Την ανάγκη ουσιαστικής θωράκισης της ασφάλειας των ανηλίκων ανέδειξε στην ολομέλεια της Βουλής ο δ’ αντιπρόεδρος του σώματος, Πάρις Κουκουλόπουλος, στην επετειακή αναφορά για την προστασία των παιδιών ενάντια στη σεξουαλική εκμετάλλευση και τη σεξουαλική κακοποίηση. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι Κοινοβούλιο εγγυητής των δικαιωμάτων και του τελευταίου παιδιού που ζει και αναπνέει στην ελληνική επικράτεια πρέπει να παραμείνει ο θεσμικός ρόλος της Βουλής.
Η ομιλία του κ. Κουκουλόπουλου έχει ως εξής:
«Σήμερα, 18 Νοεμβρίου, τιμούμε την Ευρωπαϊκή Ημέρα για την προστασία των παιδιών ενάντια στη σεξουαλική εκμετάλλευση και σεξουαλική κακοποίηση, όπως αυτή καθιερώθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Η εβδομάδα που διανύουμε συνδέεται ευρύτερα με την προστασία των παιδιών, καθώς αύριο, 19 Νοεμβρίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης και μεθαύριο, 20 Νοεμβρίου, η Παγκόσμια Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού. Οι ημέρες αυτές δεν είναι τυπικές εθιμοτυπικές αναφορές. Είναι επιτακτικές υπενθυμίσεις του ύψιστου χρέους κάθε ευνομούμενης πολιτείας: να προστατεύει τα παιδιά, τα πιο ευάλωτα μέλη της, να σπάει το τείχος της σιωπής και να εγγυάται ότι κανένα παιδί δεν θα στερηθεί την παιδική του ηλικία, την αξιοπρέπεια και την ασφάλειά του.
Τα επίσημα στοιχεία διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών δείχνουν ότι η εικόνα παραμένει βαθιά ανησυχητική. Αρκεί να δούμε τα δεδομένα των εκθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του ΟΗΕ, της Europol, της Unicef και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
– Ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη πέφτει θύμα κάποιας μορφής σεξουαλικής βίας.
– Στο 70% έως 85% των περιπτώσεων, ο δράστης είναι πρόσωπο που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται, μέλος της οικογένειας ή του ευρύτερου κοινωνικού περιγύρου.
– Παράλληλα, ο ψηφιακός κόσμος έχει δημιουργήσει νέες αθέατες απειλές. Πάνω από 1,3 εκατομμύρια αναφορές διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών καταγράφονται κάθε χρόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρατηρείται επίσης ραγδαία αύξηση στη διακίνηση υλικού σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, στη διαδικτυακή αποπλάνηση και στον σεξουαλικό εκβιασμό ανηλίκων με τη χρήση κρυπτογραφημένων εφαρμογών και εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης. Όλοι διαβάσαμε τα δημοσιεύματα για εκρηκτική αύξηση 8.400% παγκοσμίως μέσα σε δύο χρόνια στο υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών που δημιουργείται με Τεχνητή Νοημοσύνη.
– Η χώρα μας έχει καταδικαστεί για παραβιάσεις που αφορούν την αδικαιολόγητη πολυετή καθυστέρηση στη διερεύνηση και εκδίκαση υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.
– Παιδιά φιλοξενούνται σε νοσοκομεία, όχι επειδή είναι άρρωστα, αλλά επειδή ο λαβύρινθος των συναρμοδιοτήτων δεν βρήκε για αυτά την κατάλληλη λύση φιλοξενίας.
– Και θα μου επιτρέψετε μια αναφορά στην πατρίδα μου, τη Δυτική Μακεδονία. Από τις απαντήσεις που έλαβα σε σχετική ερώτησή μου, οι υποθέσεις κακοποίησης ανηλίκων από το 2020 έως το 2025 ήταν 160. Ο αριθμός υπερτετραπλασιάστηκε με κορύφωση το 2024. Ανά είδος κακοποίησης, η σεξουαλική κακοποίηση/εκμετάλλευση ήταν το 41.25%, δηλαδή 66 υποθέσεις, ενώ η ενδοοικογενειακή βία το 40.63%, δηλαδή 65 υποθέσεις.
