Η πρόσφατη στάση στελεχών της ΝΔ απέναντι στη λογοδοσία αναδεικνύει σημαντικά ζητήματα για την πολιτική ηθική. Τρία περιστατικά, η καταδίκη της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου, το ευρωπαϊκό ένταλμα κατά του Δημήτρη Αβραμόπουλου και η ομιλία του Μακάριου Λαζαρίδη στη Βουλή, αποκαλύπτουν την αντίληψη που επικρατεί στην κυβερνητική παράταξη.
Η λογοδοσία, αντί να θεωρείται αυτονόητη υποχρέωση, συχνά αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικό εμπόδιο. Η κυβέρνηση και η ΝΔ φαίνεται να προτιμούν την αμφισβήτηση της λογοδοσίας αντί της αποδοχής της ως αναγκαίας διαδικασίας. Αυτή η στάση δημιουργεί την εντύπωση ότι η πολιτική ισχύς μπορεί να προστατεύσει τα στελέχη από την κοινωνική κριτική.
Στην περίπτωση της κας Ασημακοπούλου, η διαρροή προσωπικών δεδομένων ψηφοφόρων έχει προκαλέσει αντιδράσεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Μαρινάκης, δήλωσε ότι δεν υπάρχει θέμα διαγραφής της, υποστηρίζοντας το τεκμήριο αθωότητας. Ωστόσο, η στάση αυτή προκαλεί ερωτήματα σχετικά με την πολιτική ευθύνη που θα έπρεπε να επιδεικνύουν οι πολιτικοί.
Από την άλλη, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αρχικά δήλωσε ότι θα ζητήσει την άρση της βουλευτικής του ασυλίας, αλλά στη συνέχεια αντέτεινε ότι δεν θα απολογηθεί σε κανέναν. Αυτή η στάση προδίδει μια απαξίωση της δημόσιας λογοδοσίας, κάτι που είναι ανησυχητικό για έναν πρώην υπουργό Εξωτερικών.
Η στάση του Μακάριου Λαζαρίδη στη Βουλή, όπου αποδίδει ευθύνες στο Δημόσιο για την προσωπική του ευθύνη, δείχνει ότι η πολιτική ευθύνη δεν είναι πάντα προτεραιότητα για τα στελέχη της ΝΔ. Η πολιτική ευθύνη απαιτεί υψηλότερα επίπεδα διαφάνειας και σεμνότητας, κάτι που φαίνεται να λείπει από τη σημερινή κυβέρνηση.
Η δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη για σεμνότητα και προσοχή στις πολιτικές αποφάσεις τίθεται υπό αμφισβήτηση. Μια κυβέρνηση με μεγάλη πλειοψηφία έχει μεγαλύτερη υποχρέωση λογοδοσίας και αυτή η υποχρέωση πρέπει να αντικατοπτρίζεται στη συμπεριφορά των στελεχών της.
Πηγή περιεχομένου: in.gr
