Οι πυροσβέστες δίνουν μια άνιση μάχη κάθε καλοκαίρι, όχι μόνο με τις φλόγες αλλά και με τη θερμότητα και τη ρύπανση που προκαλούν οι μεγάλες πυρκαγιές. Ο καθηγητής στο ΤΕΦΑΑ του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργος Σακκάς, επισημαίνει τους σοβαρούς, λιγότερο ορατούς κινδύνους για την καρδιοαναπνευστική υγεία και τη νεφρική λειτουργία των πυροσβεστών.
Η εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες και η χρήση βαρύ προστατευτικού εξοπλισμού αυξάνει τη θερμική καταπόνηση. Ο οργανισμός προσπαθεί να αποβάλει τη θερμότητα μέσω εφίδρωσης, αλλά αν η απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών δεν αναπληρωθεί, μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και πτώση του όγκου αίματος, με αποτέλεσμα λιγότερη αιμάτωση των νεφρών και μεγαλύτερο κίνδυνο οξείας νεφρικής βλάβης.
Η κατάσταση επιδεινώνεται όταν η έντονη μυϊκή προσπάθεια συνδυάζεται με ζέστη, προκαλώντας κράμπες, θερμική εξάντληση ή θερμοπληξία. Σε ακραίες περιπτώσεις, η σοβαρή μυϊκή καταπόνηση μπορεί να οδηγήσει σε ραβδομυόλυση, που επιβαρύνει τους νεφρούς.
Ο καπνός από τις δασικές πυρκαγιές περιέχει μικροσωματίδια και χημικές ενώσεις που επιδεινώνουν το άσθμα και αυξάνουν τη φλεγμονή. Η εισπνοή αυτών των σωματιδίων μπορεί να προκαλέσει συστηματική φλεγμονή και οξειδωτικό στρες, επηρεάζοντας και τους νεφρούς, ιδίως σε συνθήκες αφυδάτωσης.
Η ζέστη μειώνει την αιμάτωση των νεφρών, ενώ ο καπνός προσθέτει φλεγμονή, κάνοντάς τους πιο ευάλωτους. Η επαναλαμβανόμενη οξεία επιβάρυνση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου με την πάροδο του χρόνου. Ο καθηγητής τονίζει την ανάγκη για πρακτικές λύσεις, όπως οργανωμένα διαλείμματα και σωστή ενυδάτωση, προκειμένου να προστατευτούν οι πυροσβέστες.
