Η Ελένη Προκοπίου μίλησε ξανά για τη ζωή και την καριέρα της, στην τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση το 2024, όταν βρέθηκε στην εκπομπή Ελένη του MEGA. Με αφορμή τη σύντομη επιστροφή της στο θέατρο, αναφέρθηκε στα χρόνια της μεγάλης της πορείας, αλλά και στις πιο προσωπικές της αναμνήσεις.
Στη σπάνια αυτή εξομολόγηση από το σπίτι της, γύρισε πίσω στη χρυσή εποχή του σινεμά, στο πάθος της για τον χορό και στις πιο όμορφες στιγμές της προσωπικής της διαδρομής.
Η ωραία Ελένη Προκοπίου κουβαλούσε, όπως και η εποχή της, τη φλόγα αλλά και τις δυσκολίες μιας γενιάς που ήξερε πως το πείσμα και η θέληση μετρούσαν περισσότερο από τη μονοδιάστατη ομορφιά. Γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα.
Μιλώντας για τα χρόνια που πρωταγωνιστούσε στον κινηματογράφο, θυμήθηκε τον χαρακτηρισμό «κινεζάκι» για τα σχιστά μάτια της και εξήγησε πως δεν έβλεπε ποτέ τον εαυτό της μέσα από την εικόνα της σταρ.
«Είχα σχιστά μάτια και με φωνάζανε κινεζάκι. Δεν έβλεπα αν ήμουν εντυπωσιακή, έβλεπα την Ελένη. Κοιτάζω τώρα τον εαυτό μου στις ταινίες και ρωτάω την εγγονή μου “εγώ είμαι αυτή ε;”. Δεν με ενδιέφερε να είμαι πρωταγωνίστρια, έκανα πάντα πίσω, δεν έλεγα εγώ είμαι και καμία άλλη», είχε παραδεχτεί το 2024.
Η πορεία της στο θέατρο και στον κινηματογράφο ξεκίνησε από νωρίς. Στα πρώτα βήματά της εμφανιζόταν μόνο ως χορεύτρια, ενώ είχε παρουσία και σε τρεις ταινίες με χορευτικό ρόλο: Το ραντεβού της Κυριακής (1960), Η Αθήνα τη νύχτα (1962) και Προδομένη αγάπη (1962).
Στη συνέχεια ήρθε ο ρόλος της στις Μικρές Αφροδίτες (1963) του Νίκου Κούνδουρου, ταινία που γνώρισε διεθνή επιτυχία, ενώ ακολούθησε ο Εμίρης και ο Κακομοίρης (1964), όπου υποδύθηκε την Γκιουλινάρ, μια πανέμορφη ανατολίτισσα πριγκίπισσα κάποιου εμιράτου.
Έπειτα ήρθαν το Πρόσωπο της Ημέρας (1965) και το Ραντεβού στον Αέρα (1965), με ρόλο και ως χορεύτρια και ως ηθοποιός, κι έτσι έγινε βασικό μέλος της οικογένειας της Φίνος Φιλμ.
Από τα 6 της χρόνια άρχισε μαθήματα χορού στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου, με συμμαθήτρια τη Μάρθα Καραγιάννη, ενώ ακολούθησαν σπουδές και παραστάσεις στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Η φήμη του ξεχωριστού ταλέντου τη συνόδευε από πολύ νωρίς.
«Ο χορός ήταν η ζωή μου, από μωρό παιδί χόρευα. Η πιο αγαπημένη μου ταινία ήταν το Ραντεβού στον Αέρα», είχε πει αργότερα, ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές στη Ρένα Βλαχοπούλου, με την οποία συνεργάστηκε και διατηρούσε φιλική σχέση.
«Η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν στον κόσμο της, είχε το χιούμορ της, έκανε πλάκες. Κάναμε παρέα με τη Ρένα γιατί ο άντρας μου ήταν χιουμορίστας και τον πηγαίνανε πολύ».
Οι γονείς της είχαν πέντε παιδιά και ήταν νοικοκυραίοι άνθρωποι με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Όταν ήρθαν στην Ελλάδα, ο πατέρας της άνοιξε εργοστάσιο επίπλων, όπως και ο άντρας της αργότερα, με τον πατέρα της και τον πεθερό της να είναι συνέταιροι. Έτσι γνώρισε και τον σύζυγό της, ενώ όσοι τη βλέπουν στο θέατρο σπεύδουν ακόμη να τη χαιρετήσουν και να την αγκαλιάσουν.
Η ίδια πρόσθεσε ότι όλες οι πόρτες άνοιξαν εύκολα στην καριέρα της, καθώς ήταν μαθήτρια της Λουκίας Σακελλαρίου Κωτσοπούλου στη Λυρική Σκηνή, που είχε ιδρύσει δική της σχολή στο Ωδείο Αθηνών, και ξεκίνησε δίπλα της να χορεύει από τα έξι της.