Στο ζήτημα που συζητάμε, η πιο ανησυχητική πτυχή είναι οι εκτιμήσεις ότι περίπου 1 στα 3 παιδιά που υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση δεν το αποκαλύπτει ποτέ σε κανέναν. Η σιωπή εξακολουθεί να καλύπτει αυτές τις απάνθρωπες συμπεριφορές, ενώ η υποκαταγραφή και η αυτοενοχοποίηση των θυμάτων παραμένουν το αγκάθι του προβλήματος. Έχουμε επίγνωση ότι όσα συζητούμε σήμερα είναι εκτιμήσεις για τις πραγματικές διαστάσεις του ζητήματος. Μιλώντας για τις κεκαλυμμένες πτυχές του θέματος, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα, που είναι μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα απέναντι στη σεξουαλική κακοποίηση και τα κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων, με απερίγραπτους κινδύνους τόσο κατά τη μεταναστευτική διαδρομή όσο και μετά την άφιξή τους στη χώρα. Απέναντι σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, ο ρόλος της εθνικής αντιπροσωπείας, όλων μας, είναι καίριος, γιατί είναι σαφές ότι η δημοκρατία μας και το κράτος δικαίου στη χώρα μας, όλοι μαζί και ο καθένας μας προσωπικά, θα έχουμε αποτύχει αν δεν καταφέρουμε να προστατέψουμε τους πιο αδύναμους της κοινωνίας, τα μικρά παιδιά.
Η προστασία των παιδιών μας είναι κοινός στόχος όλων μας, γύρω από τον οποίο ενώνουμε τις δυνάμεις μας, ο καθένας βεβαίως με τις πολιτικές διαφοροποιήσεις του. Το έργο που μπορεί να παραχθεί στη Βουλή είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο μέσω της νομοθέτησης, αλλά κυρίως μέσω του απολογιστικού ελέγχου εφαρμογής των διατάξεων που ψηφίζονται και των εξαγγελιών που ανακοινώνονται από το βήμα του Κοινοβουλίου. Θα μου επιτρέψετε να εστιάσω ιδιαίτερα στην απολογιστική διάσταση. Στο Κοινοβούλιο έχουν διεξαχθεί πολλές και ενδιαφέρουσες συνεδριάσεις για αυτά τα ζητήματα. Ενδεικτικά, για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Προστασία των Παιδιών από τη Σεξουαλική Κακοποίηση και Εκμετάλλευση (2022-2027), για την αυστηροποίηση των ποινών, τη σημασία της πρόληψης, την αποτελεσματική λειτουργία των συναρμόδιων φορέων και ελεγκτικών μηχανισμών, τη συμβολή του σχολείου και την τοπική αυτοδιοίκηση ως τον εγγύτερο στον πολίτη θεσμό. Σε αυτή την αίθουσα έχουν γίνει έντονες αντιπαραθέσεις, με αφορμή αποτρόπαιες υποθέσεις που κατά καιρούς απασχολούν την επικαιρότητα. Πολύ πρόσφατα οι πολιτικές δυνάμεις διασταύρωσαν τα ξίφη τους για το νομοσχέδιο πρόσβασης των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όσο η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη, η απολογιστική προσέγγιση όλων αυτών έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Γιατί τελικά, το κριτήριο παραμένει ένα: η έμπρακτη θωράκιση της ασφάλειας των ανηλίκων. Και εκεί, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, δυστυχώς χωλαίνουν και η εκτελεστική και η νομοθετική εξουσία. Στα μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου, αλλά και στη λειτουργία των Επιτροπών, υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Όλοι μαζί μπορούμε να σπάσουμε τη σιωπή. Όλοι μαζί μπορούμε να θωρακίσουμε τον θεσμικό ρόλο του Κοινοβουλίου ως εγγυητή των δικαιωμάτων και του τελευταίου παιδιού που ζει και αναπνέει στην ελληνική επικράτεια».
![]()
