Η γιορτή σήμερα 7 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, φέρνει στο προσκήνιο ονόματα με ξεχωριστή θέση στην ελληνική παράδοση.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 7 Αυγούστου
- Αστέριος, Αστέρης, Αστρινός, Αστερινός
- Αστρινή, Αστέρω, Αστερία, Αστρούλα, Αστερινή
- Νικάνωρ, Νικάνορας
- Άγιος Αστέριος ο οσιομάρτυρας και θαυματουργός
- Όσιος Νικάνωρ ο θαυματουργός
Ποιοι Άγιοι τιμώνται σήμερα
Ο Όσιος Νικάνωρ ο θαυματουργός γεννήθηκε το 1491 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και έμεινε γνωστός για τη μοναχική του πορεία, την άσκηση και τα θαύματά του.
Ο Όσιος Νικάνωρ γεννήθηκε στα 1491 μ.Χ. στην Πρωτεύουσα της Μακεδονίας, τη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς του, Ιωάννης και Μαρία, ήταν ευσεβείς και ζούσαν στη συνοικία του Αγίου Μηνά. Ολόκληρη η πόλη των Θεσσαλονικέων επαινούσε και καλοτύχιζε τους γονείς του Αγίου, τόσο για τον πλούτο και την ευγένειά τους όσο κυρίως για την πίστη και την αρετή που τους χαρακτήριζαν.
Ήταν ελεήμονες και σπλαχνικοί, με τη ζωή τους να είναι αφιερωμένη στην αγάπη προς τους πάσχοντες αδελφούς. Ο Θεός, όμως, θέλησε να τους δοκιμάσει με προσωρινή ατεκνία. Η μητέρα του οσίου Νικάνορα ήταν στείρα, σαν την Αγία Άννα. Κάθε μέρα προσευχόταν στην εκκλησία του Αγίου Μηνά να τους δώσει ο Θεός ένα παιδί για παρηγοριά. Οι προσευχές, οι νηστείες και οι αγρυπνίες των γονέων του εισακούσθηκαν από τον Κύριο. Έτσι, ως θείο δώρο ήρθε στον κόσμο ο Νικόλαος, το κοσμικό όνομα του αγίου, και οι γονείς του τον παρέδωσαν σε ευσεβή δάσκαλο για να μάθει τα Ιερά γράμματα.
Ο νεαρός Νικόλαος, ευφυής στο νου, απέκτησε σε λίγο μεγάλη ευχέρεια στα εκκλησιαστικά και αγάπη για την εκκλησία του Χριστού, όπως όλοι οι άγιοι. Από μικρός κατάλαβε την κλήση του Θεού και ο μοναδικός του πόθος ήταν να μονάσει και να γίνει μιμητής των οσίων πατέρων της εκκλησίας μας. Ήθελε σε όλη του τη ζωή να υπηρετήσει ολοκληρωτικά, ψυχή τε και σώματι, τον Κύριο. Γι’ αυτό περνούσε τη ζωή του με νηστείες, αγρυπνίες και προσευχές. Σε μικρή ηλικία έχασε τον αγαπημένο του πατέρα και έμεινε με τη μητέρα του. Η ευσεβής μητέρα του, χωρίς να γνωρίζει τον πόθο του παιδιού της, ήθελε να τον παντρέψει με μια ενάρετη κοπέλα και, ενώ από τη μία πλευρά ο όσιος επιθυμούσε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να μονάσει, από την άλλη δεν ήθελε να στενοχωρήσει τη μητέρα του. Έτσι ανέβαλε συνεχώς την πραγματοποίηση της επιθυμίας του να γίνει μοναχός.
Ο Θεός, που προνοεί για όλα, μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα πήρε τη μητέρα του από τον κόσμο και έτσι άνοιξε ο δρόμος για να ακολουθήσει ο Νικόλαος τη μοναχική ζωή. Χωρίς να χάσει καιρό, μοίρασε την πατρική του περιουσία στους φτωχούς και τα ορφανά και, ενώ μπορούσε να λάβει αξιώματα λόγω της επιφανούς θέσης των γονέων του, τα θεώρησε όλα σκύβαλα μπροστά στη μεγάλη του αγάπη προς τον Χριστό. Ελεύθερος πλέον από κάθε φροντίδα του κόσμου, έγινε μοναχός με το όνομα Νικάνωρ. Ως μοναχός πολλαπλασίασε τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός.
