«Πώς είσαι; Καλά». Η απάντηση αυτή ακούγεται καθημερινά, σχεδόν μηχανικά, ακόμη κι όταν πίσω της υπάρχουν κούραση, άγχος, απογοήτευση ή συναισθηματική εξάντληση. Πολλές φορές τη λέμε για να είμαστε ευγενικοί και να μη δώσουμε αφορμή για μια μεγάλη συζήτηση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως όντως περιγράφει πώς νιώθουμε.
Μερικές φορές δεν κρύβουμε τα συναισθήματά μας από τους άλλους, αλλά δεν έχουμε μάθει ούτε εμείς να τα αναγνωρίζουμε. Η συναισθηματική επίγνωση είναι μια δεξιότητα που καλλιεργείται με τα χρόνια, και πολλοί άνθρωποι δεν μεγαλώνουν μαθαίνοντας να λένε «είμαι απογοητευμένος», «νιώθω ότι με έχουν παραμελήσει» ή «χρειάζομαι λίγο χρόνο για τον εαυτό μου».
- Έχω πάρα πολλή δουλειά.
- Δεν κοιμήθηκα καλά.
- Με εκνεύρισε αυτό που έγινε.
Όλες αυτές οι φράσεις περιγράφουν μια κατάσταση, όχι απαραίτητα το συναίσθημα που υπάρχει από κάτω. Ίσως δεν είστε απλώς κουρασμένοι, αλλά εξαντλημένοι. Ίσως δεν είστε μόνο εκνευρισμένοι, αλλά πληγωμένοι. Ίσως δεν είστε απλώς πεσμένοι, αλλά απογοητευμένοι ή μόνοι.
Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας ρωτήσει «Πώς είσαι;», κάντε μια μικρή παύση πριν απαντήσετε «καλά». Πάρτε μια ανάσα και ρωτήστε τον εαυτό σας τι πραγματικά νιώθετε εκείνη τη στιγμή.
Αν η απάντηση δεν έρχεται εύκολα, ξεκινήστε από το σώμα σας. Έχετε σφιγμένη γνάθο; Οι ώμοι σας είναι σε ένταση; Νιώθετε βάρος στο στήθος; Είστε ανήσυχοι ή εντελώς χωρίς ενέργεια; Το σώμα πολλές φορές καταλαβαίνει αυτό που το μυαλό προσπαθεί να προσπεράσει.
Στη συνέχεια, προσπαθήστε να βρείτε μία συγκεκριμένη λέξη: αγχωμένοι, ανακουφισμένοι, απογοητευμένοι, χαρούμενοι, ευγνώμονες, θυμωμένοι, μόνοι, αισιόδοξοι, μπερδεμένοι. Δεν χρειάζεται να είστε απόλυτα βέβαιοι· αρκεί να ξεκινήσετε.
Όταν μιλάμε πιο συγκεκριμένα για όσα νιώθουμε, δίνουμε στους ανθρώπους γύρω μας την ευκαιρία να μας γνωρίσουν και να μας καταλάβουν ουσιαστικά. Το «είμαστε καλά» μπορεί εύκολα να κλείσει μια συζήτηση, ενώ το «είμαι λίγο απογοητευμένος σήμερα και θα ήθελα να μιλήσω» μπορεί να γίνει η αρχή μιας πιο αληθινής σύνδεσης.
Δεν χρειάζεται να μοιραζόμαστε τα πάντα με όλους. Αρκεί να αρχίσουμε να ακούμε λίγο περισσότερο τον εαυτό μας, να αναγνωρίζουμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε και να του δίνουμε τον χώρο που χρειάζεται. Γιατί, τελικά, η ειλικρίνεια απέναντι στα συναισθήματά μας μάς φέρνει πιο κοντά τόσο στον εαυτό μας όσο και στους ανθρώπους γύρω μας.
* Πηγή: Vita
Πηγή περιεχομένου: in.gr
