Η συζήτηση γύρω από τη στεγαστική πολιτική έχει αναδειχθεί σε ένα από τα πιο καίρια ζητήματα της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε μια σειρά παρεμβάσεων, όπως τα προγράμματα Σπίτι μου και οι επιδοτήσεις ανακαινίσεων, ωστόσο η αγορά ακινήτων παραμένει σε κατάσταση κρίσης, με τις τιμές να αδυνατούν να συμβαδίσουν με τα εισοδήματα των πολιτών.
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν μια εικόνα που διαφέρει σημαντικά από τις κυβερνητικές ανακοινώσεις. Η Ελλάδα παραμένει η χώρα με τη μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με χιλιάδες νοικοκυριά να δαπανούν πάνω από το μισό του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγαση. Το πρόγραμμα Σπίτι μου ΙΙ προσφέρει μια καθαρή εικόνα της ελληνικής στεγαστικής πραγματικότητας.
Σύμφωνα με τα δεδομένα της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, έχουν εγκριθεί 15.193 δάνεια συνολικού ύψους 1,83 δισ. ευρώ, με μέση αξία κατοικίας 152.000 ευρώ. Ωστόσο, οι δικαιούχοι δεν αποκτούν νεόδμητα διαμερίσματα, αλλά ακίνητα ηλικίας περίπου 44 ετών, πληρώνοντας κατά μέσο όρο 1.727 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Αυτή η κατάσταση αποτυπώνει τη δραματική εικόνα του παλιού στεγαστικού αποθέματος.
Η μηνιαία δόση του στεγαστικού δανείου μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμη, αλλά το πραγματικό κόστος στέγασης είναι πολύ υψηλότερο, καθώς περιλαμβάνει και άλλες δαπάνες, όπως κοινόχρηστα και δημοτικά τέλη. Για νοικοκυριά με καθαρό εισόδημα 1.300 ή 1.400 ευρώ, η στεγαστική επιβάρυνση μπορεί να ξεπερνά το 60% του διαθέσιμου εισοδήματος, καθιστώντας την κατάσταση ασφυκτική.
Η αγορά ενοικίων επίσης ασκεί πίεση στα εισοδήματα, με την Ελλάδα να καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό στεγαστικής επιβάρυνσης στην Ε.Ε. Οι τιμές των ενοικίων συνεχίζουν να αυξάνονται, επηρεάζοντας σοβαρά την οικονομική κατάσταση των πολιτών. Το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει είναι αν η συνολική στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης έχει καταφέρει να βελτιώσει την κατάσταση στην αγορά.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
