Στο επίκεντρο η ΠΥΡΚΑΛ βρέθηκε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος εκτίμησε ότι τελικός ανάδοχος για το έργο της ΠΥΡΚΑΛ αναμένεται να αναδειχθεί στα μέσα του 2027. Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών μίλησε στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», που διοργανώνει το ΒΗΜΑ, και ανέφερε ότι η διαγωνιστική διαδικασία βρίσκεται στη δεύτερη φάση, με τέσσερα σχήματα να έχουν επιλεγεί και να καλούνται έως το τέλος Νοεμβρίου να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους. Παράλληλα, σημείωσε ότι το μεγάλο έργο αστικής ανάπλασης δεν αφορά μόνο τη μετακίνηση, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια περιοχή και να απελευθερώσει οικονομική και κοινωνική αξία. Πρόσθεσε ακόμη ότι υπάρχουν ήδη δρομολογημένα και συνδεδεμένα έργα, όπως η σύνδεση της ΠΥΡΚΑΛ με τον σταθμό του μετρό της Δάφνης.
Όταν ρωτήθηκε τι έχει αλλάξει στην πόλη από το 2014, οπότε ήταν μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας, έως σήμερα που είναι πρόεδρος του Eurogroup, απάντησε ότι «η διαδρομή είναι και το μέτρο των μεγάλων αλλαγών που έγιναν στη χώρα από τα χρόνια των πολύ μεγάλων δυσκολιών, όπως μπορούσε κάποιος να τα δει να αντικατοπτρίζονται στους δρόμους της Αθήνας, στα μαγαζιά που έκλειναν τα χρόνια της χρεωκοπίας, στην αύξηση της εγκληματικότητας σε συγκεκριμένες περιόδους. Έβλεπες την κρίση γύρω σου και τη βίωνες πολύ καθαρά, ιδίως εάν είχες καθημερινή κίνηση στους δρόμους. Η Ελλάδα, η Αθήνα τώρα είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με το παρελθόν. Θεωρώ ότι αυτό είναι και το μέτρο της απόστασης που έχει διανύσει η ελληνική κοινωνία, που έχει διανύσει συνολικά η χώρα».
Ο υπουργός πρόσθεσε ότι «το αντιλαμβάνομαι προσωπικά και ως πρόσθετη ευθύνη για το πού πρέπει να πάει η Αθήνα στα επόμενα βήματά της. Η Αθήνα έχει έναν πολύ ενδιαφέροντα δυισμό. Έχει ένα παράδοξο στον πυρήνα της. Διότι από τη μια πλευρά είναι μια μεγάλη πόλη, από την άλλη είναι ένα άθροισμα από γειτονιές που η κάθε μια έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Μπορούσες τότε σε αυτές να δεις την κρίση και τις πτυχές της, τώρα μπορείς να δεις το μέτρο της ευκαιρίας. Είναι ένα μωσαϊκό της καθημερινότητας των πολιτών, το οποίο έχει αυθορμητισμό, έχει ζωντάνια, έχει κίνηση».
Όπως επίσης ανέφερε, «πρέπει προφανώς να λύσουμε πολλές από τις εκκρεμότητες που έχουν ακόμη μείνει, σε σχέση με το να γίνει πιο πράσινη, πιο ανθρώπινη, μια ακόμη καλύτερη πόλη για να ζεις. Αλλά η εξωστρέφεια που η Αθήνα αποκτά το τελευταίο διάστημα το βλέπουμε και στους επισκέπτες και στις επενδύσεις και σε κάποιον που έρχεται να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα».
Σε ερώτηση πώς βιώνει τώρα ως πρόεδρος του Eurogroup, είπε ότι «η ατμόσφαιρα της χρεοκοπίας είχε καταρχάς φτάσει σε εμένα ως πολίτη που ζει στην Αθήνα. Βίωσα προσωπικά αυτήν την ατμόσφαιρα, και εγώ και η οικογένειά μου. Το είδα στα μάτια πολλών υπουργών Οικονομικών και στελεχών της ΕΕ την ημέρα της εκλογής μου και την ημέρα του πρώτου Eurogroup, όπου με συγκίνηση μου έλεγαν ότι εδώ σε αυτήν την αίθουσα που έρχεσαι ως Έλληνας πρόεδρος του Eurogroup να χτυπήσεις το καμπανάκι, εδώ ήταν οι διαπραγματεύσεις που γίνονταν με προκατόχους σου ακόμη και τις πολύ δύσκολες ημέρες, πολλά από τα πιο δύσκολα επεισόδια της ελληνικής κρίσης και τα πιο δυσάρεστα για όλους εμάς».
