Νέους χωρικούς κανόνες για τον τουρισμό θεσπίζει το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο, με τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου και Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη να στέλνουν μήνυμα ότι η περαιτέρω ανάπτυξη του κλάδου δεν μπορεί να συνεχιστεί αποσπασματικά. Στο επίκεντρο μπαίνουν η προστασία των προορισμών, του περιβάλλοντος και η μεγαλύτερη ασφάλεια για τις επενδύσεις.
Για τον κ. Παπασταύρου, το νέο πλαίσιο είναι επιλογή ευθύνης για το μέλλον της χώρας, καθώς επιχειρεί να βάλει κανόνες εκεί όπου υπήρχε ασάφεια και να δώσει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό αντί για αποσπασματικές παρεμβάσεις. Η κ. Κεφαλογιάννη δίνει έμφαση στην ποιοτική ανάπτυξη του τουρισμού, με μέτρο και ισορροπία, στην προστασία των προορισμών που ήδη πιέζονται και στη δημιουργία ευκαιριών για περιοχές με μικρότερη τουριστική ανάπτυξη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ενσωμάτωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων στον χωρικό σχεδιασμό.
Πίσω από αυτή την πολιτική κατεύθυνση βρίσκεται ένα εκτενές θεσμικό πλαίσιο που ορίζει το νέο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης της χώρας. Στόχος της ΚΥΑ, όπως υπογραμμίζεται, είναι να τεθούν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες κατευθύνσεις για τη χωρική διάρθρωση του τουρισμού, με όρους οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής βιωσιμότητας.
Μεταξύ των βασικών επιδιώξεων είναι η αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, η επιμήκυνση της περιόδου, η μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων, η ανάπτυξη θεματικών μορφών τουρισμού, η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και η μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των καταλυμάτων.
Ο νέος χάρτης βασίζεται στην κατάταξη της χώρας σε πέντε κατηγορίες: Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (Α), Αναπτυγμένες (Β), Αναπτυσσόμενες (Γ), Πρώιμης Ανάπτυξης (Δ) και Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης (Ε). Η ταξινόμηση στηρίζεται κυρίως στην ένταση του τουριστικού φαινομένου, με βασικό κριτήριο τις τουριστικές κλίνες σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πληθυσμό κάθε Δημοτικής Ενότητας, ενώ λαμβάνονται επίσης υπόψη ειδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά και καθεστώτα προστασίας.
Η διαφοροποίηση δεν είναι μόνο χωροταξική, καθώς στην πράξη καθορίζει και τους όρους κάτω από τους οποίους μπορούν να προχωρήσουν νέες ξενοδοχειακές επενδύσεις.
Στις Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης, δηλαδή στους πιο επιβαρυμένους τουριστικά προορισμούς, το ελάχιστο απαιτούμενο γήπεδο για νέα ξενοδοχεία σε εκτός σχεδίου περιοχή ανεβαίνει στα 16 στρέμματα. Επιτρέπονται νέες μονάδες τριών, τεσσάρων και πέντε αστέρων, ενώ στις περιοχές Natura 2000 νέες τουριστικές υποδομές μπορούν να προχωρήσουν μόνο μετά τον καθορισμό σχεδίων διαχείρισης.
Στις Αναπτυγμένες Περιοχές το αντίστοιχο όριο διαμορφώνεται στα 12 στρέμματα, με τα νέα καταλύματα επίσης να περιορίζονται στις κατηγορίες τριών έως πέντε αστέρων. Για τα νησιά που εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία τίθεται ανώτατο όριο 350 κλινών.
Στις Αναπτυσσόμενες και στις Περιοχές Πρώιμης Ανάπτυξης, το ελάχιστο γήπεδο για νέο ξενοδοχείο αυξάνεται στα 8 στρέμματα. Εκεί όπου η τουριστική πίεση είναι μικρότερη, το πλαίσιο αφήνει ευρύτερα περιθώρια για νέες επενδύσεις, ειδικές μορφές τουρισμού και αναβάθμιση του υπάρχοντος δυναμικού.
