Υπάρχουν στιγμές που οι αριθμοί έρχονται στη δημοσιότητα για να φωτίσουν μια πραγματικότητα την οποία η πολιτική αντιπαράθεση επιχειρεί να συσκοτίσει. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για τον Ιούλιο δείχνουν ότι ο πληθωρισμός των τροφίμων στην Ελλάδα πέρασε σε αρνητικό έδαφος, καθώς διαμορφώθηκε στο -0,4% σε ετήσια βάση και στο -2,3% σε σχέση με τον Ιούνιο. Πρόκειται, μάλιστα, για τη μεγαλύτερη μηνιαία αποκλιμάκωση μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, όπου η αντίστοιχη μεταβολή ήταν -0,2%. Μέχρι εδώ όλα είναι καλά…
Ταυτόχρονα, ο συνολικός πληθωρισμός στη χώρα υποχώρησε στο 2,7%, από 3,9% τον Ιούνιο, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη μηνιαία αποκλιμάκωση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε έτσι στη δέκατη θέση μεταξύ των χωρών με τον χαμηλότερο πληθωρισμό, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη ανήλθε στο 2,9% και στην Ε.Ε. στο 3%
Η «αλήθεια» της πραγματικότητας
Κι όμως, υπάρχει μια αλήθεια που δεν μπορεί να νικήσει κανένας αριθμός και καμία στατιστική. Η ακρίβεια που έχει συσσωρευτεί τα προηγούμενα χρόνια εξακολουθεί να βαραίνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Πολύ απλά η επιβράδυνση του πληθωρισμού δεν σημαίνει ότι οι τιμές επέστρεψαν στα επίπεδα του παρελθόντος. Απεναντίας σημαίνει ότι αυξάνονται πλέον με πολύ μικρότερο ρυθμό, ενώ σε ορισμένες κατηγορίες καταγράφεται ακόμη και μείωση.
Ακριβώς γι’ αυτό η κυβέρνηση ορθώς δεν πανηγυρίζει. Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού αποτελεί ένδειξη ότι οι παρεμβάσεις αποδίδουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν λόγο εφησυχασμού. Η μάχη για το κόστος ζωής συνεχίζεται με ελέγχους, ενίσχυση του ανταγωνισμού και νέα πρωτοβουλία για τη μείωση των τιμών σε βασικά είδη από τον Σεπτέμβριο.
Η «μάχη» της καθημερινότητας
Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι να κερδηθεί η μάχη των στατιστικών, αλλά η μάχη της καθημερινότητας. Και αυτή θα κριθεί όταν η αποκλιμάκωση των τιμών μεταφραστεί σε περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα και πραγματική ανακούφιση για κάθε ελληνικό νοικοκυριό.
