Θεσσαλονίκη: Η «Parallaxi» στο επίκεντρο μιας συζήτησης για πόλη, υποδομές και πολιτισμό

Θεσσαλονίκη: Η «Parallaxi» στο επίκεντρο μιας συζήτησης για πόλη, υποδομές και πολιτισμό

Στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου για τη βιομηχανία, την επιχειρηματικότητα και τον ρόλο των Επιχειρηματικών Πάρκων στην ανάπτυξη της χώρας βρέθηκε και φέτος η ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ Α.Ε., μέσα από τον θεσμό ETVA VIPE Studio, που έχει πλέον καθιερωθεί στη ΔΕΘ. Σε συνεργασία με το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (), το πρόγραμμα μεταδίδεται ζωντανά από ειδικό κανάλι στο YouTube, ανοίγοντας έναν δημόσιο δίαυλο επικοινωνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο φιλοξενήθηκε μια συζήτηση με τον δημοσιογράφο Χάρη Δημαρά από το ιστορικό περιοδικό «Parallaxi». Κεντρικό θέμα ήταν η πολύπλευρη ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης γεμάτης δημιουργικές αντιθέσεις, αλλά και ο ρόλος του τοπικού Τύπου στην ανάδειξη του πολιτισμού, των υποδομών και των προοπτικών της βιομηχανικής της ανάπτυξης.

Η αναφορά στην «Parallaxi», το μακροβιότερο free press της Ελλάδας, ήταν το πρώτο σημείο της συζήτησης. Όπως είπε ο κ. Δημαράς, το μέσο συμπληρώνει 36 χρόνια αδιάλειπτης κυκλοφορίας υπό την ηγεσία του Γιώργου Τούλα, με την επιτυχία του να στηρίζεται στην προοδευτική του σκέψη, στην αποφυγή του δημοσιογραφικού πατερναλισμού και στη στάση του απέναντι στον συντηρητισμό μιας πόλης που, παρότι έχει μεγάλες δυνατότητες, συχνά διστάζει να προχωρήσει. Η Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τον καλεσμένο, παράγει συνεχώς ιδέες, όμως έχει περάσει στο «DNA» των κατοίκων της ότι για να πετύχουν πρέπει να μετακινηθούν στην Αθήνα ή στο εξωτερικό.

Σημαντικό μέρος της κουβέντας αφορούσε τον αστικό ιστό της πόλης, με σημείο αναφοράς την οδό Αριστοτέλους και το ημιτελές όραμα του Ερνέστ Εμπράρ. Ο Γάλλος αρχιτέκτονας, που κλήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1917, σχεδίασε ένα ιστορικό κέντρο με ομοιόμορφα τοπόσημα. Παρότι ο σχεδιασμός διακόπηκε από την αντιπαροχή και την αστυφιλία της δεκαετίας του ’50, όταν η πόλη μετατράπηκε σε μια άναρχη «μίνι-πρωτεύουσα», ο Δήμος Θεσσαλονίκης σχεδιάζει πλέον να συνεχίσει το έργο με τη δημιουργία της Πλατείας Εμπράρ, τιμώντας τον αρχιτέκτονα.

Στο πεδίο των υποδομών αναδείχθηκαν οι χρόνιες καθυστερήσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών και τις επιχειρήσεις. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο έργο του Flyover, η ολοκλήρωση του οποίου αναμένεται τον Μάιο, εφόσον δεν προκύψουν νέες νομικές ενστάσεις, καθώς κρίνεται ζωτικής σημασίας. Όπως τονίστηκε, ο χρόνος μετακίνησης, για παράδειγμα από την Καλαμαριά στο Καλοχώρι ή στη Σίνδο, επηρεάζει άμεσα την εργασιακή βιωσιμότητα, οδηγώντας συχνά εργαζόμενους να αλλάζουν επάγγελμα και βιομηχανίες να δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό.

Παρά τα προβλήματα, η πολιτιστική παραγωγή παραμένει ισχυρό χαρτί της πόλης. Ο κ. Δημαράς παρουσίασε το νέο τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου της «Parallaxi», που λειτουργεί ως αναλυτικός χειμωνιάτικος οδηγός 14 σελίδων για τον πολιτισμό της Θεσσαλονίκης. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη δυναμική του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), με ξεχωριστές αναφορές στις «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου και στον «Βυσσινόκηπο». Παράλληλα, εξέφρασε το παράπονο για την απουσία μεγάλων διεθνών μουσικών events, φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τους U2 το 1997.

Κλείνοντας, οι δύο συνομιλητές συμφώνησαν στην ανάγκη να περάσει η πόλη από τη «συλλογική γκρίνια στη συλλογική ευθύνη». Σε αυτό το σημείο έπεσαν στο τραπέζι προτάσεις όπως η δημιουργία ενός σύγχρονου κινηματογραφικού και τηλεοπτικού στούντιο μέσα στη ΒΙΠΕ Σίνδου, αλλά και η διοργάνωση ενός εναλλακτικού φεστιβάλ πολιτισμού με ορχήστρες εντός της βιομηχανικής περιοχής, σε συνεργασία με την «Parallaxi».

Loading

Play