«Και ήταν όλη αυτή η μεταστροφή», πρόσθεσε, «που έγινε σε 10 χρόνια, ειδικά από την πιο σκοτεινή στιγμή της κρίσης που ήταν το 2015. Και τώρα έχει πέσει στους ώμους μιας ολόκληρης γενιάς Ελλήνων που πρέπει να σβήνει ένα- ένα τα «δεν γίνεται» και πρέπει ταυτόχρονα να ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός κόσμου που αλλάζει».
Αναφερόμενος στην προσωπική ζωή του, είπε ότι «μεγάλωσα στα Κάτω Πατήσια, πήγα σχολείο στα ‘Ανω Πατήσια, μεγάλωσα σε ένα τρίγωνο που ήταν το δικό μας σπίτι κάτω από την Αχαρνών, το σπίτι ενός παππού και μιας γιαγιάς στις Τρεις Γέφυρες και το άλλο σπίτι στον ‘Αγιο Παύλο στο Μεταξουργείο. Για εμένα αυτή η γειτονιά είχε τη δική της μυθολογία, τα δικά της τοπόσημα, τα μέρη που συχνάζαμε, τα σινεμά που πρωτοπήγαμε. Μετά σπούδασα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Πατησίων. Αυτή ήταν η περίμετρος της ζωής μου από το 1983 έως το 2005 που αποφοίτησα και συνέχισα τις σπουδές μου στην Αμερική».
Σχετικά με το πρόβλημα της κατοικίας, και το γεγονός ότι κάποιοι δεν εγγράφονται λόγω αυτού σε σχολές μακριά από την Αθήνα, είπε ότι «στο πλαίσιο της κινητικότητας που ήταν πάντα η τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην Ελλάδα, σε σύγκριση με άλλες χώρες, έχουμε δωρεάν εκπαίδευση στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο και έχουμε μια σειρά από εργαλεία που έρχονται και στηρίζουν, είτε μιλάμε για στοχευμένο επίδομα στέγης είτε για άλλα εργαλεία γενικότερα για τη στέγη, τα οποία προσπαθούν να αφαιρέσουν ένα κομμάτι του βάρους. Δεν θα ισχυριστώ ότι λύνονται αυτομάτως όλα τα προβλήματα, διότι βλέπω- και λόγω Eurogroup– τις 27 διαφορετικές εκδοχές του προβλήματος με το στεγαστικό. Σε εμάς υπάρχει η πρόσθετη συνθήκη ότι ξεκινήσαμε από το βάθος της κρίσης και είχαμε αξίες στέγης που είχαν πέσει λίγο παρακάτω. Αλλά κάνουμε κινήσεις προσπαθώντας διαρκώς να αφαιρούμε ένα κομμάτι από τα εμπόδια. Είτε με την επιστροφή ενός ενοικίου είτε με γενικές κινήσεις που βελτιώνουν την προσφορά κατοικίας».
Στο ίδιο πλαίσιο, ο υπουργός αναφέρθηκε στο Airbnb, λέγοντας ότι ειδικά με αυτό «έχουμε βάλει έναν συγκεκριμένο όρο που απαγορεύει νέα Airbnb στα τρία κεντρικά διαμερίσματα της Αθήνας. Έτσι, σε σχέση με πέρυσι, έχουμε περίπου 1.500 λιγότερους αριθμούς μητρώου ακινήτων σε σχέση με το Airbnb. Ήταν περίπου 14.000 και τώρα είναι κάτω από 12.000».
