Στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της Αδελφότητας της ιεράς μονής του Οσίου Ξενοφώντος στο Άγιον Όρος και της ενθρόνισης του καθηγουμένου Αρχιμανδρίτη Αλέξιου παρευρέθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο οποίος έστειλε μήνυμα για την Αθωνική πολιτεία ως πνευματικό φάρο για το έθνος μας.
Στον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας τόνισε ότι αυτή η επέτειος, αυτός ο πνευματικός εορτασμός, μας καλεί να αναστοχαστούμε τη σημασία της Αθωνικής Πολιτείας ως πνευματικού φάρου για το έθνος μας και θεματοφύλακα της πολιτιστικής μας παράδοσης, αλλά και τη συμβολή της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Ξενοφώντος στη μακραίωνη ιστορία της.
Όπως ανέφερε, από τα τέλη του 10ου αιώνα, όταν ο Όσιος Ξενοφών, ο αποταξάμενος τον κόσμο πλούσιος συγκλητικός, αποφάσισε να μονάσει στο Όρος, να ζήσει «ασκητικώς δοξάζων Χριστόν επί της γης» και να ανεγείρει τη Μονή αφιερώνοντάς την στον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, μέχρι σήμερα η Μονή Ξενοφώντος, παρά τα πλήγματα που δέχθηκε κατά καιρούς, παραμένει μαρτυρία πίστης, ήθους και λειτουργικής ζωής.
Πρόσθεσε ακόμη ότι η προσθήκη, το 1976, δεκαπέντε νέων μοναχών από την κοινότητα των Μετεώρων στους ήδη υπάρχοντες, γηραιούς πλέον μοναχούς, υπήρξε καθοριστική για την ανανέωση, την αναζωογόνηση και την πνευματική ανάταση της Μονής, ενώ η ανάληψη της ηγουμενίας την ίδια χρονιά από τον Γέροντα Αλέξιο συνέβαλε τα μέγιστα στην αναζωογόνηση, τη συνοχή και την πνευματική καλλιέργεια της αδελφότητας. Μάλιστα, σημείωσε ότι η ηγουμενία του δεν περιορίστηκε στη διοικητική ευθύνη, αλλά χαρακτηρίστηκε κυρίως από το ήθος της διακονίας, καθώς με σύνεση, πραότητα, αφοσίωση, ταπεινότητα και όραμα ενέπνευσε και εμπνέει μοναχούς και προσκυνητές. Υπενθύμισε, επίσης, ότι ο αγώνας του για την αναστήλωση του μοναστηριακού συγκροτήματος, η στήριξη των παραδοσιακών τεχνών όπως η αγιογραφία και η ξυλογλυπτική, καθώς και η εξωστρέφειά του μέσα από πνευματικές ομιλίες και επαφές με τον κόσμο, επιβεβαιώνουν ότι ο Χριστός δεν καταργεί τη βιοτική μας διάσταση, αλλά την καθαγιάζει και την καταξιώνει ως ζωή του Σώματός Του, και ότι ο μοναχικός βίος δεν σημαίνει ανενεργό απραξία, αλλά ένταξη των βιοτικών πλευρών της ζωής στην αλήθεια του Χριστού.
Στο ίδιο πλαίσιο, υπογράμμισε ότι ο μοναχισμός είναι η εκ βαθέων επίκληση του ανθρώπου προς το Άκτιστο, η έφεση και ο αγώνας για γνώση και ένωση με τον άγνωστο και απρόσιτο Θεό, αλλά ταυτόχρονα και διακονία προς τον άνθρωπο. Το μοναχικό ήθος, είπε, συνταιριάζει τον αποκλειστικό προς το Θείο προσανατολισμό του με τη δια ζώσης πραγμάτωση της αγάπης και του ελέους, ενώ ο μοναχός, παρότι τείνει «προς το ησυχάσαι», απομακρυνόμενος φυσικά από τον κόσμο με τον διακαή πόθο να ενωθεί με τον Χριστό και να θεωθεί, δεν αποστρέφει το πρόσωπο από τον πάσχοντα άνθρωπο.
Ακολούθως, τόνισε ότι αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση ακολουθεί η Ιερά Μονή Ξενοφώντος υπό την πνευματική καθοδήγηση του Γέροντος Αλεξίου. Σε έναν κόσμο που συχνά δοκιμάζεται από αβεβαιότητα, ψυχική ανισορροπία και πνευματική σύγχυση, η Μονή παραμένει τόπος ησυχίας, προσευχής και εσωτερικής αναζήτησης, ένας τρόπος εν Θεώ ζωής και υπάρξεως. Την χαρακτήρισε τόπο παραμυθίας, κατανόησης και συμπόνοιας, όπου η παράδοση δεν φυλάσσεται απλώς αλλά αναπνέει και ζει, η προσευχή συναντά την εργασία και η ταπεινότητα τον οραματικό δυναμισμό, ενώ η καθημερινή ζωή γίνεται μαρτυρία πίστης.
Ειδικότερα, υπογράμμισε ότι η συμβολή της στην πνευματική ζωή του Έθνους είναι ανεκτίμητη, καθώς η αδελφότητα, με την καθημερινή της άσκηση, την αδιάλειπτη λειτουργική ζωή και την ταπεινή προσφορά της, διαφυλάσσει έναν θησαυρό που υπερβαίνει τα όρια του χρόνου και της ιστορίας και τον μεταδίδει σε κάθε προσκυνητή που αναζητά πνευματικό φωτισμό.
Αναφερόμενος στην Πολιτεία, επισήμανε ότι αναγνωρίζοντας αυτή την προσφορά τιμά σήμερα όχι μόνο μια ιστορική επέτειο, αλλά και μια ζωντανή πνευματική πραγματικότητα. Τιμά την αδελφότητα που επί πενήντα χρόνια πορεύεται με ενότητα, πίστη και αφοσίωση, τον Γέροντα Αλέξιο, του οποίου η διακονία αποτελεί υπόδειγμα πνευματικής ηγεσίας, και το Άγιον Όρος, που παραμένει επί αιώνες κιβωτός της Ορθοδοξίας, πνευματική κολυμβήθρα και σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον Ελληνισμό.
Κλείνοντας τον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας ευχήθηκε η Ιερά Μονή Ξενοφώντος να συνεχίσει να αποτελεί φάρο ορθόδοξης πνευματικότητας, ειρήνης και ελπίδας, και σημείωσε: «Εύχομαι η αδελφότητα να συνεχίσει να πορεύεται με την ίδια δύναμη, ταπεινότητα και ενότητα που χαρακτήρισαν τα πενήντα αυτά χρόνια και ο Γέροντας Αλέξιος να προσφέρει την πνευματική του σοφία, ως πατρική μορφή που εμπνέει και καθοδηγεί».
