Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου είναι η σημερινή, 26 Αυγούστου. Μια μέρα αφιερωμένη στον σκύλο, που εξακολουθεί να μας εκπλήσσει με τη γενναιοδωρία της ψυχής του, τις ικανότητες και την προσωπικότητά του.
Είναι ένα πολυτάλαντο πλάσμα που έχει ανάγκες και συναισθήματα.
Ο σκύλος, με το πέρασμα του χρόνου, έμαθε να μας διαβάζει. Εμείς, από την πλευρά μας, ξέρουμε πραγματικά να καταλαβαίνουμε τι μας λέει με τη γλώσσα του σώματός του;
Η ουσία αυτής της σχέσης είναι η αλληλοκατανόηση. Και αυτό έρχεται όταν αποκτήσουμε γνώσεις για τον σκύλο, γιατί μόνο η αγάπη δεν αρκεί.
Κάθε χρόνο, στις 26 Αυγούστου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες: αγκαλιές, μουσούδες, καρδούλες, ιστορίες ανθρώπων που λένε ότι ο σκύλος τους είναι το παιδί τους, ο καλύτερός τους φίλος, η οικογένειά τους. Και πιθανότατα όλα αυτά είναι αλήθεια.
Ίσως, όμως, αυτή η ημέρα να είναι μια καλή αφορμή για μια δύσκολη ερώτηση: Τον αγαπάμε. Τον καταλαβαίνουμε όμως;, θέτει το ερώτημα ο εκπαιδευτής σκύλων Ηλίας Λαδάς.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο αγαπώ τον σκύλο μου και στο μπορώ να δω τον κόσμο μέσα από τις ανάγκες του, διευκρινίζει ο κ. Λαδάς.
Μπορούμε να αγαπάμε βαθιά έναν σκύλο και, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, να μην καλύπτουμε τις πραγματικές του ανάγκες.
Ας επιτρέψουμε στον σκύλο να είναι σκύλος. Αυτό είναι το καλύτερο δώρο για εκείνον
Ο κ. Λαδάς εξηγεί ότι ο σκύλος δεν είναι ένας μικρός άνθρωπος με τέσσερα πόδια. Είναι ένα διαφορετικό είδος, με δικό του τρόπο επικοινωνίας, διαφορετικές αισθήσεις, ανάγκες, φόβους και τρόπους μάθησης.
Κι όμως, ίσως ποτέ άλλοτε δεν τον αγαπήσαμε τόσο πολύ — και ταυτόχρονα δεν του ζητήσαμε τόσο πολλά. Του ζητήσαμε να προσαρμοστεί στον δικό μας κόσμο. Ο σημερινός σκύλος καλείται να ζήσει σε έναν κόσμο που δεν σχεδιάστηκε γι’ αυτόν. Να περπατά δίπλα σε αυτοκίνητα, να μπαίνει σε ασανσέρ, να συναντά αγνώστους, να ανέχεται αγγίγματα, να περνά δίπλα από άλλους σκύλους χωρίς να αντιδρά. Να μένει μόνος όταν εργαζόμαστε, να ταξιδεύει και να ζει σε πολυκατοικίες και πόλεις. Και μέσα σε όλα αυτά, περιμένουμε να είναι ήρεμος, κοινωνικός, φιλικός και προβλέψιμος, λέει ο εκπαιδευτής.
Όταν τα καταφέρνει, έχουμε έναν καλό σκύλο. Όταν δυσκολεύεται, συχνά τον χαρακτηρίζουμε προβληματικό. Ίσως, όμως, κάποιες φορές το πρόβλημα να βρίσκεται στις απαιτήσεις που του ζητάμε.
Η αγάπη από μόνη της δεν αρκεί και δεν αντικαθιστά τη γνώση.
Μπορούμε να αγαπάμε βαθιά έναν σκύλο, λέει ο κ. Λαδάς, και, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, να μην καλύπτουμε τις πραγματικές του ανάγκες.
Ένας σκύλος χρειάζεται τροφή, νερό, κτηνιατρική φροντίδα και ασφάλεια. Χρειάζεται όμως και κίνηση, εξερεύνηση, μυρωδιές, παιχνίδι, ξεκούραση, κοινωνική επαφή και δυνατότητα επιλογών. Χρειάζεται επικοινωνία που μπορεί να κατανοήσει. Και, ναι, χρειάζεται εκπαίδευση. Όχι για να γίνει ένα πειθήνιο πλάσμα που εκτελεί εντολές, αλλά για να αποκτήσει δεξιότητες και αυτοπεποίθηση μέσα στον ανθρώπινο κόσμο. Η εκπαίδευση μπορεί να γίνει η κοινή μας γλώσσα.
Οι σκύλοι δεν σταματούν να μας εκπλήσσουν με τις δεξιότητές τους. Φωτεινό παράδειγμα οι σκύλοι εργασίας.
Σκύλοι-βοηθοί προσφέρουν αυτονομία και ασφάλεια σε ανθρώπους με αναπηρίες. Σκύλοι έρευνας και διάσωσης αναζητούν ανθρώπους σε ερείπια, δάση και δύσβατες περιοχές. Σκύλοι ανίχνευσης αξιοποιούν την όσφρησή τους, η οποία είναι ασύλληπτη για εμάς. Δεν είναι μηχανές ούτε γεννιούνται έτοιμοι. Πίσω από κάθε τέτοιο σκύλο υπάρχουν η επιλογή, η εκπαίδευση, ο χρόνος και μια σχέση εμπιστοσύνης, υπογραμμίζει ο κ. Λαδάς.