Πρόσθεσε ότι «σε καμία από τις 27 χώρες δεν έχω ακούσει έναν ΥΠΟΙΚ, οποιουδήποτε χρώματος, ή έναν πρωθυπουργό ή πρόεδρο να λέει ότι λύσαμε το πρόβλημα σε σχέση με τη στέγη. Όλοι προσπαθούμε να κάνουμε πολιτικές που αφαιρούν βάρη και προσπαθούμε να διδαχτούμε ο ένας από τον άλλο. Για αυτό έφερα το θέμα στη συνεδρίαση του Eurogroup στη Λευκωσία. Έχουμε πάρει τα πιο καλά παραδείγματα πανευρωπαϊκά και ξεκινούμε να τα εφαρμόζουμε. Και θα κάνουμε και άλλα, ό,τι ακριβώς χρειαστεί για να αποφύγουμε τις δύσκολες πτυχές. Διότι ακόμη και ένας να αντιμετωπίζει το αυτό το πρόβλημα, το πρόβλημά του είναι πρόβλημά μας».
Σε ερώτηση εάν σκέφτεται να ζήσει με την οικογένειά του σε μια επαρχιακή πόλη, αφού έκανε εκτενή αναφορά σε θετικά που υπάρχουν στην επαρχία, όπως περισσότερο πράσινο και άλλες αποστάσεις, και στα έργα υποδομής που βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών εκεί, απάντησε ότι «έχει να κάνει πώς βιώνει κάποιος τη σχέση του με τον τόπο. Έλλειψα από την Αθήνα 4 χρόνια όταν σπούδασα στη Βοστώνη, στα 26 μου γύρισα και επέλεξα να μείνω στην Αθήνα κατά την εκκίνηση της κρίσης. Άρα για εμένα και για την οικογένειά μου αυτή η επιλογή (σ.σ. να πάει στην επαρχία) θα ήταν δύσκολη. Διότι η γεωγραφία της πόλης είναι η δική μου γεωγραφία».
Ερωτώμενος σχετικά με την ύπαρξη ενότητας στην πόλη, ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι «οι κρίσεις μας φέρνουν πιο κοντά καθώς υπάρχει μεγαλύτερη συνθήκη κοινής αντίληψης και ενότητας παρά πριν από την κρίση. Η δουλειά του πολιτικού είναι να αναλαμβάνει ευθύνη. Πολιτεία και Δήμοι λειτουργούν αναλαμβάνοντας ευθύνη, αλλά και η κοινωνία που σηκώνει το μανίκι», ανέφερε, σημειώνοντας την κρισιμότητα του «να μπορεί μία χώρα όπως εμείς, που είναι μεταξύ προοπτικής και εκκρεμότητας, να έχει μία ταχύτητα λήψης αποφάσεων». Όπως πρόσθεσε, μετά από τόσα χρόνια κρίσης, «ο κόσμος δεν αντέχει άλλο την αναμονή και την υστέρηση. Θέλει αποτελέσματα και τα θέλει τώρα».
Σχετικά με τη συζήτηση για τη φορολογία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σημείωσε ότι η μεταφορά φόρων στους δήμους, όπως ο ΕΝΦΙΑ, θα απαιτούσε παράλληλα μηχανισμό αναδιανομής, ώστε να μην υπάρξουν μεγάλες αποκλίσεις στη χρηματοδότηση των δήμων. «Αν έπρεπε να έχουμε μηχανισμό αναδιανομής, τον έχουμε ήδη και λέγεται κεντρικό κράτος», είπε, εκτιμώντας ότι δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθεί ένας επιπλέον μηχανισμός που θα πρέπει στη συνέχεια να κάνει την ίδια αναδιανομή. Ανάλογη, όπως σημείωσε, είναι και η λογική για το τέλος ανθεκτικότητας, καθώς οι πόροι για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων που συνδέονται με την κλιματική κρίση δεν αφορούν μόνο περιοχές με ξενοδοχειακή δραστηριότητα, αλλά στο σύνολο της χώρα.
Τέλος, ο υπουργός είπε ότι «η δουλειά της Πολιτείας και του κράτους δεν είναι να κουνάει το δάχτυλο. Είναι να δίνει το χέρι». Περιγράφοντας, όπως δήλωσε, με αυτή τη φράση τη φιλοσοφία που θα χαρακτηρίζει τις επόμενες κυβερνητικές κινήσεις. «Τον κόσμο δεν τον νοιάζει το θα, αλλά το να. Να παράγεις αποτελέσματα. Μας νοιάζει να κάνουμε τη δουλειά», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