Παραδέχτηκε επίσης πως είχε ταλέντο. Όταν πήγε στη Λυρική Σχολή για εξετάσεις, κριτής ήταν η Τατιάνα Βαρούτη, η οποία την απέρριψε, θεωρώντας ότι δεν είχε ταλέντο.
Έξι μήνες αργότερα, όμως, ο πατέρας της μίλησε για εκείνη στη γυναίκα του Ζηρίδη, πελάτισσα στα έπιπλα και ταμίας στη Λυρική Σκηνή. «Στείλ’ την σε μένα» του είπε. Εκείνη έκανε έξι μήνες μάθημα, ενώ τα άλλα κορίτσια έναν χρόνο, και βγήκε πρώτη ως εξαιρετικό ταλέντο.
Στις ταινίες Το Πρόσωπο της Ημέρας (1965) και το Ραντεβού στον Αέρα (1965), όπου είχε ρόλο και ως χορεύτρια και ως ηθοποιός, έγινε βασικό μέλος της οικογένειας της Φίνος Φιλμ.
Από τον Δημήτρη Ιβάνωφ, όπως είπε, ξεκίνησαν όλα. Εκείνος είχε κοντά του κάποια εποχή τη Μάρθα Καραγιάννη, όμως εκείνη δεν μπορούσε να είναι μαζί του στο θέατρο Ολύμπια Πειραιώς, κι έτσι παρακάλεσε τη μητέρα και τον πατέρα της να την πηγαινοφέρνουν στο θέατρο. Σε ηλικία μόλις 14 ετών έγινε παρτενέρ του.
Με τον Βαγγέλη Σειληνό αποτέλεσαν ένα από τα πιο επιτυχημένα χορευτικά δίδυμα της εποχής. Η γνωριμία τους είχε ξεκινήσει όταν η νεαρή τότε Ελένη Προκοπίου πέρασε από οντισιόν για το θέατρο Ακροπόλ, ο Μανώλης Καστρινός την επέλεξε και αρχικά την έβαλε σε καλλιτεχνικό τρίο μαζί με τον Βαγγέλη Σειληνό και τον Φώτη Μεταξόπουλο.
Όταν ο τελευταίος αποχώρησε, η Προκοπίου και ο Σειληνός έγιναν χορευτικό ζευγάρι και για χρόνια βρέθηκαν μαζί στη σκηνή, κερδίζοντας το κοινό με τη χημεία και την κίνησή τους. Η συνεργασία τους κράτησε μέχρι το 1965 και έμεινε ένα σημαντικό κεφάλαιο και για τους δύο.
Η ίδια θυμόταν ακόμη πως ο Σειληνός είχε μετακομίσει σε διπλανή γκαρσονιέρα και, όταν η Προκοπίου χτύπησε την πόρτα, μπροστά της εμφανίστηκε η Μαρία Ιωαννίδου.
Για εκείνη την περίοδο είπε αργότερα πως ο Βαγγέλης Σειληνός την είχε «παρατήσει στα κρύα του λουτρού», περιγράφοντας το περιστατικό που συνέβη όταν επρόκειτο να συνεργαστούν στο Περοκέ. Ήταν ήδη παντρεμένη και θέλησε να τον συναντήσει για να κανονίσουν τα διαδικαστικά της δουλειάς, αφού εκείνος είχε κλείσει την εμφάνισή τους.
Πήγε στο σπίτι του στην Κυψέλη, όμως εκεί βρέθηκε μπροστά σε μια κατάσταση που, όπως είπε, δεν γνώριζε απολύτως. Ο Σειληνός είχε μετακομίσει σε διπλανή γκαρσονιέρα και όταν χτύπησε την πόρτα, μπροστά της εμφανίστηκε η Μαρία Ιωαννίδου. Η ίδια δεν ήξερε τότε ότι οι δυο τους είχαν γίνει ζευγάρι.
Με κλάματα στον δρόμο κατηφόρισε για το σπίτι τους στην Αχαρνών, λέγοντας πως εκείνη την εποχή είχε μεγάλες οικονομικές ανάγκες. Η μητέρα της περίμενε το ενοίκιο, το φαγητό και τα φάρμακά της, όλα από εκείνη.
Στον δρόμο συνάντησε τον Καστρινό, του περιέγραψε τι είχε συμβεί και εκείνος της είπε: «Μη σε νοιάζει. Εγώ είμαι εδώ». Πράγματι, σε τρεις μέρες, ο Καστρινός την πήγε στον Βασίλη Μπουρνέλη, που είχε το Ακροπόλ, και έμεινε εκεί πολλά χρόνια.
