Η Μάρω Κοντού, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, άφησε ανεξίτηλο στίγμα στην τέχνη με την πορεία της που διήρκεσε πάνω από επτά δεκαετίες. Μέχρι το τέλος της ζωής της, παρέμεινε δημιουργική και στραμμένη στο μέλλον, αποφεύγοντας τη νοσταλγία και αντιμετωπίζοντας κάθε νέα πρόκληση με ζωντάνια.
Το 2015, με αφορμή τη συμμετοχή της στο μιούζικαλ «Nine», η Κοντού είχε δηλώσει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων την ικανοποίησή της για τη συνεργασία της με ταλαντούχους συναδέλφους, προσδιορίζοντας την παράσταση ως το γεγονός του χειμώνα. «Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε μία τόσο απαιτητική παραγωγή», είχε πει, αναφερόμενη στον ρόλο της ως μητέρα του διάσημου σκηνοθέτη Γκουίντο Κοντίνι.
Η ηθοποιός τόνισε τη σημασία της μητρικής παρουσίας, υπογραμμίζοντας ότι ο ρόλος της είναι συναισθηματικός και τρυφερός. «Ο ρόλος της μάνας στη ζωή ενός ανθρώπου είναι καταπέλτης», δήλωσε, αναφερόμενη στη σύνθετη σχέση μητέρας και γιου που αναπτύσσεται στο έργο.
Αναφερόμενη στις συνεργασίες της, η Κοντού εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για τις εμπειρίες που απέκτησε, τονίζοντας ότι δεν είχε ποτέ παράπονα. Ξεχώρισε τη συνεργασία της με τον Δημήτρη Χορν ως μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας της, ενώ μίλησε και για την αγάπη της προς τον ελληνικό κινηματογράφο.
Η ηθοποιός, που δεν ένιωσε ποτέ εγκλωβισμένη σε ερμηνευτικά μοτίβα, δήλωσε ότι δεν την ενδιαφέρει πλέον ο πρωταγωνιστικός ρόλος, αλλά η συνολική ποιότητα της δουλειάς. Επίσης, αναφέρθηκε στην ενασχόλησή της με την πολιτική, καταλήγοντας ότι δεν είναι το πεδίο της. «Δεν κάνω για την πολιτική», είχε πει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας στη χώρα.
Με την ίδια αισιοδοξία, η Κοντού αντιμετώπισε τον χρόνο, δηλώνοντας ότι κάθε ηλικία έχει τα δικά της κέρδη. «Ζω το παρόν και ελπίζω στο αύριο», ήταν η στάση της ζωής που την συνόδευε μέχρι το τέλος.
