Τον θάνατο του Χρήστου Δακτυλίδη έκανε γνωστό ο Σπύρος Μπιμπίλας μέσα από ανάρτησή του στα social media, προκαλώντας συγκίνηση στον καλλιτεχνικό χώρο. Ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, ενώ η κόρη του, Λίλιαν, γνωστοποίησε επίσης την απώλειά του με δική της ανάρτηση.
Ο Χρήστος Δαχτυλίδης σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» και αποφοίτησε το 1959. Τα πρώτα ουσιαστικά βήματα της θεατρικής του πορείας έγιναν στο Θέατρο Τέχνης, όπου συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Ελεύθερο Θέατρο, παίζοντας σε έργα όπως ο «Ένας Μήνας στην Εξοχή» του Τουργκένιεφ, το «Αρμένικο Φεγγάρι» του Νίκου Φώσκολου και η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη.
Από το 1982 έως το 1993 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, συμμετέχοντας σε 15 παραγωγές. Ανάμεσά τους ήταν ο «Οθέλλος» του Σαίξπηρ, ο «Βασιλικός» του Αντώνη Ματέση, το «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και ο «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά.
Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση καταγράφηκε το 1960, στην ταινία «2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι» του Γρηγόρη Γρηγορίου. Ακολούθησε η συμμετοχή του στη «Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα», σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Το 1966 ξεκίνησε η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ, με την ταινία «Κοινωνία Ώρα Μηδέν» του Ντίνου Δημόπουλου. Μέχρι το 1973 πήρε μέρος σε ακόμη δέκα παραγωγές της εταιρείας, μεταξύ των οποίων οι ταινίες «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω», «Εν Ονόματι του Νόμου» και «Εσχάτη Προδοσία».
Η τελευταία συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ ήταν στο «Θέμα Συνειδήσεως» του Πέτρου Λύκα, ενώ η τελευταία κινηματογραφική του παρουσία σημειώθηκε το 1985, στην ταινία «Θερμοκήπιο».
Στην τηλεόραση συμμετείχε σε σειρές που άφησαν το στίγμα τους, όπως ο «Άγνωστος Πόλεμος», το «Εν Τούτω Νίκα», ο «Ρόκκος Χοϊδάς» και «Το Μινόρε της Αυγής». Έλαβε επίσης μέρος σε περισσότερες από δέκα τηλεοπτικές θεατρικές παραγωγές της ΕΡΤ, ερμηνεύοντας έργα σημαντικών θεατρικών συγγραφέων.
Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγκυρα το μυθιστόρημά του με τίτλο «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη», αποκαλύπτοντας μια ακόμη πλευρά της δημιουργικής του διαδρομής.
