Ξεκίνησε η νέα ελαιοκομική περίοδος στη Λέσβο, με τους παραγωγούς να μπαίνουν στη συγκομιδή του ελαιοκάρπου και το φρέσκο ελαιόλαδο να αρχίζει ήδη να φτάνει στα ελαιοτριβεία. Ο λεσβιακός «υγρός χρυσός» δίνει από νωρίς τις πρώτες ενδείξεις για τη φετινή χρονιά.
Τα πρώτα στοιχεία από τη λειτουργία των ελαιοτριβείων είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του φετινού ελαιολάδου. Όπως λέει ο ελαιοπαραγωγός, ελαιοτριβέας και τυποποιητής ελαιολάδου Χαράλαμπος Παπαδέλλης, καταγράφονται χαμηλές οξύτητες, ένδειξη για την ποιότητα του παραγόμενου ελαιολάδου, ενώ παρατηρείται και υψηλή περιεκτικότητα του ελαιοκάρπου σε ελαιόλαδο για τη συγκεκριμένη εποχή, με ιδιαίτερα ικανοποιητικές αποδόσεις.
Με βάση τα πρώτα διαθέσιμα στοιχεία, η φετινή παραγωγή στη Λέσβο δεν αναμένεται να φτάσει στα επίπεδα που είχαν αρχικά εκτιμηθεί. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα είναι αισθητά καλύτερη σε σχέση με την περσινή ελαιοκομική περίοδο.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της φετινής περιόδου, σημειώνει ο κ. Παπαδέλλης, είναι η έντονη έλλειψη εργατών γης. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα εργατικού δυναμικού, μαζί με τα υψηλά ημερομίσθια που ζητούνται, ανεβάζει σημαντικά το κόστος συγκομιδής, με αποτέλεσμα πολλοί ελαιοπαραγωγοί να προσπαθούν να μαζέψουν μόνοι τους τις ελιές ή με τη βοήθεια των οικογενειών τους, ώστε να περιορίσουν τα έξοδα.
Όσον αφορά τις τιμές παραγωγού, αυτές κινούνται σε χαμηλότερα επίπεδα, κυρίως λόγω της περιορισμένης ζήτησης που καταγράφεται στην αγορά, αλλά και των προσδοκιών για μεγάλη παραγωγή στις βασικές ελαιοπαραγωγικές χώρες.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι προοπτικές της αγοράς του λεσβιακού ελαιολάδου επηρεάζονται και από τη διεθνή εικόνα. Ο κ. Παπαδέλλης αναφέρει ότι η αναμενόμενη αύξηση της διεθνούς παραγωγής δημιουργεί πιέσεις στην αγορά ελαιολάδου, με την πορεία της ζήτησης το επόμενο διάστημα να παραμένει καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των τιμών.
Η νέα ελαιοκομική περίοδος ξεκίνησε για τη Λέσβο με θετικά μηνύματα για την ποιότητα και την ελαιοπεριεκτικότητα, αλλά και με καλύτερες προοπτικές παραγωγής σε σχέση με πέρυσι. Ωστόσο, οι χαμηλότερες τιμές πώλησης, η έλλειψη εργατικού δυναμικού και το αυξημένο κόστος συγκομιδής δημιουργούν σημαντικές δυσκολίες για τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού.
