Ένα δαχτυλίδι, το μοναδικό κειμήλιο του Γεώργιου Χαννά, που είχε αρπαχθεί από τους ναζί το 1942, επέστρεψε στην οικογένειά του μετά από 82 χρόνια. Η επιστροφή του δαχτυλιδιού δεν σηματοδοτεί μόνο την αποκατάσταση της μνήμης, αλλά και την αναγνώριση ενός ανθρώπου που για δεκαετίες παρέμεινε άγνωστος.
Η γιατρός Ρένια Κοντογεώργη, συγγενής του Γεώργιου, μοιράστηκε την ανατριχιαστική ιστορία του προπάππου της στην εκπομπή Morning Point, περιγράφοντας την συγκίνηση που ένιωσε όταν κράτησε το δαχτυλίδι στα χέρια της. Η επιστροφή του αντικειμένου έφερε στο φως μια οικογενειακή ιστορία που είχε ξεχαστεί.
Ο Γεώργιος Χαννάς γεννήθηκε το 1915 στη Μικρά Ασία και, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Κύπρο και αργότερα στον Πειραιά. Υπηρέτησε στο αλβανικό μέτωπο και, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν, προσπαθούσε να προστατεύσει την οικογένειά του.
Η νύχτα της σύλληψης του Γεώργιου έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη της οικογένειας. Όταν οι ναζί εισέβαλαν στο σπίτι τους, συνέλαβαν τον νεαρό Γεώργιο, παρά τις εκκλήσεις της μητέρας του. Η τελευταία του εικόνα ήταν φορώντας μόνο το νυχτικό του και το δαχτυλίδι του.
Μετά τη σύλληψή του, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και στη συνέχεια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Neuengamme, όπου και πέθανε το 1944. Η οικογένειά του, για χρόνια, αγωνιούσε για την τύχη του, με την μοναδική ενημέρωση να αναφέρει θάνατο από δυσεντερία, κάτι που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.
Η αλήθεια άρχισε να αποκαλύπτεται χάρη στην έρευνα του ιστορικού Κυριάκου Χοντζίδη και μαθητών του Εσπερινού ΕΠΑΛ Ευόσμου, που εντόπισαν τους απογόνους του Γεώργιου Χαννά και συνέβαλαν στην επιστροφή του δαχτυλιδιού. Η Ρένια Κοντογεώργη τόνισε ότι χωρίς αυτή την προσπάθεια, η οικογένεια δεν θα μάθαινε ποτέ την αλήθεια.
Το δαχτυλίδι, που διασώθηκε από τα αρχεία Arolsen της Γερμανίας, είναι το τελευταίο αντικείμενο που είχε ο Γεώργιος πριν από την απαγωγή του. Η Ρένια περιέγραψε την συγκίνηση που ένιωσε όταν το είδε, αναγνωρίζοντας την σημασία του για την οικογένεια.
Η οικογένεια ταξίδεψε στο Αμβούργο για να επισκεφθεί το στρατόπεδο Neuengamme, όπου είχαν κρατηθεί πολλοί Έλληνες. Η εμπειρία ήταν τόσο έντονη που η κόρη της Ρένιας αποφάσισε να κάνει τατουάζ τον αριθμό του προγόνου της, για να διατηρηθεί η μνήμη ζωντανή.
Βίντεο:
Πηγή περιεχομένου: in.gr
