Ο αυτοσεβασμός ξεκινά όταν σταματάμε να βάζουμε διαρκώς τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας. Κάθε φορά που θυσιάζουμε την ξεκούραση, τον χρόνο ή τα θέλω μας για να ικανοποιήσουμε κάποιον άλλον, περνάμε στον εαυτό μας το μήνυμα ότι οι δικές μας ανάγκες είναι δευτερεύουσες.
Αυτό σημαίνει πως αναγνωρίζουμε ότι και οι δικές μας ανάγκες έχουν την ίδια ανθρώπινη αξία. Κάποιες φορές χρειάζεται να επιλέξουμε αυτό που είναι σημαντικό για εμάς, ακόμη κι αν κάποιος άλλος δεν συμφωνεί ή δεν το κατανοεί.
Το πρώτο βήμα είναι να σταματήσετε να αναζητάτε την επιβεβαίωση των άλλων. Είναι φυσιολογικό να θέλουμε να μας εκτιμούν, να μας αποδέχονται και να αναγνωρίζουν την προσπάθειά μας, όμως όταν η γνώμη των άλλων γίνεται το βασικό κριτήριο για το πώς νιώθουμε με τον εαυτό μας, η αυτοεκτίμησή μας εξαρτάται υπερβολικά από εξωτερικούς παράγοντες.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι δεν χρειάζεται να δικαιολογείτε τα όχι σας. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να εξηγούμε μια απόφασή μας και στο να προσπαθούμε διαρκώς να πείσουμε τους άλλους ότι έχουμε δικαίωμα να την πάρουμε.
Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι κάποιος διαφωνεί ή απογοητεύεται από την επιλογή μας, συχνά νιώθουμε την ανάγκη να δώσουμε περισσότερες εξηγήσεις, ακόμη κι αν έχουμε ήδη σκεφτεί προσεκτικά τι θέλουμε να κάνουμε. Ο αυτοσεβασμός περιλαμβάνει την αποδοχή ότι δεν θα συμφωνούν όλοι μαζί μας, αλλά και τη διάθεση να ακούμε τις απόψεις των άλλων και να επανεξετάζουμε τις επιλογές μας όταν χρειάζεται.
Τα προσωπικά όρια καθορίζουν ποιες συμπεριφορές αποδεχόμαστε και ποιες όχι στις σχέσεις μας. Μας βοηθούν να προστατεύουμε τον χρόνο, την ενέργεια και τη συναισθηματική μας ισορροπία, όμως δεν αρκεί μόνο να τα εκφράζουμε.
Χρειάζεται να είμαστε διατεθειμένοι να ενεργήσουμε όταν τα όριά μας παραβιάζονται επανειλημμένα. Τα όρια δεν έχουν στόχο να ελέγξουν τη συμπεριφορά των άλλων, αλλά να καθορίσουν τη δική μας στάση απέναντί της.
Η συνέπεια στην εφαρμογή τους μάς βοηθά να τα αντιμετωπίζουμε ως ουσιαστικό μέρος της αυτοφροντίδας μας. Παράλληλα, η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας χτίζεται και μέσα από όσα δεσμευόμαστε να κάνουμε για εμάς.
Όταν αναβάλλουμε συστηματικά κάτι που θεωρούμε σημαντικό ή εγκαταλείπουμε επανειλημμένα στόχους που έχουμε θέσει, μπορεί να αρχίσουμε να αμφισβητούμε την ικανότητά μας να στηριζόμαστε στις δικές μας αποφάσεις.
Τέλος, δεν είναι όλα τα αισθήματα αμοιβαία και κάποιοι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονται. Οι σχέσεις χρειάζονται αμοιβαιότητα, ενδιαφέρον και προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.
Όταν η έλλειψη ανταπόκρισης γίνεται σταθερό μοτίβο, χρειάζεται να αναγνωρίζουμε τις δικές μας ανάγκες και να επενδύουμε χρόνο και ενέργεια σε σχέσεις όπου υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, φροντίδα και ουσιαστική παρουσία. * Πηγή: Vita
