Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και υπερηφάνειας, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, μαζί με συναγωνιστές και φίλους, αποχαιρέτισαν το απόγευμα της Τρίτης, στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-1974), τον Σπύρο Χαλβατζή.
«Η ζωή του Σπύρου Χαλβατζή δεν ξεχωρίζει εύκολα από την ιστορία του κόμματος και της ΚΝΕ, από την ιστορία όλου του εργατικού κινήματος», είπε στον αποχαιρετισμό του ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρθηκε στη συνολική αγωνιστική πορεία του Σπύρου Χαλβατζή από τα νεανικά του χρόνια, στις διώξεις, στις φυλακές και τις εξορίες που υπέστη, αλλά και στη διαδρομή του στις γραμμές της ΚΝΕ και του ΚΚΕ.
Σημείωσε, επίσης, ότι ο Σπύρος Χαλβατζής διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 και ότι ήταν μέλος της Διοίκησής του μέχρι σήμερα.
Ο Δ. Κουτσούμπας υπογράμμισε ότι ο Σπύρος Χαλβατζής «είχε κρατήσει κάτι βαθύτερο από μια πολιτική πεποίθηση. Είχε κρατήσει μια βαθιά πίστη στον άνθρωπο, στην εργατική τάξη, στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα, στην ιστορική δυνατότητα και αναγκαιότητα να ανατραπεί το σύστημα της βαρβαρότητας, ο καπιταλισμός, και να οικοδομηθεί η νέα κοινωνία, ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός».
«Γι’ αυτό αποδείχτηκες ένας θαρραλέος μαχητής στον αγώνα για την ίδια την ύπαρξη του Κόμματος, για τον επαναστατικό του χαρακτήρα, για να μη διακοπεί η ιστορική του συνέχεια. Για να διατηρήσει τα μαρξιστικά-λενινιστικά του χαρακτηριστικά», πρόσθεσε.
Ανέφερε ότι η έγνοια του Σπύρου Χαλβατζή για τη νεολαία δεν ήταν ποτέ τυπική, σημειώνοντας ότι «δίδαξε με την ίδια του τη στάση τις νέες γενιές των κομμουνιστών».
Μιλώντας για την περίοδο 1989-1991, ο Δ. Κουτσούμπας είπε ότι ο Σπύρος Χαλβατζής «μαζί με χιλιάδες άλλους κομμουνιστές, αρνήθηκε να δεχτεί ότι η ήττα μιας στιγμής μπορεί να ακυρώσει την ανάγκη η κοινωνία να βαδίσει μπροστά. Βάδισε με εκείνους που επέμεναν ότι η ιστορία δεν είχε πει την τελευταία της λέξη».
Ο Δ. Κουτσούμπας υπογράμμισε ότι η παρακαταθήκη του Σπύρου Χαλβατζή «ανεβάζει την ευθύνη να συνεχίσουμε τον δρόμο που βαδίσαμε, να μην κάνουμε πίσω στις δυσκολίες, να μην υποχωρούμε μπροστά στις πιέσεις, να κρατάμε ζωντανή την πίστη ότι ο ελληνικός λαός, όπως και όλοι οι λαοί του κόσμου, μπορούν να γράψουν τη δική τους ιστορία. Να συνεχίσουμε να παλεύουμε για όσα πάλεψες κι εσύ, για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό».
«Αυτός είναι ο δικός μας αποχαιρετισμός, αλλά και η δική μας υπόσχεση σε σένα.
Θα συνεχίσουμε στον δρόμο της αταλάντευτης πίστης στη δύναμη της εργατικής τάξης, στην ιστορική της αποστολή, στη δυνατότητά της να γίνει η ίδια πρωταγωνίστρια των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών», πρόσθεσε.
Όπως ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Δ. Κουτσούμπας στον αποχαιρετισμό του στον Σπύρο Χαλβατζή «και κάποτε, όταν οι νέες γενιές θα κοιτούν πίσω και θα αναζητούν τους ανθρώπους που κράτησαν ζωντανή την υπόθεση του σοσιαλισμού στις πιο δύσκολες εποχές, θα υπάρχει και το δικό σου όνομα ανάμεσά τους. Γιατί εσύ έκανες αυτό που κάνουν οι αγωνιστές της ταξικής πάλης, έζησες για έναν κόσμο που δεν πρόλαβες να δεις, αλλά πίστεψες βαθιά ότι θα έρθει. Και εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να ‘ρθει!».
Ο Δ. Κουτσούμπας ολοκλήρωσε τον αποχαιρετισμό του με το εξής απόσπασμα από το τελευταίο βιβλίο του Σπύρου Χαλβατζή «Οι απείθαρχοι».
«Είναι φυσικό, λοιπόν, να αξιολογεί καθένας με τον δικό του τρόπο τις εμπειρίες και τις αντιλήψεις του, και το ηλιοβασίλεμα, την πανσέληνο, μια βόλτα στη θάλασσα, μια πορεία βαθιά στο δάσος, αλλά και μια συζήτηση καθισμένος στο τζάκι ή σε μία καλύβα στο βουνό.
Όλα πρέπει να τα αξιολογεί καθένας στον χώρο και στον χρόνο. Όλα να τα κρίνει, να τα συγκρίνει στις πραγματικές τους διαστάσεις, πέρα και έξω από σχηματικά μέτρα και κριτήρια. Όχι, βέβαια, ότι μπορεί να μπουν απόλυτα κριτήρια ή να παρακάμψεις τον υποκειμενισμό. Αυτός υπάρχει στον καθέναν. Το κύριο είναι να μπορείς να τον περιορίσεις. Γιατί δεν γίνεται λόγος για την εξάλειψή του. Είναι πέρα για πέρα ουτοπικό κάτι τέτοιο. Είναι εύκολο να μιλά κανείς για ομορφιά, ενώ δεν έχει στερηθεί ποτέ απολύτως τίποτε. Αυτός βρίσκεται και κρίνει εκτός τόπου και χρόνου. Η πορεία του κομμουνιστή, του λαϊκού αγωνιστή επιβεβαιώνει ότι όλα τα πράγματα, τα γεγονότα, οι καταστάσεις είναι απαραίτητο να κρίνονται, να αξιολογούνται στη βάση συγκεκριμένης περιόδου και στιγμής, όπου αυτά έλαβαν χώρα, και η απόσταση των χρόνων δεν πρέπει να τα αξιολογεί με διαφορετικά κριτήρια. Και για όλα αυτά και πάνω από όλα για την πρόοδο των εργατικών και των λαϊκών δυνάμεων, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τη σοσιαλιστική κοινωνία αξίζει κάθε προσπάθεια, κάθε αγώνας, κάθε θυσία…».
«Σύντροφε Σπύρο, εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, με αυτά τα λόγια σε αποχαιρετούμε. Θερμά συλλυπητήρια στη σύντροφο σου στη ζωή και τον αγώνα, τη συντρόφισσα Μαριάνθη, στους δυο γιούς σου, Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια σου και σε όλους τους οικείους σου.
Καλό σου ταξίδι!», κατέληξε ο Δ. Κουτσούμπας.
