Πιγκουίνοι, Ναζί και Ανταρκτική: το Penguin Colony μετατρέπει τον τρόμο σε σχόλιο για ρατσισμό και αποικιοκρατία

Πιγκουίνοι, Ναζί και Ανταρκτική: το Penguin Colony μετατρέπει τον τρόμο σε σχόλιο για ρατσισμό και αποικιοκρατία

Πιγκουίνοι στην Ανταρκτική, μια μυστηριώδης ναζιστική αποστολή και αρχαία σύμβολα που ζητούν αποκρυπτογράφηση συνθέτουν το Penguin Colony. Το παιχνίδι δείχνει στην επιφάνεια σαν ένα παράξενο horror game, όμως η ιστορία του κινείται γύρω από τον ρατσισμό, την αποικιοκρατία και τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζονται μύθοι για να στηρίξουν την εξουσία.

Όπως λέει στον Guardian ο ιδρυτής της Origame Digital και δημιουργός του παιχνιδιού, Ναφτάλι Φόκνερ, μία από τις πρώτες και πιο απρόσμενες πηγές έμπνευσής του ήταν το Happy Feet. Βλέποντας την ταινία κινουμένων σχεδίων του 2006 μαζί με την κόρη του, στάθηκε σε μια σκηνή όπου ένας εκσκαφέας πέφτει στον ωκεανό, εικόνα που του φάνηκε σχεδόν απόκοσμη.

Από εκείνη την αφορμή μέχρι τη δημιουργία του Penguin Colony πέρασαν πολλές επιρροές. Ο Φόκνερ αναφέρει τον Χ. Π. Λάβκραφτ, το The Thing του 1982 και το έργο του Ντέιβιντ Λιντς, εξηγώντας ότι τον ενδιαφέρει περισσότερο ο τρόμος που μένει στο μυαλό και λιγότερο εκείνος που προκαλεί άμεση σωματική αντίδραση.

Πιγκουίνοι απέναντι σε μια ναζιστική αποστολή

Στο Penguin Colony ο παίκτης μπορεί να μεταφέρεται από το σώμα ενός πτηνού σε ένα άλλο, εξερευνώντας την παγωμένη Ανταρκτική και ακολουθώντας τα ίχνη μιας ναζιστικής αποστολής. Στη διαδρομή εμφανίζονται φωτογραφίες, σημειώματα, ηχητικά αποσπάσματα και παράξενα σύμβολα, μέσα από τα οποία αρχίζει σταδιακά να ξετυλίγεται η πραγματική ιστορία.

Βασική λογοτεχνική αναφορά είναι το Στα Βουνά της Τρέλας του Λάβκραφτ, η νουβέλα που τοποθετεί επίσης μια αποστολή στην Ανταρκτική αντιμέτωπη με μια αρχαία και ακατανόητη παρουσία.

Ο Φόκνερ, πάντως, δεν ήθελε απλώς να μεταφέρει τον λαβκραφτικό κοσμικό τρόμο σε ένα βιντεοπαιχνίδι. Όπως λέει στον Guardian, ήθελε να δημιουργήσει ένα πλάσμα που θα λειτουργούσε ως ενσάρκωση της αποικιοκρατικής σκέψης και εξουσίας, κάτι που μπορεί να μένει σε αδράνεια και, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν, να αναπτύσσεται ξανά.

Σε αυτή την ιδέα συνέβαλε και η προβληματική προσωπική ιστορία του ίδιου του Λάβκραφτ. Ο συγγραφέας, παρά τη μεγάλη επιρροή του στη λογοτεχνία του τρόμου, εξέφραζε ανοιχτά ακραία ρατσιστικές αντιλήψεις. Η έρευνα γύρω από αυτή την πλευρά του οδήγησε τελικά τον Φόκνερ προς τη ναζιστική ιδεολογία και τη θέση που αυτή θα είχε μέσα στο παιχνίδι.

Η πραγματική ιστορία πίσω από τη μυθοπλασία

Το ναζιστικό στοιχείο του Penguin Colony δεν προέρχεται αποκλειστικά από τη φαντασία. Για τη δημιουργία της ιστορίας, ο Φόκνερ μελέτησε την Ahnenerbe, τη ναζιστική οργάνωση που είχε δημιουργηθεί για την έρευνα της υποτιθέμενης αρχαίας κληρονομιάς της άριας φυλής.

Οι Ναζί χρηματοδότησαν αποστολές και έρευνες αναζητώντας αρχαιολογικά και μυθολογικά στοιχεία που θα μπορούσαν να ενταχθούν στο ιδεολογικό τους αφήγημα. Ο Φόκνερ αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην αναζήτηση αντικειμένων όπως η μυθική Λόγχη του Πεπρωμένου και άλλων χριστιανικών κειμηλίων.

Το κρίσιμο στοιχείο για τον δημιουργό του παιχνιδιού είναι ο τρόπος με τον οποίο πραγματικά αντικείμενα ή ευρήματα μπορούσαν να αποσπαστούν από το ιστορικό τους πλαίσιο και να αποκτήσουν μια εντελώς κατασκευασμένη ιστορία. Μέσα από τέτοιους μύθους επιχειρούνταν να δημιουργηθεί ένα παρελθόν ικανό να υπηρετήσει τις πολιτικές και επεκτατικές επιδιώξεις του ναζισμού.

