Πενήντα δύο χρόνια έχουν περάσει από την πτώση της Χούντας και την παράδοση της πολιτικής εξουσίας στη λεγόμενη κυβέρνηση εθνικής ενότητας, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΚΚΕ.
Η εξέλιξη αυτή, όπως επισημαίνεται, προήλθε από τον συμβιβασμό ανάμεσα στην ηγεσία της στρατιωτικής δικτατορίας, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και αστούς πολιτικούς ηγέτες της προδικτατορικής περιόδου, με στόχο την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η όξυνση των εργατικών-λαϊκών προβλημάτων, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και η βίαιη καταστολή, καθώς και το έγκλημα στην Κύπρο, δημιούργησαν φόβο στους παράγοντες του συστήματος για μια πιο αποφασιστική παρέμβαση του εργατικού λαού, κάτι που έπρεπε να αποτραπεί. Έτσι, επιλέχθηκε η μετάβαση στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία ως η πιο κατάλληλη λύση για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η επιβολή και η πτώση της Χούντας αποδεικνύουν την εναλλαγή των μορφών διαχείρισης της εξουσίας από την αστική τάξη, με μόνιμα θύματα την εργατική τάξη και τον λαό. Η δικτατορία προήλθε για να δώσει λύση στα αδιέξοδα του αστικού πολιτικού συστήματος, αξιοποιώντας τους νόμους και τους μηχανισμούς που είχαν παραδοθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις για την καταστολή του εργατικού-λαϊκού κινήματος, ενώ αύξησε την καταστολή και την αντικομμουνιστική προπαγάνδα.
Σήμερα, θυμόμαστε και τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν εναντίον της Χούντας, καθώς και εκείνους που συνελήφθησαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή δολοφονήθηκαν. Το ΚΚΕ αναγνωρίζει τις θυσίες τους και εργάζεται για να γίνει γνωστό το παράδειγμα της ζωής τους στις νεότερες γενιές. Το κόμμα εκφράζει υπερηφάνεια για τη δράση των μελών και στελεχών του, καθώς και της ΚΝΕ, που ιδρύθηκε στα δύσκολα χρόνια της επταετίας, προσφέροντας τις περισσότερες θυσίες στον αντιδικτατορικό αγώνα. Υπογραμμίζει ότι οι δεσμοί που δημιουργήθηκαν τότε με τις εργατικές-λαϊκές δυνάμεις οδήγησαν στη de facto νομιμοποίηση του ΚΚΕ μετά τη δικτατορία. Ήταν το μόνο κόμμα που πίστευε στην οργανωμένη δράση του λαού για την ανατροπή της δικτατορίας, καταδικάζοντας τα σχέδια φιλελευθεροποίησης που υποστήριξαν όλοι οι άλλοι.
Όπως τονίζεται από τον Περισσό, το εργατικό-λαϊκό κίνημα έδειξε τη δύναμή του, αλλά δεν μπόρεσε να στοχεύσει την ίδια την καπιταλιστική εξουσία, τη μήτρα της δικτατορίας, με αποτέλεσμα πολλά από τα αιτήματα του τότε αγώνα να παραμένουν επίκαιρα σήμερα. Παρά τις γενικόλογες αναφορές στην αποκατάσταση της δημοκρατίας, η εκμεταλλευτική φύση του σημερινού κράτους αποδεικνύεται από την υπερεκμετάλλευση στους χώρους εργασίας, τα θύματα των εργοδοτικών εγκλημάτων, όπως το πρόσφατο στον Ασπρόπυργο, και η θυσία λαϊκών αναγκών για τους ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς.
Σημειώνει, μάλιστα, ότι η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ υπηρετεί τη βασική λειτουργία ενός κράτους που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων, ενώ οι προτάσεις της για συνταγματική αναθεώρηση δεν αμφισβητούνται από κανένα άλλο κόμμα πλην του ΚΚΕ. Αυτή η αντιλαϊκή λειτουργία του κράτους συνεχίζεται, αποδεικνύοντας ότι καμία έντιμη διαχείριση του συστήματος δεν είναι δυνατή, όπως υπόσχονται παλιοί και νέοι σωτήρες, που προσπαθούν να αναστηλώσουν το κύρος των θεσμών του αστικού κράτους.
Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι η διέξοδος από τη σημερινή κατάσταση βρίσκεται στη μετατροπή του λαού σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Στην οργανωμένη παρέμβαση του λαού, σε συνδυασμό με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, εντοπίζονται οι προοπτικές για φιλολαϊκές εξελίξεις και ριζικές ανατροπές. Το ΚΚΕ, απαλλαγμένο από τις δεσμεύσεις άλλων κομμάτων, προτείνει μια πολιτική που να πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη για το δίκιο του λαού.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβούνται την αστάθεια της αντιλαϊκής πολιτικής, η οποία δημιουργεί μόνιμη αστάθεια στη ζωή τους. Αντίθετα, αυτή η κατάσταση είναι προϋπόθεση για να οργανωθούν καλύτερα και να διεκδικήσουν τις ανάγκες τους, πιστεύοντας στη δύναμή τους να φέρουν αλλαγές.
Με πίστη στη δύναμη του οργανωμένου λαού, αντλώντας γνώση και αντοχή από τους αγώνες των προηγούμενων γενιών, το ΚΚΕ αναλαμβάνει τη σκυτάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση μιας νέας σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
![]()
