Υποκλοπές: Γιατί ο Άρειος Πάγος είπε ξανά όχι στην ανάσυρση της δικογραφίας

Υποκλοπές: Γιατί ο Άρειος Πάγος είπε ξανά όχι στην ανάσυρση της δικογραφίας

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι οι αιτήσεις του Χρήστου Σπίρτζη και του Θανάση Κουκάκη δεν έφεραν νέα ουσιώδη στοιχεία για την υπόθεση των υποκλοπών. Με αυτή την αιτιολογία απορρίφθηκε το αίτημα για ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και επανεξέταση της υπόθεσης.

Διαβάστε το πλήρες σκεπτικό του εισαγγελέα για την απόρριψη των αιτήσεων του πρώην υπουργού Χρήστου Σπίρτζη και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.

Αιτιολογία απόριψης αίτησης Χρ. Σπίρτζη:

Η αίτηση του Χρήστου Σπίρτζη της 7-5-2026, με την οποία ζητούσε, κατ’ άρθρο 43 παρ. 6 ΚΠΔ, την ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας, απορρίφθηκε. Η δικογραφία είχε ήδη κριθεί με τα πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης της 25-7-2024 και 7-1-2025 του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση, καθώς δεν διαπιστώθηκαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία, ούτε έγινε επίκλησή τους.

Ειδικότερα, από το περιεχόμενο της αίτησης προέκυψε ότι δεν γίνεται επίκληση νέων πραγματικών περιστατικών ή στοιχείων και δεν προσκομίζονται τέτοια που να δικαιολογούν επανεξέταση. Ως νέα στοιχεία προβλήθηκαν τρία μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με τον ισχυρισμό ότι υπήρχαν την ώρα της επίθεσης αλλά και σήμερα στη συσκευή του κινητού του αιτούντα. Τα μηνύματα αφορούν: α) τις διαπραγματεύσεις για τη μεταβολή του νομικού καθεστώτος σχετικά με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), β) την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), και γ) τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι για την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας. Και για τα τρία είχε ήδη γίνει έρευνα, ενώ ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, με την πράξη του της 27-4-2026, αφού εξέτασε τα στοιχεία της δικογραφίας, έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος ανάσυρσης και επανεξέτασης, επειδή τα στοιχεία που επικαλέστηκε ο αιτών δεν συνιστούν νέα στοιχεία κατά το άρθρο 43 § 6 ΚΠΔ και η υπόθεση είχε διερευνηθεί πλήρως.

Με την απορριφθείσα αίτηση ζητούνταν ουσιαστικά νέα εξέταση της υπόθεσης, δηλαδή νέα ποινική αξιολόγηση όσων ήδη διερευνήθηκαν και κρίθηκαν με τα πορίσματα της 25-07-2024 και 07-01-2025 του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και με την πράξη της 27-4-2026 του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία που να μην έχουν αξιολογηθεί, αλλά ζητήθηκε διαφορετική εκτίμηση του ήδη γνωστού υλικού, κάτι που δεν είναι νόμιμο. Το οιονεί δεδικασμένο που προκύπτει από τις παραπάνω πράξεις δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, αφού δεν διαπιστώνονται νέα πραγματικά περιστατικά ούτε μη αξιολογηθέντα στοιχεία.

Για τις αιτήσεις Κουκάκη:

Οι αιτήσεις του Αθανασίου Κουκάκη της 4-6-2026 και της 14-7-2026, με τις οποίες ζητούσε: την ανάσυρση της δικογραφίας, κατά το μέρος που είχε τεθεί στο αρχείο, και τη διενέργεια περαιτέρω προκαταρκτικής εξέτασης με μάρτυρες και άλλες ανακριτικές πράξεις, απορρίφθηκαν επίσης. Κρίθηκε ότι δεν προέκυψαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία που να δικαιολογούν επανεξέταση και ότι όσα επικαλέστηκε ως νέα αποτελούν επανάληψη ισχυρισμών που έχουν ήδη εξεταστεί, αξιολογηθεί και κριθεί. Για τον λόγο αυτό, το οιονεί δεδικασμένο που απορρέει από τις πράξεις του Αντεισαγγελέα και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας.

Επιπλέον, κρίθηκε ότι, ακόμη και αν γινόταν δεκτό πως τελέστηκε κατασκοπεία, κάτι που δεν αναγνωρίζεται στην προκείμενη περίπτωση, οι προτεινόμενοι μάρτυρες θα ήταν, κατά τον αιτούντα, οι ίδιοι οι δράστες. Όμως κάθε σχετική κατάθεση που θα λαμβανόταν σε αυτό το στάδιο θα έμενε στη συνέχεια εκτός δικογραφίας και δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη σε μεταγενέστερο δικονομικό στάδιο, σύμφωνα με το άρθρο 244 παρ. 3 ΚΠΔ. Παράλληλα, η δημοσιευθείσα δήλωση του Ταλ Ντίλιαν, ότι «πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους. Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα», όπως και όσα αναφέρονται στην αγωγή που κατέθεσε ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών αρχών του Ισραήλ σε βάρος του αιτούντα, δεν κρίθηκαν νέα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία. Σύμφωνα με την κρίση του εισαγγελέα, δεν αναφέρεται ότι το λογισμικό πωλήθηκε από τον ίδιο ή από εταιρεία συμφερόντων του σε ελληνική κρατική υπηρεσία, όπως υποστηρίζει ο αιτών, αλλά ότι τέτοια πώληση θα ήταν νόμιμη. Ο ίδιος ο Ταλ Ντίλιαν είχε επίσης ισχυριστεί ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ότι το λογισμικό δεν έχει έρθει ποτέ στη χώρα, επειδή δεν πουλήθηκε ποτέ από την Intellexa S.A. ή από εταιρείες που ελέγχει.

Πηγή περιεχομένου: in.gr

Loading

Play