Η ιστορία του Ζακ Σολομόν, ενός φυσικού που πολέμησε σθεναρά κατά του ναζιστικού καθεστώτος, επανέρχεται στο προσκήνιο περίπου τριάντα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια τυχαία ανακάλυψη τη δεκαετία του 1990 αποκάλυψε προσωπικές σημειώσεις και χειρόγραφα του Σολομόν, που συνδύαζαν την επιστήμη με την πολιτική του δράση.
Η ιστορικός Μάρθα Σεσίλια Μπουσταμάντε ντε λα Όσα αξιοποίησε αυτά τα ντοκουμέντα για να ανασυνθέσει τη ζωή του Ζακ Σολομόν στο νέο της βιβλίο Jacques Solomon, le destin tragique d’un physicien engagé, το οποίο αποκαλύπτει την επιρροή του στην επιστήμη και το αντιφασιστικό κίνημα.
Ο Σολομόν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1934 και ξεκίνησε την αντιστασιακή του δράση το 1941, γράφοντας και διανέμοντας παράνομα έντυπα που προειδοποιούσαν τη γαλλική κοινωνία για τους κινδύνους του φασισμού. Μαζί με τον φιλόσοφο Ζορζ Πολιτζέρ, ίδρυσε το περιοδικό L’Université libre, προκειμένου να αφυπνίσουν τη δημόσια συνείδηση.
Η δράση του οδήγησε στη σύλληψή του και στην εκτέλεσή του στις 23 Μαΐου 1942, ως αντίποινα για επίθεση εναντίον γερμανικού αξιωματούχου. Η οικογένειά του υπήρξε επίσης θύμα του πολέμου, με τη σύζυγό του να επιβιώνει από το Άουσβιτς, ενώ η μητέρα της εκτελέστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Παρά την έλλειψη πανεπιστημιακής θέσης, ο Σολομόν δημοσίευσε περίπου 40 επιστημονικές εργασίες και συνέχισε να εργάζεται ακόμη και κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η πολιτική του σκέψη και η επιστημονική του δραστηριότητα συνδυάζονταν, καθώς συμμετείχε σε πρωτοβουλίες που προωθούσαν την επιστημονική γνώση στην κοινωνία.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
