Με πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Φρέντη Μπελέρη και τη συνεργασία των Ευρωβουλευτών Νίκο Παπανδρέου και Νικόλαο Φαραντούρη, πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η εκδήλωση «Η Ζωή, το Έργο και η Παρακαταθήκη του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου» εις μνήμην του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, παρουσία του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, κ.κ. Ιωάννη.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος υπήρξε κομβική φυσιογνωμία για την Ορθοδοξία, καθώς και για όλους όσους βρέθηκαν υπό την αιγίδα του, ανεξαρτήτως θρησκεύματος ή εθνότητας. Ο κ. Μπελέρης στην εισαγωγική του τοποθέτηση επισήμανε ότι «Ο Αναστάσιος ανασυγκρότησε εκ τους μηδενός την αυτοκέφαλη ορθόδοξη εκκλησία της Αλβανίας από τα συντρίμμια του κουμμουνιστικού καθεστώτος», τονίζοντας τη σημαντική του συμβολή.
Ο βασικός κύκλος ομιλητών άνοιξε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης, συνεχιστής του έργου του Αναστασίου, ο οποίος μίλησε για το έργο του και τη δύναμη της πίστεως ως πηγή ενότητας. Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Το έργο της υπέρβασης των διχασμών, της στήριξης των ευάλωτων και της οικοδόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ των κοινοτήτων δεν ολοκληρώνεται ποτέ».
Οι ομιλητές στη συνέχεια αναφέρθηκαν στις διδαχές και τα επιτεύγματα του Αναστασίου, με τον κ. Βαγγέλη Ντούλες να μιλά για την καθοδήγηση και το φιλανθρωπικό του έργο, και τον Genc Pollo να εξυμνεί τη συμβολή του στην εκπαίδευση του λαού της Αλβανίας. Η Δήμητρα Κούκουρα ανέλυσε τη φυσιογνωμία του Αναστασίου ως στιβαρού θρησκευτικού ηγέτη, ενώ η Ξανθή Μόρφη τόνισε την οικουμενικότητα της προσωπικότητάς του.
Το μήνυμα της εκδήλωσης υπήρξε σαφές: «Ο χριστιανισμός ενώνει όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως εθνικότητας και καταβολών». Η παρακαταθήκη του Αναστασίου και η ιεραποστολική του δράση μας δείχνουν το δρόμο ως πολύτιμος φάρος για την πνευματική μας πορεία.
Η παρουσία του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σφραγίζει αυτό το μήνυμα. Ο Μακαριώτατος Ιωάννης τόνισε: «Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μας έδειξε ότι το χριστιανικό έργο δεν είναι μόνο εφικτό αλλά και αναγκαίο», υπογραμμίζοντας τη σημασία της πίστης για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ειρηνική συνύπαρξη.
