Η βροχή των Λεοντιδών κορυφώνεται απόψε, με 10-15 πεφταστέρια την ώρα να διαγράφουν τον νυχτερινό ουρανό και να προσφέρουν ένα εντυπωσιακό θέαμα σε όσους στρέψουν το βλέμμα τους ψηλά. Το φαινόμενο εμφανίζεται τακτικά κάθε χρόνο αυτή την περίοδο, με κορύφωση στο σβήσιμο της 17ης και τη γέννηση της 18ης Νοεμβρίου.
Στην πραγματικότητα, κάθε 33 χρόνια ο κομήτης 55P/Tempel-Tuttle, καθώς περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο, περνά από το εγγύτερο σημείο του και αφήνει πίσω του ένα πυκνό σώμα υπολειμμάτων. Επειδή η τροχιά του διασταυρώνεται κάθε χρόνο με εκείνη της Γης, τα υπολείμματά του πέφτουν στο διάβα του πλανήτη μας, τη στιγμή που η Γη διασχίζει το μονοπάτι τους. Η απόσταση ανάμεσα στον 55P/Tempel-Tuttle και στη Γη, από την οποία περνά αυτή την εποχή πριν επιστρέψει στο εσωτερικό του ηλιακού συστήματος, φτάνει τα 1,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
Το «συναπάντημα» μετατρέπεται σε πεφταστέρια ορατά με γυμνό μάτι. Πρόκειται ουσιαστικά για «κόκκους σκόνης» που, καθώς κινούνται με ταχύτητα 70 και πλέον χιλιομέτρων το λεπτό, συμπιέζουν τον αέρα και ανεβάζουν τη θερμοκρασία σε χιλιάδες βαθμούς Κελσίου. Όταν φτάνουν στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης, διαλύονται και εξατμίζονται, αφήνοντας πίσω τους ένα φωτεινό μονοπάτι.
Παρότι το όνομά τους παραπέμπει αλλού, οι λεοντίδες δεν έχουν φυσική σχέση με τον αστερισμό του Λέοντα. Απλώς από εκεί φαίνεται να ξεκινά, στο μάτι, η τροχιά τους. Εξάλλου, ένας αστερισμός δεν είναι πραγματικό φυσικό αντικείμενο, αλλά ένα νοητό σχήμα που σχηματίζουν τα άστρα όπως φαίνονται από τη Γη, χωρίς να συνδέονται μεταξύ τους.
Ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσει κανείς το εντυπωσιακό συμπαντικό θέαμα είναι να βρεθεί σε περιοχή με σκοτεινό ουρανό, μακριά από τη φωταύγεια της πόλης. Την αποψινή παρατήρηση θα διευκολύνει και η Σελήνη, καθώς η φάση αύξοντα μηνίσκου στην οποία βρίσκεται δίνει φωτεινότητα στον δίσκο της όχι μεγαλύτερη από 44%.
Οι ειδικοί επιστήμονες αποκαλούν το φαινόμενο «βροχή των λεοντιδών», όμως υπάρχει και η πιο εντυπωσιακή εκδοχή του, η «καταιγίδα», που σημειώνεται κάθε 33 χρόνια. Τότε ο κομήτης 55P/Tempel-Tuttle προσεγγίζει τον Ήλιο και αφήνει την παχιά σκόνη του, ενώ όταν η Γη μπαίνει στο μονοπάτι της -και εφόσον τη θέση της σκόνης έχουν επηρεάσει υπέρ του πλανήτη μας οι κινήσεις των Δία και Κρόνου- τα ορατά πεφταστέρια φτάνουν σε χιλιάδες ανά ώρα. Τέτοιες καταιγίδες παρατηρήθηκαν το 1799, το 1833, το 1866, το 1966 και το 1999-2001, αν και οι αναμενόμενες του 1899 και του 1933 ήταν μάλλον απογοητευτικές. Η καταιγίδα του 1833 ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή, με 100.000 πεφταστέρια την ώρα, ενώ εκείνη του 1999 παρήγαγε περίπου 3.000 πεφταστέρια ανά ώρα.
Η επόμενη καταιγίδα αναμένεται τον Νοέμβριο του 2031.
![]()