Και αυτοί οι σκύλοι μάς θυμίζουν, τονίζει, κάτι σημαντικό: η αξία τους δεν βρίσκεται στο πόσο μοιάζουν με εμάς, αλλά ακριβώς στο ότι είναι σκύλοι. Αξιοποιούν τη μύτη τους, έχουν επιμονή και ικανότητα να μαθαίνουν και να συνεργάζονται.
Δεν τους ζητάμε να γίνουν άνθρωποι. Τους επιτρέπουμε να γίνουν οι καλύτεροι σκύλοι που μπορούν.
Σύμφωνα με τον κ. Λαδά, ένας σκύλος που έχει μάθει να επιστρέφει όταν τον καλούν δεν αποκτά αυτομάτως καλύτερη ζωή επειδή κυκλοφορεί χωρίς λουρί. Και ένας σκύλος που δεν έχει αποκτήσει δεξιότητες για να λειτουργεί στον ανθρώπινο κόσμο, μπορεί τελικά να καταλήξει με πολύ λιγότερη ελευθερία.
Τα όρια και η ελευθερία δεν είναι αντίθετες έννοιες.
Όταν τα όρια είναι δίκαια, κατανοητά και προσαρμοσμένα στον σκύλο, υπογραμμίζει ο κ. Λαδάς, δημιουργούν ασφάλεια. Και η ασφάλεια οδηγεί σε περισσότερη πραγματική ελευθερία.
Δύο διαφορετικά είδη, λέει ο κ. Λαδάς, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια σχέση που δύσκολα συναντάμε αλλού.
Ο σκύλος έμαθε να παρατηρεί τις κινήσεις, τις χειρονομίες, το βλέμμα και τη φωνή μας. Κι εμείς μάθαμε να διαβάζουμε ένα μέρος από τη δική του γλώσσα.
Η επιστήμη έχει δείξει πόσο βαθιά μπορεί να φτάνει αυτή η σύνδεση. Ακόμη και η αμοιβαία οπτική επαφή ανθρώπου και σκύλου έχει συσχετιστεί με έναν βιολογικό μηχανισμό ωκυτοκίνης που συνδέεται με τον κοινωνικό δεσμό.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε πιο ρομαντικό. Είναι ήδη αρκετά όμορφο όπως είναι.
Ίσως, σήμερα, να μη χρειάζεται να του αγοράσουμε τίποτα, λέει ο κ. Λαδάς. Ούτε μια καινούργια λιχουδιά. Ούτε ένα παιχνίδι. Ούτε μια τούρτα για τη φωτογραφία. Μπορούμε να κάνουμε κάτι δυσκολότερο: να τον παρατηρήσουμε. Πότε πραγματικά χαίρεται; Τι τον φοβίζει; Τι προσπαθεί να μας πει όταν απομακρύνεται; Πόσο χρόνο έχει μέσα στην ημέρα του για να είναι απλώς σκύλος; Αυτά είναι δώρα για εκείνον.
Αυτή η ερώτηση, επισημαίνει ο κ. Λαδάς, ίσως είναι η σημαντικότερη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου. Γιατί ο σκύλος δεν χρειάζεται άλλη μία ημέρα για να του πούμε πόσο πολύ τον αγαπάμε. Χρειάζεται να τον γνωρίσουμε. Να τον σεβαστούμε. Να τον εκπαιδεύσουμε χωρίς να ξεχνάμε ποιο ζώο έχουμε απέναντί μας. Να του βάλουμε όρια όταν τα χρειάζεται και να του δίνουμε επιλογές όταν μπορούμε. Να του επιτρέψουμε να μυρίσει, να τρέξει, να παίξει, να εξερευνήσει, να ξεκουραστεί. Να του επιτρέψουμε, τελικά, να είναι σκύλος. Γιατί η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης δεν είναι να τον κάνουμε περισσότερο άνθρωπο. Είναι να μάθουμε εμείς να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι απέναντί του.
Και επιτέλους, να μάθουμε στο ελάχιστο τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη, καταλήγει ο κ. Λαδάς.
Ο εκπαιδευτής σκύλων, Ηλίας Λαδάς
⃰ Ο κύριος Ηλίας Λαδάς είναι εκπαιδευτής σκύλων. Ακολουθεί επιστημονικά τεκμηριωμένη, ισορροπημένη προσέγγιση στην εκπαίδευση, εμπνευσμένη από τη δουλειά διεθνώς αναγνωρισμένων ειδικών, όπως των Ian Dunbar, Michael Shikashio και της Susan Garrett.
Παρακολουθεί στενά τις επιστημονικές εξελίξεις όσον αφορά στη διατροφολογία σκύλου, με αρωγό την Dr. Karen Becker.
Η δουλειά του εστιάζεται στη βελτίωση της επικοινωνίας ανθρώπου – σκύλου, στην πρόληψη και διαχείριση προβλημάτων συμπεριφοράς καθώς και στη δημιουργία ασφαλών και ισορροπημένων κοινωνικών ομάδων σκύλων.
Έχει πολυετή εμπειρία στη διαχείριση και αποκατάσταση κακοποιημένων – εγκαταλελειμμένων ζώων. Στόχος του, η μελλοντική τους υιοθεσία, αλλά και η αρμονική συμβίωσή τους σε πολυμελή αγέλη.
Είναι ιδρυτής του κτήματος 9paws, ενός πρότυπου χώρου κοινωνικοποίησης και φιλοξενίας σκύλων, 4,5 στρεμμάτων στα Σπάτα Αττικής.
Facebook: Ilias Ladas
Instagram: 9paws_gr
TikTok: 9paws.ilias.ladas
Site: 9paws.gr
Πηγή περιεχομένου: in.gr