Η σχέση της με τον Σειληνό δεν αποκαταστάθηκε αμέσως. Η Ελένη Προκοπίου είχε πει ότι συναντήθηκαν μόλις μία φορά μετά από εκείνο το περιστατικό και η ατμόσφαιρα ανάμεσά τους ήταν ψυχρή.
«Και όταν συναντηθήκαμε υπήρχε μεταξύ μας μεγάλη αδιαφορία. Όχι, ο Βαγγέλης δεν μου ζήτησε ποτέ συγγνώμη γι’ αυτό», είχε αναφέρει, προσθέτοντας: «Ήμουν του θεάτρου κι αυτές τις 23 ταινίες που έκανα τις έκανα γιατί με πίεσαν να τις κάνω. Έκανα την ταινία του Κούνδουρου που έγινε χαμός κάποια εποχή, όπως και το Ραντεβού στον Αέρα. Τους θυμάμαι όλους και τους αγαπούσα όλους. Ήμουν ήσυχο παιδάκι».
Το 1965 ήταν για εκείνη χρονιά-ορόσημο, αφού μαζί με την επιτυχία της στο σινεμά πρωταγωνιστούσε και στο θέατρο Αττικό, στο μιούζικαλ Το ρετιρέ της Εύας, δίπλα σε ονόματα όπως ο Γιώργος Πάντζας, η Μάρθα Καραγιάννη, ο Σταύρος Παράβας και ο Βαγγέλης Σειληνός.
Η κομψότητά της και η φίνα εικόνα της την έκαναν περιζήτητη ακόμη και για μια απλή φωτογράφηση, ενώ ένα πρωτοσέλιδο που την αφορούσε προκάλεσε μεγάλο ντόρο τότε, αλλά και αργότερα, όταν το επανέφερε στο φως ο δημοσιογράφος και συλλέκτης Άρης Λουπάσης.
Ήταν τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, όταν η Ελένη Προκοπίου πόζαρε για το περιοδικό Πρώτο σε φωτογράφιση που ανέδειχνε την καλαισθησία και την κομψότητά της στο έπακρο.
«Ο κόσμος θαύμαζε αυτό το πλάσμα και οι συνάδελφοί της είχαν πάντα να πουν τα καλύτερα λόγια για το ήθος, την ευγένεια και την αξιοπρέπειά της».
Στον καλλιτεχνικό χώρο έμεινε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν γνώρισε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο. Οι δυο τους ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά και αποφάσισαν να προχωρήσουν τη σχέση τους, με την Προκοπίου να βάζει τέλος στην καριέρα της.
«Πέρασα καλά με αυτόν τον άνθρωπο», είχε δηλώσει αργότερα, ενώ μίλησε και για την κόρη της που έφερε στη ζωή με δυσκολίες. Ο Αντώνης Συρίγος έφυγε από τη ζωή το 2021, βυθίζοντας την ηθοποιό στη θλίψη.
«Δεν είμαι ακριβοθώρητη. Απλώς όταν είπα τέλος ήταν και τέλος», είχε εξομολογηθεί κάποια χρόνια πριν από την απώλειά του, σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις της, στα 80 της.
«Ήταν άλλες οι εποχές εκείνες, πολύ πιο δύσκολες. Αν αυτοί που συνεργαζόσουν δεν σε συμπαθούσαν, σε τελείωναν. Όμως εγώ εξαφανίστηκα για δύο λόγους: πρώτον, παντρεύτηκα και είχα πάνω από όλους και όλα την οικογένειά μου και, δεύτερον, πέρασα πολύ μεγάλη ταλαιπωρία με ορμόνες και τέτοια για να μείνω έγκυος στη μονάκριβη κόρη μου».
«Είχα πολλά γυναικολογικά προβλήματα μέχρι να αποκτήσω παιδί και πήρα πολλά κιλά με όλα αυτά. Μέχρι να σουλουπωθώ, ο κινηματογράφος είχε σβήσει. Είμαι τρισευτυχισμένη γιατί έχω αποκτήσει την υπέροχη κόρη μου Ειρήνη, η οποία μου χάρισε δύο υπέροχες εγγονές».
«Την είχαμε τάξει στην Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, λόγω των προβλημάτων που σας προανέφερα», είπε για την κόρη της, ενώ καμάρωνε για την εγγονή της, η οποία ακολουθεί τα δικά της βήματα.
«Τώρα πια έχω μεστώσει, δεν μπορώ να πω ότι μου λείπει. Το να πάω να δω μια ωραία παράσταση μου αρέσει», απάντησε όταν ρωτήθηκε αν της λείπει το σανίδι.
«Δεν είπα ποτέ είμαι η Ελένη Προκοπίου! Γιατί να το πω; Τόσες υπάρχουν!», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας ότι ο κόσμος θα ήθελε να τη θυμάται από τη μικρή της ηλικία και τις ταινίες που έχει κάνει.
Βίντεο:
