Η αύξηση του κόστους στέγασης στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως η περιορισμένη οικοδομική δραστηριότητα και η έλλειψη επενδύσεων σε νέα ακίνητα. Επιπλέον, ένα σημαντικό ποσοστό υφιστάμενων κατοικιών παραμένει ανενεργό, χωρίς να διατίθεται για μακροχρόνια μίσθωση ή πώληση.
Σύμφωνα με μελέτη του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αν και ο συνολικός αριθμός κατοικιών στην Ελλάδα παρουσίασε μικρή αύξηση από το 2011 έως το 2021, οι διαθέσιμες προς ενοικίαση κατοικίες μειώθηκαν κατά πάνω από 10%, ενώ οι προσφερόμενες προς πώληση υποχώρησαν κατά το 1/3. Η μειωμένη αξιοποίηση του υπάρχοντος οικιστικού αποθέματος αναγνωρίζεται ως βασική αιτία του στεγαστικού προβλήματος, το οποίο απαιτεί μια στρατηγική που θα συνδυάζει τη στήριξη νέων κατασκευών με πολιτικές καλύτερης αξιοποίησης των υφιστάμενων κατοικιών.
Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, προτείνονται πέντε δέσμες μέτρων: η προώθηση της επίλυσης κληρονομικών και κτηματολογικών εκκρεμοτήτων, η θέσπιση φορολογικών κινήτρων για τις μακροχρόνιες μισθώσεις, η στήριξη των ανακαινίσεων, ρυθμιστικές παρεμβάσεις στην αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων και συμπληρωματικές δημόσιες επενδύσεις σε κατοικίες.
Η ανάλυση του Γραφείου αναδεικνύει ότι, παρά την αύξηση του συνολικού οικιστικού αποθέματος, το ποσοστό των κατοικιών που είναι διαθέσιμες στην αγορά για ενοικίαση ή πώληση έχει μειωθεί, γεγονός που ενισχύει την ανάγκη για καλύτερη αξιοποίηση των κενών κατοικιών. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο περισσότερες κατοικίες, αλλά και καλύτερη διαχείριση του υπάρχοντος αποθέματος.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
