Η υπόθεση με την καταγγελλόμενη απάτη των 2,8 εκατομμυρίων ευρώ από εράνους για άρρωστα παιδιά προκαλεί οργή και αποτροπιασμό. Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, χρήματα που συγκεντρώθηκαν για την περίθαλψη ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα υγείας φέρονται να κατέληξαν σε προσωπικές δαπάνες αντί να φτάσουν στους ανθρώπους που τα είχαν ανάγκη.
Αν αποδειχθούν οι κατηγορίες, πρόκειται για μια πράξη ακραίας απληστίας, κυνισμού και ηθικής εξαθλίωσης. Για συνειδητή εκμετάλλευση της αγωνίας οικογενειών που προσπαθούσαν να σώσουν τα παιδιά τους.
Το σοβαρότερο, όμως, είναι οι συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ την οικονομική ζημιά.
Τέτοιες υποθέσεις καταστρέφουν την εμπιστοσύνη στην οργανωμένη φιλανθρωπία, καλλιεργούν την καχυποψία και κάνουν τους πολίτες να διστάζουν μπροστά σε πραγματικές εκκλήσεις βοήθειας.
Το αποτέλεσμα είναι να καλούνται οι έντιμοι να αποδεικνύουν την εντιμότητά τους και οι άνθρωποι που υποφέρουν να αποδεικνύουν ότι πράγματι υποφέρουν.
Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο κοινωνικό αποτύπωμα μιας τέτοιας απάτης. Δεν λεηλατούνται μόνο χρήματα που προορίζονται για ασθενείς. Υπονομεύεται η ίδια η εμπιστοσύνη πάνω στην οποία στηρίζεται η ανθρώπινη αλληλεγγύη.
Και αυτή η ζημιά δεν αποκαθίσταται απλώς με την επιστροφή των χρημάτων.