Η φήμη που απέκτησε έφτασε στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο με σκοπό να τον κάνει διάδοχό του. Ως κληρικός της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, ο Νικάνωρ επέδειξε μεγάλο ζήλο και η προσφορά του ήταν αξεπέραστη. Η ώρα, όμως, είχε φτάσει για εκείνο που τον είχε προορίσει ο Θεός. Σε μια από τις νυχτερινές του προσευχές, ενώ ικέτευε με θερμά δάκρυα τον Θεό, άκουσε φωνή από τον ουρανό να του λέει: «Νικάνωρ, έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου και πορεύου εις το Καλλίστρατου όρους και αγωνίσου εκεί καλώς και εγώ θα είμαι μαζί σου να σε διαφυλάττω όλες τις ημέρες της ζωής σου και θα κάνω το όνομά σου ξακουστό και θα σε δοξάσω εις πάντας τους αιώνας». Ύστερα από αυτή τη θεϊκή εντολή, ο Άγιος έφυγε από τη Θεσσαλονίκη σε σχετικά νεαρή ηλικία, περίπου 27 ετών, και πήρε τον δρόμο για τον τόπο όπου τον είχε καλέσει ο Θεός. Στον δρόμο, στα χωριά που συναντούσε, δίδασκε ως άλλος απόστολος τους απελπισμένους χριστιανούς να φυλάγουν την πίστη τους.
Φτάνοντας ο Άγιος Νικάνωρ στο όρος Καλλίστρατου και βλέποντας το ήσυχο μέρος, έλαβε εσωτερική πληροφορία από τον Κύριο ότι εκεί θα ήταν η ασκητική του παλαίστρα. Δόξασε τον Θεό και άρχισε να επιδίδεται σε ασκητικούς αγώνες. Πέρασαν 16 ολόκληρα χρόνια σκληρού αγώνα με τη σάρκα και τους δαίμονες. Αγρυπνίες, νηστείες και κόποι για την αγάπη του Χριστού, μαζί με τη σιωπή και την έλλειψη ανθρώπινης παρηγοριάς, τον έκαναν δοχείο του Αγίου Πνεύματος. Κατόπιν ίδρυσε τη Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρα Χριστού ή Ζάβορδας.
Το ασκηταριό του σώζεται μέχρι σήμερα.
Την Ιερά Μονή ίδρυσε εξ αποκαλύψεως του ίδιου του Χριστού, αφού βρήκε εικόνα του Σωτήρος Χριστού κρυμμένη από την εποχή της εικονομαχίας.
Η φήμη του απλώθηκε παντού, όπως του είχε πει ο Κύριος. Πλήθος ανθρώπων από τη γύρω περιοχή έτρεχε στο μοναστήρι για να ευλογηθεί από τον άγιο, να ακούσει την ψυχοσωτήρια διδασκαλία του και να θεραπευτεί, αφού πολλά ήταν τα θαύματα που έκανε ο όσιος.
Ο Άγιος, αφού έζησε ενάρετα και αγγελικά, έφτασε ο καιρός να μεταβεί στην άλλη ζωή, την αιώνια και αληθινή. Προγνώρισε τον θάνατό του, κάλεσε γύρω του μοναχούς και λαϊκούς, τους ευλόγησε, τους συμβούλεψε και παρέδωσε το πνεύμα του στον Λυτρωτή μας Χριστό στις 7 Αυγούστου 1549 μ.Χ. Οι μοναχοί της Μονής θρήνησαν τον άγιο που τους παρηγορούσε και τον έθαψαν σε παρεκκλήσι της Μονής. Από τότε το αγιασμένο λείψανό του τελεί μέχρι σήμερα πολλά θαύματα.
Φωτογραφία: Marina Koutsoumpa
Πηγή περιεχομένου: in.gr
