Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει, σύμφωνα με τη Νέα Αριστερά, πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα συνεχίσει απαρέγκλιτα την αφαίμαξη των εισοδημάτων. Το κόμμα υποστηρίζει ότι το σχέδιο αποτυπώνει το μείγμα οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση και σκοπεύει να διατηρήσει και το 2027, με έωλες προβλέψεις για τα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας, υπερπλεονάσματα και διεύρυνση των ανισοτήτων.
Όπως επισημαίνει, το οικονομικό επιτελείο διορθώνει προς το χειρότερο όσα παρουσίαζε πέρυσι για το 2026, κάτι που, όπως λέει, δείχνει πως ο κυβερνητικός σχεδιασμός ήταν τουλάχιστον αυθαίρετος. Συγκεκριμένα, αναμένει χαμηλότερη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ, στο 2%, χαμηλότερη αύξηση των επενδύσεων, στο 7,7%, και υψηλότερο πληθωρισμό, στο 3,8%.
Η Νέα Αριστερά αναφέρει επίσης ότι η πρόβλεψη για την ανάπτυξη του 2027, στο 2,3%, είναι αισθητά υψηλότερη από εκείνη του Πολυετούς Δημοσιονομικού Προγραμματισμού, που ήταν 1,7%, ενώ σημειώνει πως η εκτίμηση για το 2026 αποδείχθηκε ήδη λανθασμένη. Παράλληλα θέτει το ερώτημα σε ποια στοιχεία βασίζεται το Υπουργείο Οικονομικών για να καταθέτει τόσο αισιόδοξη πρόβλεψη.
Στα φορολογικά έσοδα και τα πλεονάσματα, υπογραμμίζει, φαίνεται, όπως λέει, σε πλήρη ένταση η βασική στόχευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, την οποία περιγράφει ως τρομακτική φορολογική επιβάρυνση της πλειοψηφίας της κοινωνίας μέσω των άδικων έμμεσων φόρων.
Το κόμμα τονίζει ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των πρωτογενών πλεονασμάτων σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις της. Μάλιστα, σύμφωνα με όσα παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών για το 2026, τα έσοδα έχουν αυξηθεί κατά 2 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 1,5 δισ. προέρχονται από την είσπραξη του ΦΠΑ, που επιβαρύνει δυσανάλογα τα πιο αδύναμα νοικοκυριά.
Για το 2027, η κυβέρνηση προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 3,3%, σημειώνει η Νέα Αριστερά, εκτιμώντας ότι αυτό δείχνει πως οι έμμεσοι φόροι θα παραμείνουν στα σημερινά δυσβάσταχτα επίπεδα. Κατά την ίδια, αυτό θα οδηγήσει για ακόμη μία χρονιά σε μείωση των πραγματικών εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας.