Τρόμος στην Ανταρκτική

Η αίσθηση του αγνώστου υπάρχει και στον τρόπο με τον οποίο παίζεται το Penguin Colony. Στην Ανταρκτική, το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού λειτουργεί ως ανοιχτός κόσμος, χωρίς να κατευθύνει συνεχώς τον παίκτη προς την επόμενη ανακάλυψη.

Αντί για χάρτη γεμάτο ενδείξεις και οδηγίες, η Origame Digital επιλέγει να σκορπά στοιχεία στο περιβάλλον. Ο παίκτης πρέπει να παρατηρεί, να συνδέει πληροφορίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποκρυπτογραφεί μόνος του όσα βρίσκει.

Ο Φόκνερ αναγνωρίζει εδώ την επιρροή του Χιντετάκα Μιγιαζάκι, του δημιουργού του Dark Souls. Τα παιχνίδια του Μιγιαζάκι είναι γνωστά για την αποσπασματική αφήγησή τους, αφού μεγάλο μέρος της ιστορίας δεν εξηγείται ευθέως αλλά ανακαλύπτεται μέσα από αντικείμενα, τοποθεσίες και μικρές λεπτομέρειες.

Στο Penguin Colony η λογική αυτή φτάνει μέχρι την ύπαρξη μιας άγνωστης, εξωγήινης γλώσσας. Όποιος θέλει να καταλάβει τι ακριβώς λένε ορισμένα μηνύματα χρειάζεται να προσπαθήσει να τα αποκρυπτογραφήσει, ενώ το ίδιο ισχύει και για ιερογλυφικά που εμφανίζονται αργότερα στο παιχνίδι. Οι δημιουργοί έχουν αφαιρέσει ακόμη και τα μεταδεδομένα από τα σχετικά αρχεία εικόνας, ώστε να μην υπάρχει εύκολος τεχνικός τρόπος αποκάλυψης της απάντησης.

Όσο περισσότερα γνωρίζεις, τόσο πιο τρομακτικός γίνεται ο κόσμος του παιχνιδιού.

Μια ακόμη εμφανής επιρροή από τη FromSoftware είναι το Bloodborne. Το Penguin Colony διαθέτει ένα σύστημα insight που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο παίκτης αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του.

Ο Φόκνερ αποφεύγει να αποκαλύψει με ακρίβεια πώς λειτουργεί, δίνει όμως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: σε ορισμένα σκοτεινά σημεία, ένας παίκτης με αρκετό insight μπορεί να αρχίσει να ακούει κάτι να κινείται πίσω του.

Με αυτόν τον τρόπο, η γνώση δεν λειτουργεί απαραίτητα ως προστασία. Αντίθετα, όσο περισσότερα αντιλαμβάνεται κανείς για τον κόσμο του παιχνιδιού, τόσο πιο τρομακτικός μπορεί να γίνεται αυτός.

Η Origame Digital επέλεξε low-poly γραφικά, εμπνευσμένα από την εποχή του PlayStation 2, για λόγους και αισθητικούς και πρακτικούς. Ο Φόκνερ παραδέχεται στον Guardian ότι το στούντιο δεν έχει τους οικονομικούς πόρους ενός μεγάλου δημιουργού, σε μια περίοδο κατά την οποία η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών περνά σοβαρή κρίση χρηματοδότησης. Η επανάληψη μοντέλων και η πιο απλή αισθητική επιτρέπουν στην ομάδα να φτιάχνει έναν ολόκληρο κόσμο χωρίς το κόστος μιας παραγωγής υψηλού προϋπολογισμού.

Πίσω όμως από την τεχνική και αισθητική πλευρά μένει η πολιτική ιδέα του παιχνιδιού. Ο Φόκνερ γνωρίζει ότι η αποικιοκρατία, ο ρατσισμός και ο ναζισμός είναι θέματα που μπορούν να προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις, θεωρεί όμως ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι κατάλληλος χώρος για τέτοιες συζητήσεις, επειδή σε αντίθεση με άλλες μορφές τέχνης απαιτούν από το κοινό να συμμετέχει.

Δεν θέλει να δώσει στον παίκτη ένα έτοιμο συμπέρασμα. Προτιμά να βάζει διαφορετικές ιδέες δίπλα δίπλα και να αφήνει τον ίδιο να κινηθεί μέσα στις γκρίζες ζώνες που δημιουργούνται.

Και ο στόχος του Penguin Colony, τελικά, είναι απλός: αν κάποιος που δεν είχε σκεφτεί ποτέ σοβαρά αυτά τα ζητήματα παίξει το παιχνίδι και φύγει από αυτό βλέποντάς τα έστω και λίγο διαφορετικά, για τον Φόκνερ αυτό είναι αρκετό.

Πηγή περιεχομένου: in.gr

Loading

Play