Πάνω από 3,5 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου του μαστού αναμένεται να καταγράφονται ετησίως έως το 2050, όπως προβλέπει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet Oncology. Στην έρευνα αναλύονται ο ρυθμός εμφάνισης της νόσου και της θνησιμότητας σε όλο τον κόσμο, με την Ελλάδα να εμφανίζει σχετικά υψηλό επίπεδο εμφάνισης της νόσου.
Ο καρκίνος του μαστού εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια αιτία πρόωρου θανάτου στις γυναίκες παγκοσμίως. Το 2023 καταγράφηκαν περίπου 2,3 εκατομμύρια νέα περιστατικά, με το 73% να εμφανίζονται σε χώρες υψηλού και ανώτερου μεσαίου εισοδήματος. Καταγράφηκαν επίσης 764.000 θάνατοι με το 39% να αφορά χώρες χαμηλού και κατώτερου μεσαίου εισοδήματος.
Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από μητρώα καρκίνου από το 1990 ως το 2023 σε 204 χώρες και περιοχές, κάνοντάς τους προβλέψεις για τα νέα κρούσματα και τους θανάτους ως το 2050. Εκτίμησαν επίσης τον αριθμό των ετών υγιούς ζωής που έχουν χάσει οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού λόγω ασθένειας και πρόωρου θανάτου.
Σύμφωνα με τη μελέτη της ερευνητικής ομάδας Global Burden of Disease Study Breast Cancer Collaborators, με επικεφαλής το ερευνητικό ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME), ο αριθμός των νέων κρουσμάτων καρκίνου του μαστού παγκοσμίως προβλέπεται να είναι πάνω από 3,5 εκατομμύρια ετησίως ως το 2050. Επίσης, ο ετήσιος αριθμός θανάτων από καρκίνο του μαστού προβλέπεται να αυξηθεί πολύ, φτάνοντας τα 1,4 εκατομμύρια.
Τα υψηλότερα ποσοστά νέων περιστατικών το 2023 καταγράφηκαν στις χώρες υψηλού εισοδήματος, όπως το Μονακό, η Ανδόρα, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιρλανδία, ενώ τα χαμηλότερα ήταν στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Επιπλέον, μεταξύ 1990 και 2023, τα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού μειώθηκαν κατά 30% στις χώρες υψηλού εισοδήματος, αλλά σχεδόν διπλασιάστηκαν στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, γεγονός που αποκαλύπτει πιθανές ανισότητες στην έγκαιρη διάγνωση και την πρόσβαση σε ποιοτική θεραπεία.
Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες στην Ευρώπη, με σημαντικές διαφορές στην επιδημιολογία μεταξύ των χωρών. Η δυτική Ευρώπη παρουσιάζει υψηλά ποσοστά επίπτωσης, ενώ οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης ακολουθούν διαφορετική πορεία.
Η Ελλάδα δείχνει σχετικά υψηλό επίπεδο εμφάνισης της νόσου, αλλά μείωση της θνησιμότητας κατά περίπου 20% από το 1990, γεγονός που υποδηλώνει αύξηση της πρόωρης διάγνωσης και της πρόσβασης σε αποτελεσματική θεραπεία.
Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και της πρόσβασης σε ποιοτική φροντίδα για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών επιβίωσης για όλες τις γυναίκες.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://www.thelancet.com/journals/lanonc/article/PIIS1470-2045(25)00730-2/fulltext
