Το προσυνέδριο της ΝΔ στην Αλεξανδρούπολη, με θέμα την ασφάλεια, ανέδειξε το δόγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για το μεταναστευτικό.
Οι κόκκινες γραμμές μπήκαν με τα γεγονότα του 2020 στα σύνορα του Έβρου, τα οποία αποτέλεσαν σημείο καμπής. Ένα γεγονός που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, επανακαθόρισε όχι μόνο την εθνική στρατηγική για το μεταναστευτικό, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιλαμβάνεται την προστασία των εξωτερικών της συνόρων και άρχισε να βλέπει τα ελληνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά.
Από την Αλεξανδρούπολη ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, περιέγραψε εκείνη την περίοδο ως «εξαιρετικά δύσκολες ημέρες», κατά τις οποίες η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια οργανωμένη υβριδική πίεση στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο. Η κυβερνητική επιλογή, όπως τόνισε, ήταν σαφής: πλήρης κινητοποίηση κρατικών μηχανισμών, αυστηρή φύλαξη των συνόρων και αποτροπή μιας μαζικής εισόδου μεταναστών.
Από τη διαχείριση κρίσης σε στρατηγική αποτροπής
Το βασικό στοιχείο του λεγόμενου «δόγματος Μητσοτάκη» είναι η μετάβαση από την παθητική διαχείριση μεταναστευτικών ροών σε μια πολιτική ενεργητικής αποτροπής. Για παράδειγμα η ενίσχυση των υποδομών φύλαξης, με κεντρικό άξονα την επέκταση του φράχτη στον Έβρο, παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως βασικό εργαλείο «μόνιμης» ασφάλειας για τη χώρα. Σύμφωνα με την κυβερνητική άποψη, στόχος είναι η δημιουργία ενός σταθερού πλαισίου αποτροπής απέναντι σε κάθε μελλοντική πίεση. Ένα δεύτερο θεμέλιο της πολιτικής αυτής είναι ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ προσφύγων και οικονομικών μεταναστών. Η κυβέρνηση επιμένει ότι η αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική απαιτεί γρήγορες διαδικασίες ταυτοποίησης και επιστροφών, καθώς και εντατική δράση κατά των κυκλωμάτων διακινητών που εκμεταλλεύονται ανθρώπινες ζωές.
Από εθνική επιλογή σε ευρωπαϊκή πολιτική
Επίσης, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν λειτούργησε απλώς ως χώρα υποδοχής, αλλά ως χώρα που συνδιαμόρφωσε τη νέα ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική. Η έμφαση στην προστασία συνόρων, στις οργανωμένες δομές φιλοξενίας και στη συνεργασία με τρίτες χώρες παρουσιάζεται από το Μέγαρο Μαξίμου ως μοντέλο που πλέον υιοθετείται ευρύτερα στην ΕΕ. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι διπλωματικές επαφές με την Τουρκία για τον περιορισμό των ροών, τις οποίες η κυβέρνηση χαρακτηρίζει αναγκαίο στοιχείο μιας ρεαλιστικής πολιτικής εθνικής ευθύνης.
Ένα δόγμα με σαφές μήνυμα
Το «δόγμα Μητσοτάκη» για το μεταναστευτικό συνοψίζεται σε τρεις βασικούς άξονες: ισχυρή φύλαξη συνόρων, αυστηρή αλλά οργανωμένη διαχείριση ροών και ευρωπαϊκή ευθυγράμμιση της πολιτικής ασφάλειας. Είτε αντιμετωπίζεται ως αναγκαίος ρεαλισμός είτε ως σκληρή μεταναστευτική γραμμή, το βέβαιο είναι ότι από το 2020 και μετά η ελληνική πολιτική στο ζήτημα αυτό δεν κινείται πλέον στη λογική της προσωρινής διαχείρισης, αλλά στη διαμόρφωση ενός μόνιμου πλαισίου αποτροπής, ενός δόγματος που φιλοδοξεί να καθορίσει τη συζήτηση για τα επόμενα χρόνια, θέτοντας αυστηρά κριτήρια και συγκεκριμένες «κόκκινες γραμμές».
