Αγοράζετε ακριβό χάλυβα κατασκευασμένο με μια αναδυόμενη τεχνολογία που τροφοδοτείται από πράσινο υδρογόνο και η οποία μόλις και μετά βίας υπάρχει ακόμα;
Αυτή είναι η προοπτική που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες ήδη δέχονται πιέσεις από τον εντεινόμενο κινεζικό ανταγωνισμό, στο πλαίσιο των σχεδίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπούν στην ενίσχυση της χαλυβουργίας της Ένωσης και στην επίτευξη των περιβαλλοντικών της στόχων, αναφέρει το Reuters.
Τον Δεκέμβριο, η ΕΕ άλλαξε στάση σε μείωση των εκπομπών CO₂ κατά 90% για όλα τα καινούργια αυτοκίνητα από το 2035, από 100% που ήταν προηγουμένως, καταργώντας την πλήρη απαγόρευση των οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Η βιομηχανία αντέτεινε αυτή την απόφαση λόγω της αργής υιοθέτησης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Σύμφωνα με τη νέα πρόταση, οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το ένα πέμπτο της ζήτησης χάλυβα στην Ευρώπη, πρέπει να αντισταθμίσουν το υπόλοιπο 10% μέσω χάλυβα χαμηλών εκπομπών άνθρακα και εναλλακτικών καυσίμων.
Το πρόβλημα; Τα ευρωπαϊκά έργα «πράσινου χάλυβα» έχουν καθυστερήσει, διακοπεί ή ακυρωθεί ολοένα και περισσότερο, καθώς το πράσινο υδρογόνο αποδεικνύεται ακριβό και δεν είναι ακόμη διαθέσιμο σε μεγάλη κλίμακα.
Αντιμέτωπες με τέτοια οικονομικά δεδομένα, οι χαλυβουργίες, συμπεριλαμβανομένων των ArcelorMittal και Salzgitter, στρέφονται στην παραγωγή με βάση το σκραπ, ενώ άλλες, κυρίως η Thyssenkrupp, επαναδιαπραγματεύονται τους όρους επιδότησης με τις Βρυξέλλες.
Η μετάβαση από υψικαμίνους με βάση τον άνθρακα σε συστήματα άμεσης αναγωγής σιδήρου (DRI) και σε ηλεκτρικούς καμίνους τόξου (EAF) με βάση το υδρογόνο συνεπάγεται επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η χαλυβουργία παράγει το 7-8% των ανθρωπογενών εκπομπών CO₂ και είναι μία από τις πιο ενεργοβόρες βιομηχανίες, γι’ αυτό οι στρατηγικές μείωσης των εκπομπών ποικίλλουν ανάλογα με τη διαδικασία παραγωγής.
Ευρωπαϊκά έργα από τις HYBRIT, LKAB, Voestalpine και ThyssenKrupp επιδιώκουν στρατηγικές για τη μείωση των εκπομπών.
