Η γιορτή σήμερα 24 Σεπτεμβρίου ξεχωρίζει στο εορτολόγιο, καθώς περιλαμβάνει γνωστά ονόματα αλλά και τη μεγάλη εορτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας.
Ποια ονόματα γιορτάζουν σήμερα 24 Σεπτεμβρίου
- Μυρσίνη, Μυρτώ, Μυρτιά, Μυρτιδιώτισσα, Μύρτα, Μυρσώ, Αμέρισσα, Μέρσα, Αμερισούδα, Αμερσούδα, Αμέρσσα, Αμέρσα
- Θέκλα
- Πέρσης, Περσεφόνη, Πέρσα, Πέρση
- Κόπρος, Κόπρις
- Ανάμνηση θαύματος της Θεοτόκου της Μυρτιδιώτισσας: Η μεγάλη γιορτή των Κυθήρων και ολόκληρης της Ελλάδας.
- Αγία Μεγαλομάρτυς και Ισαπόστολος Θέκλα: Η Πρωτομάρτυρας μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου.
- Όσιος Κόπρις: Σπουδαίος ασκητής της χριστιανικής παράδοσης.
- Αγία Πέρση: Μάρτυρας της Εκκλησίας.
Ποιους Αγίους και γεγονότα τιμά η Εκκλησία
Σύναξη της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας στα Κύθηρα και ανάμνηση της ιάσεως του παραλύτου
Σύμφωνα με την παράδοση, η αυθεντική εικόνα της Θεοτόκου με τον Χριστό βρέθηκε από έναν βοσκό σε κοιλάδα νοτιοδυτικά του νησιού, γεμάτη μυρτιές, τα Μυρτίδια, τον 13ο αιώνα μ.Χ. Στην εικόνα διακρίνονταν αρχικά καθαρά τα χαρακτηριστικά μέχρι τα στέρνα της Θεομήτορος και του Χριστού, όμως με τον χρόνο απέκτησε σταδιακά το σκούρο χρώμα της.
Πιθανότερο είναι η ιστορία της εικόνας να αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Στο σημείο της εύρεσης ο φτωχός βοσκός έστησε ένα μικρό εκκλησάκι και αφιέρωσε εκεί τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του στην περιποίησή του. Μετά τον θάνατό του, τη φροντίδα του μικρού Ναού της Μυρτιδιώτισσας ανέλαβε ο μοναχός Λεόντιος, ο οποίος με οικονομική βοήθεια Κυθηρίων μεγάλωσε λίγο το αρχικό εκκλησάκι και έκτισε γύρω του μερικά κελιά για τη φιλοξενία των προσκυνητών.
Το πλήθος των προσκυνητών που έφθανε από διάφορα μέρη δημιούργησε την ανάγκη για έναν μεγάλο ναό. Το δύσκολο έργο της ανέγερσης ξεκίνησε με ζήλο, προσπάθειες και εράνους ο δραστήριος Ιερομόναχος Αγαθάγγελος Καλλίγερος το 1841 μ.Χ. και μέσα σε δεκαέξι χρόνια δημιουργήθηκε ένα εντυπωσιακό συγκρότημα με μεγαλοπρεπή ναό, αριστουργηματικό πανύψηλο καμπαναριό και πολλά κελιά φιλοξενίας.
Ο μικρός Ναός της εύρεσης, το Καθολικό, όπως λέγεται, έμεινε κάτω από τον μεγάλο ναό, διατηρείται σε άριστη κατάσταση και εκεί φυλάσσεται τους χειμερινούς μήνες η εικόνα της Παναγίας, μέσα σε ολόχρυση επένδυση που θεωρείται αληθινό αριστούργημα του Κρητικού καλλιτέχνη Νικολάου Σπιθάκη, φτιαγμένο το 1827 μ.Χ.
Στο κάτω μέρος της χρυσής επένδυσης απεικονίζονται τρία θαύματα: η εύρεση της εικόνας από τον βοσκό, η θεραπεία του παραλύτου στις 24 Σεπτεμβρίου, στις αρχές του 17ου αιώνα, και η διάσωση του φρουρίου των Κυθήρων από τους κεραυνούς στις 22 Ιανουαρίου 1829, όταν η εικόνα της Παναγίας είχε φυλαχθεί εκεί για τον φόβο των πειρατών που μάστιζαν τη Μεσόγειο.
Ο Ιερός Ναός εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτασμού του θαύματος της θεραπείας του παραλύτου. Στον Ιερό Ναό υπάρχουν δύο παρεκκλήσια, το ένα αριστερά του Τέμπλου αφιερωμένο στην Οσιοπαρθενομάρτυρα Ελέσα και το άλλο δεξιά στον Όσιο Θεόδωρο.
Στο στέμμα της Πανσέπτου Εικόνας της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας υπάρχει προσαρμοσμένο πολυτιμότατο αδαμαντοκόλλητο, σε σχήμα ημισελήνου, χρυσό κόσμημα. Ας θυμηθούμε την ιστορία του:
Σύμφωνα με όσα διέσωσε ο αείμνηστος Σοφοκλής Καλόυτσης, ο υμνογράφος της Μυρτιδιώτισσας, κάποτε βρισκόταν στα Κύθηρα ένας Τούρκος πλούσιος και επιφανής, εγκατεστημένος στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη, ο οποίος ήταν Μωαμεθανός.
Κάποια ημέρα παρατήρησε ασυνήθη συγκέντρωση κόσμου στην πλατεία του Μητροπολιτικού Ναού του Εστευρωμένου στη Χώρα.
Ρώτησε τι συμβαίνει και του είπαν ότι το νησί μαστίζεται από πολύμηνη ανομβρία και γι’ αυτό θα πραγματοποιηθεί λιτανεία της Αγίας Εικόνας της Μυρτιδιώτισσας, η οποία είχε ήδη κατέβει από το κάστρο όπου φυλασσόταν τότε και βρισκόταν μέσα στον Εσταυρωμένο.
Ο ουρανός όμως ήταν καταγάλανος και δεν φαινόταν ούτε ίχνος νέφους στον ορίζοντα.
Ο Τούρκος χλεύασε την κίνηση, θεωρώντας πως η λογική έλεγε ότι δεν θα είχε αποτέλεσμα. Μάλιστα δήλωσε πως, αν μετά τη λιτανεία ακολουθούσε βροχή, θα αφιέρωνε το χρυσό κόσμημα της ημισελήνου που είχε μαζί του στην Ιερή Εικόνα.
Η λιτανεία έγινε με κατάνυξη και οι Κυθήριοι γονυκλινείς παρακάλεσαν για τη λύση της ανομβρίας. Και το θαύμα έγινε. Μόλις η Ιερά Πομπή επέστρεψε στον Ναό, άρχισε να πέφτει ραγδαία βροχή.
Ο αλλόθρησκος τήρησε την υπόσχεσή του και αφιέρωσε το κόσμημα στην Παναγία.
Δεν αναφέρεται πότε έγινε αυτό. Πιθανόν να συνέβη πριν από το 1837 μ.Χ., όταν έγινε η χρυσή επένδυση της Εικόνας από τον καλλιτέχνη Νικόλαο Σπιθάκη, ο οποίος μάλλον έκανε και την προσαρμογή της ημισελήνου στο στέμμα της Παναγίας, εις αιωνίαν ανάμνησιν του θαύματος της λύσης της ανομβρίας.
Πιθανόν, λοιπόν, η αφιέρωση να είχε προηγηθεί του 1837 μ.Χ.
