Πόσο νωρίς μπορεί να ξεκινήσει ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ; Αυτή είναι η ερώτηση που εξετάζει ο καθηγητής Θανάσης Τζιαμούρτας από το ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αναλύοντας πρόσφατες έρευνες.
Σύμφωνα με τον κ. Τζιαμούρτα, η παχυσαρκία αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στις ανεπτυγμένες χώρες, με τάσεις επιδημίας. Στους ενήλικες, η παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας, κυρίως λόγω καρδιοαγγειακών νοσημάτων. Εντυπωσιακά, 35 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως κάτω των 5 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, ενώ 390 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5-19 ετών αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα.
Στην Ελλάδα, περίπου 3 στα 10 παιδιά στη Θεσσαλία είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, με το 25% των παχύσαρκων παιδιών ηλικίας 6-12 να παρουσιάζουν μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη. Η παιδική παχυσαρκία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, καθώς το 55% των παχύσαρκων παιδιών παραμένουν παχύσαρκα και στην εφηβεία.
Ο κ. Τζιαμούρτας αναφέρει ότι οι λιποκυτταροκίνες, όπως η αντιπονεκτίνη, η βισφατίνη και η ρεζιστίνη, παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ινσουλινοαντίστασης και στην εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ από την παιδική ηλικία. Μελέτες δείχνουν ότι τα παχύσαρκα παιδιά έχουν χαμηλότερα επίπεδα αντιπονεκτίνης και υψηλότερα επίπεδα βισφατίνης και ρεζιστίνης, γεγονός που συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ, αν και πιο συχνός στους ενήλικες, εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά και σε εφήβους. Οι παχύσαρκοι έφηβοι και οι ομάδες υψηλού κινδύνου παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά. Ο κ. Τζιαμούρτας επισημαίνει ότι η σωστή διατροφή και η σωματική άσκηση είναι κρίσιμα για την πρόληψη της παχυσαρκίας και των σχετικών μεταβολικών διαταραχών.
