Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ, διάδοχος του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον πάγκο του Ολυμπιακού, συγκαταλέγεται στους πιο αυθεντικούς και παθιασμένους ανθρώπους του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η πορεία του και όσα έχουν πει κορυφαίες μορφές του αθλήματος γύρω από εκείνον φωτίζουν τον εκρηκτικό χαρακτήρα του και τη βαθιά του σχέση με το ποδόσφαιρο.
Η ζωή πριν τη δόξα άρχισε δύσκολα, όταν στα 16 του, στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, δεν είχε την καθημερινότητα ενός «προστατευμένου» ταλέντου. Για ένα διάστημα δούλευε παράλληλα σε εργοστάσιο στην περιοχή Λασάρτε της Χώρας των Βάσκων, συνδυάζοντας τη χειρωνακτική εργασία με τις απαιτητικές προπονήσεις.
Αργότερα, ακόμη και στα πρώτα του βήματα στην προπονητική, όταν ανέλαβε την τοπική ομάδα παίδων Οριόκο στο χωριό του, το ποδόσφαιρο δεν αρκούσε για να ζήσει. Για να στηρίξει την οικογένειά του, εργαζόταν ως εμπορικός αντιπρόσωπος και πωλητής σε εταιρεία κούριερ. Όλα αυτά φαίνεται πως διαμόρφωσαν τη φράση που επαναλαμβάνει: «Στη ζωή κερδίζεις μόνο ό,τι βγαίνει με τον ιδρώτα σου, ποτέ ό,τι χάνει κάποιος άλλος».
Παρά τις επιτυχίες, τις νίκες και την αποθέωση από προπονητές όπως ο Ζοσέ Μουρίνιο, παρέμεινε ταπεινός. Όταν επιστρέφει στο χωριό του, το Όριο, κάθεται στα ίδια καφενεία με ψαράδες και εργάτες και μιλά για το ψάρεμα, τη μεγάλη του αγάπη. Πολλές φορές πηγαίνει μαζί τους ακόμη και στις διακοπές τους, μόνος του, ενώ η θάλασσα είναι η δική του ψυχοθεραπεία.
«Ιμανόλ ο Μέγας» είναι το πιο χαρακτηριστικό παρατσούκλι που συνοδεύει τον Βάσκο προπονητή. Στο χωριό του, το Όριο, αλλά και ανάμεσα στους φίλους της Ρεάλ Σοσιεδάδ, τον αποκαλούν συχνά επίσης «El Patrón» (Το Αφεντικό) ή «El Capitán» (Ο Καπετάνιος), για την ηγετική του φυσιογνωμία και τη μεγάλη του αγάπη για τη θάλασσα και το ψάρεμα.
Τον Μάρτιο του 2018, όταν η Ρεάλ Σοσιεδάδ βρισκόταν σε βαθιά αγωνιστική κρίση υπό τις οδηγίες του Εουσέμπιο Σακριστάν, η διοίκηση του συλλόγου είχε αποφασίσει να τον απολύσει και κάλεσε τον Αλγουαθίλ για να του προτείνει να αναλάβει αμέσως. Σύμφωνα με τους Ισπανούς, εκείνος δεν είπε το «ναι», αλλά κοίταξε τον πρόεδρο στα μάτια και του ζήτησε: «Μην τον απολύσετε. Κρατήστε τον Σακριστάν, είναι σπουδαίος προπονητής και μπορεί να το γυρίσει».
Γνωστός για τη δουλειά του, περνούσε καθημερινά 12 με 13 ώρες στο προπονητικό κέντρο της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Στην πανδημία και πριν από τον μεγάλο τελικό του Κυπέλλου, η αφοσίωσή του έφτασε στα άκρα: όπως έχει πει ο ίδιος, για έξι μήνες ζούσε μόνο στη διαδρομή «προπονητικό-σπίτι». Όταν επέστρεφε, φορούσε μάσκα και δεν έτρωγε ποτέ μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά του, για να μην τους κολλήσει και χάσει τα ματς.
Πρώην παίκτες του, όπως ο Αλαΐν Ογιαρθούν, έχουν περιγράψει ότι ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ δεν κρύβεται ποτέ πίσω από μισόλογα. Αν ένας ποδοσφαιριστής δεν έπαιζε, πήγαινε και του έλεγε ξεκάθαρα την αλήθεια: «Δεν παίζεις γιατί είσαι σε κακή κατάσταση» ή «επειδή ο τάδε είναι καλύτερος από εσένα». Αυτή η στάση τον έκανε αγαπητό στους παίκτες του.
Ο Ιμανόλ δεν είναι ο κλασικός προπονητής που μένει ακίνητος με ένα μπλοκάκι στο χέρι. Στις προπονήσεις τρέχει μαζί με τους παίκτες, φωνάζει, πανηγυρίζει τις καλές ενέργειες σαν να μπήκε γκολ σε τελικό και, αν χρειαστεί, πέφτει ο ίδιος για τάκλιν για να δείξει την ένταση που θέλει. Οι παίκτες του λένε ότι η ενέργειά του είναι μεταδοτική, αλλά και εξαντλητική.
Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ είχε μια ιδιαίτερη και απαιτητική σχέση με τον Μάρτιν Θουμπιμέντι, πριν ακόμη γίνει μεγάλο αστέρι. Πιστεύει ότι οι νεαροί παίκτες πρέπει να μένουν προσγειωμένοι, γι’ αυτό στις προπονήσεις ήταν πιο αυστηρός με τον Θουμπιμέντι από ό,τι με τους έμπειρους, φωνάζοντάς του ακόμη και για την παραμικρή λεπτομέρεια ώστε να μη χαλαρώσει από τα θετικά σχόλια των ΜΜΕ.
Για να εξελιχθεί ο Θουμπιμέντι σε τέλειο «εξάρι», ο Αλγουαθίλ τον έβαζε σε ασκήσεις υψηλής έντασης, στις οποίες ο ίδιος έπεφτε πάνω του για να του δείξει πώς να χρησιμοποιεί το σώμα του και να κρύβει την μπάλα από τους αντιπάλους. Στις τακτικές ασκήσεις σταματούσε το παιχνίδι και απαιτούσε να μιλά συνεχώς και να κατευθύνει τους συμπαίκτες του, μαθαίνοντάς του ότι ο αμυντικός μέσος δεν είναι απλώς ένας παίκτης που τρέχει, αλλά τα «μάτια» του προπονητή μέσα στο γήπεδο.
Μία από τις πιο διάσημες στιγμές του γράφτηκε τον Απρίλιο του 2021. Η Ρεάλ Σοσιεδάδ κατέκτησε το ισπανικό Κύπελλο (Copa del Rey) νικώντας την Αθλέτικ Μπιλμπάο και έφερε έναν τίτλο στο Σαν Σεμπαστιάν μετά από 34 χρόνια.
Στη συνέντευξη Τύπου, αφού απάντησε στις πρώτες ερωτήσεις, ο Αλγουαθίλ είπε στους δημοσιογράφους: «Τώρα θα περάσω από τη λειτουργία προπονητή στη λειτουργία οπαδού». Έβγαλε το σακάκι του, φόρεσε τη φανέλα της Σοσιεδάδ, σήκωσε το κασκόλ και άρχισε να τραγουδά με όλη του τη δύναμη τον ύμνο της ομάδας, χτυπώντας το χέρι του στο στήθος και αφήνοντας άναυδους όσους βρίσκονταν στην αίθουσα.
