Στην τελευταία του κατοικία, το Κοιμητήριο της Μόντσα, οδηγήθηκε ο θρυλικός Σάντρο Ματσόλα. Τη σορό του υποδέχθηκαν ο Δήμαρχος της Μόντσα και εκπρόσωποι της AC Μόντσα.
Παρατεταμένα χειροκροτήματα, ρυθμικές ιαχές «Σάντρο, Σάντρο» και καπνογόνα στα χρώματα της ομάδας, μαύρο και μπλε, συνόδευσαν την αποχώρηση της σορού στο τέλος της τελετής στη Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου (Sant’Ambrogio) στο Μιλάνο.
Σχεδόν μία ώρα πριν από την έναρξη της κηδείας στο Μιλάνο, περίπου 500 άτομα είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη Βασιλική, στην αποκλεισμένη πλατεία, ενώ σημαντικός αριθμός οπαδών της Ίντερ έδωσε το «παρών», αναρτώντας τα πανό της αγαπημένης τους ομάδας.
Μεταξύ των παρευρισκομένων στην εκκλησία ήταν ο πρόεδρος της Ίντερ, Μπέπε Μαρότα, ο Μπέπε Μπεργκόμι, ο Εστεμπάν Καμπιάσο, ο Σεμπαστιάν Φρέι, ο Ιβάν Κόρντομπα, ο Φραντσέσκο Τόλντο, ο Τζιανφράνκο Μπεντίν και ο Αριστίντε Γκουαρνέρι, πρωταθλητής Ευρώπης με την Ιταλία το 1968 στο πλευρό του Ματσόλα και δύο φορές νικητής του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τους «Νερατζούρι».
Πριν ολοκληρωθεί η θρησκευτική τελετή, ο Μπέπε Μαρότα, πρόεδρος της Ίντερ, πήρε τον λόγο και μίλησε για την αγάπη προς τον Σάντρο Ματσόλα, την αφοσίωσή του στην Ίντερ από παιδική ηλικία και το αποτύπωμα που άφησε στην «Grande Inter». Τον χαρακτήρισε ταπεινό άνθρωπο και ανέφερε ότι το 2024 έζησε τη βραδιά του ντέρμπι σαν γνήσιος οπαδός, θυμίζοντας τα λόγια του για τη σημασία της φανέλας και την «πρώτη που έφερε το αστέρι στο Μιλάνο».
«Ο Σάντρο μας άφησε τρία μαθήματα», είπε ο Μπέπε Μαρότα, αναφέροντας την αφοσίωση στη φανέλα, το θάρρος να μετατρέπεις τον πόνο σε δύναμη και την ταπεινότητα να μη θεωρεί ποτέ κανείς τον εαυτό του πρωταθλητή, παρότι ήταν. Πρόσθεσε ότι η «Grande Inter» ήταν μια οικογένεια, πως το «εμείς» προηγούνταν του «εγώ» και ότι ένας σύλλογος μεγαλώνει από όσα μεταδίδει, όχι μόνο από τα τρόπαιά του.
Οι νεαροί παίκτες των ακαδημιών, κατέληξε, πρέπει να διδαχθούν από τον Σάντρο την ταπεινότητα, τη θυσία και την ισχυρή εργασιακή ηθική, καθώς οι πρωταθλητές αποχωρούν, αλλά τα παραδείγματα που αφήνουν μένουν. «Ορισμένοι άνθρωποι δεν σβήνουν· αντέχουν στον χρόνο», σημείωσε.
