Η καλύτερη επικοινωνία δεν εξαρτάται μόνο από το τι λέμε, αλλά και από το πώς καθοδηγούμε μια συζήτηση. Οι έξι απλές δεξιότητες που ακολουθούν μπορούν να βοηθήσουν να ακούμε καλύτερα, να αποφεύγουμε τις συγκρούσεις με τους άλλους και να μένουμε στον στόχο μας.
Πολλές καθημερινές συζητήσεις ξεκινούν αυθόρμητα, χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Όταν όμως πρόκειται για ένα σημαντικό θέμα, είναι χρήσιμο να σκεφτούμε πριν μιλήσουμε: τι θέλω να καταλάβει ο άλλος; ποιο πρόβλημα προσπαθούμε να λύσουμε; και κυρίως, πώς θέλω να αισθανθεί όταν τελειώσει η συζήτηση; Ένας σαφής στόχος λειτουργεί σαν προορισμός και μας βοηθά να μην ξεφύγουμε από το θέμα.
Το να μιλάμε για τον εαυτό μας μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά. Αντί για «εσύ ποτέ δεν με ακούς», μπορούμε να πούμε «αισθάνομαι ότι δεν με ακούς και αυτό με στενοχωρεί». Οι κατηγορίες κάνουν τον άλλο να αμύνεται. Όταν μιλάμε για τη δική μας εμπειρία και τα δικά μας συναισθήματα, αφήνουμε περισσότερο χώρο για διάλογο.
Ο θυμός είναι συχνά το συναίσθημα που εκφράζουμε πιο εύκολα. Κάτω από αυτόν, όμως, μπορεί να υπάρχουν ανησυχία, φόβος, απογοήτευση ή σύγχυση. Το να πούμε «φοβάμαι ότι απομακρυνόμαστε» αντί για «δεν σε νοιάζει τίποτα» αλλάζει ολόκληρο τον τόνο μιας συζήτησης. Τα πιο ήπια και ευάλωτα συναισθήματα είναι συχνά πιο εύκολο να ακουστούν χωρίς να προκαλέσουν άμεση άμυνα.
Η καλή επικοινωνία μοιάζει με την οδήγηση. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πού θέλουμε να πάμε, πρέπει να παρατηρούμε συνεχώς τον δρόμο. Το ίδιο συμβαίνει και σε μια συζήτηση. Προσέξτε τις αντιδράσεις του άλλου, τον τόνο της φωνής του και αν εξακολουθεί να σας παρακολουθεί. Αν δείτε ότι απομακρύνεται ή αντιδρά αρνητικά, μην συνεχίζετε μηχανικά. Χρειάζεται πρώτα να επαναφέρετε τη σύνδεση.
Όταν κάποιος έχει θυμώσει ή έχει κλείσει συναισθηματικά, περισσότερα επιχειρήματα και πληροφορίες συνήθως δεν βοηθούν. Αντί να επαναλαμβάνουμε τα ίδια, είναι προτιμότερο να σταματήσουμε και να αναγνωρίσουμε το συναίσθημα, λέγοντας «Βλέπω ότι αυτό σε ενόχλησε. Τι συνέβη;». Αφού πέσει η ένταση, μπορούμε να επιστρέψουμε στο αρχικό θέμα.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε την αντίδραση του άλλου, μπορούμε όμως να διαχειριστούμε τη δική μας. Αν αισθανθούμε ότι ο θυμός εντείνεται, μπορούμε να πούμε «Έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι και χρειάζομαι λίγο χρόνο να ηρεμήσω. Θα επιστρέψω στη συζήτηση». Αυτό δεν σημαίνει ότι αποφεύγουμε τη συζήτηση. Σημαίνει ότι παίρνουμε την ευθύνη για το συναίσθημά μας.
Όπως κάθε δεξιότητα, έτσι και η καλύτερη επικοινωνία χρειάζεται εξάσκηση. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από τις απλές καθημερινές συζητήσεις: να ακούμε περισσότερο, να παρατηρούμε τις αντιδράσεις του άλλου και να αναρωτιόμαστε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τον δικό μας θυμό. Ο στόχος δεν είναι να κερδίσουμε μια συζήτηση. Είναι να κρατήσουμε το αυτοκίνητο στον δρόμο και, τελικά, να φτάσουμε μαζί στον προορισμό.
