Η «Προς Ζηνόθεμιν» ξεχωρίζει στο δημοσθενικό corpus, αν και η γνησιότητά της έχει αμφισβητηθεί και η χρονολόγησή της παραμένει ασαφής. Ο λόγος, που δεν σώζεται ακέραιος και παρουσιάζει υφολογικές αδυναμίες, αποδίδεται στον Δήμωνα, συγγενή του Δημοσθένη.
Στη δίκη εμφανίζονται ο Δήμων, κατά μία εκδοχή τραπεζίτης, ως κατήγορος και ο Ζηνόθεμις, πιθανότατα έμπορος με καταγωγή από τη Μασσαλία, ως κατηγορούμενος. Η υπόθεση αφορά εμπορική διαφορά για την κυριότητα ποσότητας σιταριού, το οποίο αποτελούσε φορτίο πλοίου, και γι’ αυτό ο λόγος είναι πολύτιμη πηγή για το αθηναϊκό εμπορικό δίκαιο του 4ου αιώνα π.Χ.
Ο λόγος συνδέεται με τον θεσμό της παραγραφής, όπως και ο Υπέρ Φορμίωνος. Η παραγραφή ήταν το δικαίωμα του εναγομένου στην πρώτη δίκη να προβάλει ότι η δίωξή του δεν ήταν νόμιμη, ώστε η διαδικασία να ακυρωθεί, και στη συνέχεια να στραφεί κατά του αντιδίκου του για παράνομη καταγγελία.
Στο τελευταίο μέρος ο Δήμων αναφέρεται στις επιφυλάξεις που είχε εκφράσει ο Δημοσθένης για τη συμμετοχή του σε μια ιδιωτική υπόθεση, λόγω της σημαίνουσας θέσης που είχε πλέον στον πολιτικό βίο και στις δημόσιες υποθέσεις. Η απροθυμία του να αναλαμβάνει υποθέσεις ιδιωτικού δικαίου δεν σήμαινε ότι είχε πάψει να εργάζεται ως επαγγελματίας λογογράφος.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δήμων δέχεται στον επίλογο ότι ο λόγος που εκφωνούσε είχε γραφεί από τον Δημοσθένη για χάρη του και ύστερα από παράκλησή του.
*Στη φωτογραφία του παρόντος άρθρου, ξενόγλωσση έκδοση λόγων του Δημοσθένη όπου συμπεριλαμβάνεται και η Προς Ζηνόθεμιν παραγραφή (εισαγωγή μετάφραση A. T. Murray, Loeb Classical Library, Harvard University Press, 1936).
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Α’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Β’)
Δημοσθένης: Παράφορο πάθος και γνήσια τραγικότητα (Μέρος Γ’)
Πηγή περιεχομένου: in.gr
