Ο «μπαμπούλας» της Τουρκίας και οι φουρτούνες στο Αιγαίο επιστρέφουν, με την Άγκυρα να επιμένει στη γνωστή τακτική των προκλήσεων, αυτή τη φορά με αφορμή το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Μόνο που οι διατυπώσεις της Άγκυρας περί «αμφισβητούμενων περιοχών» και οι γνωστές αιτιάσεις για το καθεστώς κυριαρχίας στο Αιγαίο δεν δημιουργούν νέα δεδομένα. Απεναντίας αναπαράγουν μια αναθεωρητική ρητορική που στερείται νομικού ερείσματος και το μόνο που καταφέρνει είναι να διαταράσσει τις διμερείς σχέσεις.
Πολιτικοί αναλυτές σχολιάζουν πως δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για τη δεύτερη αντίδραση της Τουρκίας μέσα σε μόλις δώδεκα ημέρες, μετά και τις αντίστοιχες αιτιάσεις που είχε διατυπώσει για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό. Η επανάληψη των ίδιων ισχυρισμών καταδεικνύει περισσότερο την επιμονή της Άγκυρας στις θέσεις της, που βασίζονται στο πνεύμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» παρά οποιαδήποτε μεταβολή του νομικού καθεστώτος στο Αιγαίο.
Απέναντι στους τουρκικούς ισχυρισμούς η απάντηση της Αθήνας είναι σαφής. Η ελληνική κυριαρχία ορίζεται από διεθνή συμβατικά κείμενα και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να παρακολουθεί αμήχανα την προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων ή εντυπώσεων, αλλά θα απαντά με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Το ίδιο ισχύει και για τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα». Οι μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας σε διεθνή ύδατα ή σε περιοχές που εμπίπτουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα δεν παράγουν έννομο αποτέλεσμα. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν επιτρέπει επιλεκτικές ερμηνείες και μονομερείς αυθαίρετες εφαρμογές.
Η Αθήνα δεν εγκαταλείπει τον διάλογο
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα δεν εγκαταλείπει τον διάλογο. Παραμένει προσηλωμένη στις σχέσεις καλής γειτονίας και στη διευθέτηση της μοναδικής διαφοράς που αναγνωρίζει, δηλαδή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Η διαφορά, επομένως, είναι στον τρόπο με τον οποίο οι δύο χώρες αντιλαμβάνονται τη συνύπαρξη, με την Αθήνα επιλέγει να ενισχύει τη θέση της στην πράξη μέσα από ισχυρότερη άμυνα, ενεργότερη διπλωματία, συμμαχίες και σαφή αποτύπωση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο. Ο «μπαμπούλας» της Τουρκίας δεν αντιμετωπίζεται με μεγάλα λόγια και φωνές, αλλά με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και ισχύ. Υπό αυτό το πρίσμα οι φουρτούνες στο Αιγαίο μπορεί να συνεχιστούν, όμως η Ελλάδα έχει πλέον περισσότερα μέσα για να τις αντιμετωπίζει και, κυρίως, γνωρίζει πολύ καλά πού πατά και πού θέλει να πάει.
