη δύναμη του οργανωμένου λαού και αντλώντας δύναμη, γνώση και αντοχή από τους αγώνες των προηγούμενων γενιών, το ΚΚΕ δηλώνει ότι συνεχίζει μέχρι την «τελική νίκη του λαού», την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής.
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
