Το Paper Tiger επιστρέφει τον Τζέιμς Γκρέι σε μια ιστορία από τη Νέα Υόρκη των 80s, με τη ρωσική μαφία να μπαίνει στο κέντρο της αφήγησης. Το πρώτο τρέιλερ της ταινίας δίνει από νωρίς τον τόνο για ένα αστυνομικό δράμα που αντλεί έμπνευση από την οικογενειακή του διαδρομή.
Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης, μετά το Armageddon Time, παρουσιάζει το Paper Tiger ως μια ημι-μυθοπλαστική ματιά στην οικογενειακή του ζωή στο Κουίνς της Νέας Υόρκης στα μέσα της δεκαετίας του 1980, με μια τρομακτική εμπειρία με τη ρωσική μαφία στο επίκεντρο.
Το απόσπασμα του Αισχύλου, «Ας υπάρχει πλούτος χωρίς δάκρυα, αρκετός για τον σοφό που δεν θα ζητήσει τίποτα περισσότερο», μοιάζει να ταιριάζει από την αρχή στην ταινία του Γκρέι, που όπως γράφει ο David Rooney στο The Hollywood Reporter θυμίζει ελληνική τραγωδία.
Στην ίδια κριτική, η ταινία περιγράφεται ως μια διαπεραστική αποτύπωση του Αμερικανικού Ονείρου που έχει καταρρεύσει, με την προδοσία, τον φόβο και τον θάνατο να διατρέχουν την ιστορία σαν ρυάκια αίματος.
Ο Rooney επισημαίνει επίσης ότι δεν πρόκειται για απλή συνέχεια του Armageddon Time, αλλά για ένα στοιχειωτικό δράμα που λειτουργεί ως συμπληρωματικό έργο εκείνης της ταινίας, ενώ θεματικά και σε τόνο πλησιάζει περισσότερο το μελαγχολικό ντεμπούτο του Γκρέι, το Μικρή Οδησσός (Little Odessa) του 1994.
Η Neon έδωσε στη δημοσιότητα το τρέιλερ του Paper Tiger, το οποίο έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Η ταινία, με πρωταγωνιστές τους Άνταμ Ντράιβερ, Σκάρλετ Γιόχανσον και Μάιλς Τέλερ, ετοιμάζεται για περιορισμένη κυκλοφορία στις 13 Νοεμβρίου, μέσα στην περίοδο των βραβείων. Πριν από αυτό, έχει προγραμματιστεί να ανοίξει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Η υπόθεση τοποθετείται το 1986 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης και επικεντρώνεται στους αδελφούς Γκάρι, έναν πρώην αστυνομικό που υποδύεται ο Ντράιβερ, και Ίσαακ, έναν μηχανικό που ενσαρκώνει ο Τέλερ, οι οποίοι μπλέκουν σε ένα σχέδιο που, εξαιτίας του Γκάρι, καταλήγει να εμπλέξει τη ρωσική μαφία.
Ο Γκάρι παρουσιάζεται ως ένας υπολογιστικός γόης που λατρεύεται από την οικογένεια του αδελφού του· κάθε φορά που πηγαίνει στο ταπεινό προαστιακό σπίτι τους στο Κουίνς, η επίσκεψη μοιάζει με γιορτή.
Το σχέδιο απειλεί να ανατρέψει τις πιθανότητές τους να ζήσουν το Αμερικανικό Όνειρο, να διαταράξει τους δεσμούς τους και να βάλει ολόκληρη την οικογένεια σε σοβαρό κίνδυνο. Η Σκάρλετ Γιόχανσον υποδύεται τη σύζυγο του Άιζακ, η οποία αντιμετωπίζει τις δικές της αναταραχές.
Ο Γκρέι λέει ότι η ιστορία βασίζεται ελεύθερα στην εμπειρία της δικής του οικογένειας από τη συνάντησή της με τη ρωσική μαφία στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980.
Στην κριτική του, ο Πιτ Χάμοντ του Deadline, που είδε την ταινία στις Κάννες, τη χαρακτήρισε υπέροχα δομημένη από τον Γκρέι, ο οποίος ξέρει πώς να μετατρέπει μια ιστορία του εγκληματικού είδους σε κάτι φρέσκο και συναρπαστικό.
Ο ίδιος σημειώνει επίσης ότι το κλειδί για να λειτουργήσει το εγχείρημα είναι η σύνδεση του θεατή με αυτούς τους πολύ αναγνωρίσιμους χαρακτήρες, κάτι που ενισχύει η επιλογή ηθοποιών όπως ο Ντράιβερ, η Γιόχανσον και ο Τέλερ.
Ο Rooney γράφει ότι αυτός είναι ο καλύτερος ρόλος του Ντράιβερ εδώ και καιρό και επαναλαμβάνει πως ο Γκάρι είναι ένας υπολογιστικός γόης που λατρεύεται από την οικογένεια του αδελφού του, με κάθε επίσκεψή του στο Κουίνς να θυμίζει γιορτή.
Παράλληλα, τονίζει πως ο Γκάρι είναι επιλεκτικός όταν μοιράζεται την αλήθεια και εκμεταλλεύεται την έλλειψη πρακτικής νοημοσύνης του Ίρβιν, διαβεβαιώνοντάς τον ότι οι Ρώσοι είναι χαρτοτίγρεις, πολύ λιγότερο απειλητικοί από ό,τι φαίνονται.
Η ταινία απέσπασε 10λεπτο χειροκρότημα μετά την πρεμιέρα της στις Κάννες.
Βίντεο:
Πηγή περιεχομένου: in.gr