Στις Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης, το βάρος δίνεται στη δημιουργία νέων προορισμών, με κίνητρα για ειδικές μορφές τουρισμού, αξιοποίηση διατηρητέων κτιρίων, περιβαλλοντική αναβάθμιση καταλυμάτων και ανάπτυξη glamping χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος.
Ιδιαίτερη θέση στο νέο χωροταξικό έχει η νησιωτική Ελλάδα. Τα νησιά, με εξαίρεση την Κρήτη και την Εύβοια, χωρίζονται σε τρεις ομάδες με βάση την έκτασή τους. Στην Ομάδα Ι εντάσσονται όσα ξεπερνούν τα 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όπως Ρόδος, Κέρκυρα, Νάξος, Κως, Λέσβος, Χίος και Κεφαλονιά, ενώ η Ομάδα ΙΙ περιλαμβάνει νησιά από 20 έως 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μεταξύ των οποίων Μύκονος, Πάρος, Σαντορίνη, Μήλος, Σύρος, Τήνος και Ίος.
Στα νησιά ο σχεδιασμός συνδέεται στενά με τη φέρουσα ικανότητα, την προστασία του τοπίου και την προσαρμογή των νέων εγκαταστάσεων στην κλίμακα και στα μορφολογικά χαρακτηριστικά κάθε τόπου. Στα μεγάλα νησιά προβλέπεται, μέσω του τοπικού σχεδιασμού, ακόμη και η δημιουργία ζωνών όπου η τουριστική δόμηση θα περιορίζεται ή θα απαγορεύεται, για την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στο νέο χωροταξικό εντάσσονται και οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, με δυνατότητα επιβολής διαφοροποιημένων περιορισμών ανά περιοχή. Η ΚΥΑ προβλέπει ότι τα όρια μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με την τουριστική πίεση και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά.
Με ειδικότερες ρυθμίσεις μπορούν να προβλέπονται όρια στη διάρκεια της δραστηριότητας μέσα στο έτος, γεωγραφικές ζώνες απαγόρευσης ή περιορισμού, καθώς και περιορισμοί στη δημιουργία νέας προσφοράς, κυρίως σε περιοχές με έντονη πίεση και ακόμη και σε νεόδμητες κατοικίες.
Μια ακόμη βασική αλλαγή είναι η ενισχυμένη παρουσία της έννοιας της φέρουσας ικανότητας. Στον πολεοδομικό σχεδιασμό πρώτου επιπέδου προβλέπεται η σύνταξη ειδικών Εκθέσεων Εκτίμησης Φέρουσας Ικανότητας, ώστε η ανάπτυξη να συνδέεται με τις πραγματικές δυνατότητες κάθε προορισμού.
Η ίδια λογική διαπερνά και τις προβλέψεις για τις ακτές: ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες, περιορισμός της γραμμικής επέκτασης της δόμησης και των νέων μεταφορικών υποδομών κατά μήκος της ακτής και προσαρμογή των νέων τουριστικών δραστηριοτήτων στη μορφολογία και την κλίμακα της παράκτιας ζώνης.
Σύμφωνα με τα υπουργεία, το νέο Ειδικό Χωροταξικό δεν επιδιώκει μόνο να ορίσει πού μπορούν να χτιστούν νέα ξενοδοχεία, αλλά εισάγει μια διαφορετική λογική: περισσότερο έλεγχο εκεί όπου η τουριστική πίεση είναι ήδη υψηλή, περισσότερες δυνατότητες εκεί όπου υπάρχει αναπτυξιακό περιθώριο και πιο στενή σύνδεση κάθε επένδυσης με τη φέρουσα ικανότητα, το περιβάλλον και την ταυτότητα του προορισμού.
Πηγή: ΟΤ
Πηγή περιεχομένου: in.gr
