Η The Odd Enchantment Of Madam P γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όταν η Αμερικανίδα σεναριογράφος και σκηνοθέτρια Σάρα Ντράιβερ συνάντησε τυχαία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, πριν από δύο χρόνια, την ηθοποιό από τη Δανία Τρίνε Ντίρλχομ και τον Έλληνα παραγωγό Κωνσταντίνο Κοντοβράκη.
Φέτος, στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, οι τρεις τους βρέθηκαν ξανά μαζί για να μιλήσουν για το έργο τους, μια ιστορία τραύματος, φαντασίας και της παράξενης χάρης που κρύβει το να ζει κανείς στον δικό του κόσμο. Πρόκειται για συμπαραγωγή Ελλάδας-Βουλγαρίας και Πορτογαλίας που βρίσκεται στο στάδιο του post-production.
Η ταινία παρακολουθεί τη Μαντάμ Π., διεθνούς φήμης τραγουδίστρια της όπερας, η οποία επιβιώνει από μια μαζική επίθεση με πυροβόλα όπλα και αποσύρεται σε έναν κόσμο όπου όνειρο και πραγματικότητα μπλέκονται ελεύθερα. «Οι τοίχοι ζωντανεύουν, φιγούρες χορεύουν στις φλόγες του τζακιού, μικροσκοπικοί άνθρωποι χρειάζονται διάσωση μέσα από ζυμαρικά, ενώ ένα αρμαντίλο, ο απρόσμενος σύντροφός της μετά την τραγωδία, την ακολουθεί παντού. Ένας στενός φίλος και συνοδοιπόρος τη βοηθά να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητα. Η ζωή της σε μια μεσαιωνική έπαυλη διαταράσσεται από την άφιξη δύο Αμερικανών, οι οποίοι καταφθάνουν με τις καλύτερες προθέσεις», σύμφωνα με τη σύνοψη.
Το θέμα της ταινίας είναι το πώς μπορούμε να αντιληφθούμε τη βία μέσω της φαντασίας μας, εξήγησε η Σάρα Ντράιβερ. «Πρόκειται για μια γυναίκα που βιώνει ένα τραύμα και καταφεύγει στη φαντασία της για να διαχειριστεί αυτή τη φρικτή εμπειρία», ανέφερε στη συζήτηση με θέμα «Μελέτη Περίπτωσης: An Odd Enchantment», σημειώνοντας ότι στη χώρα της υπάρχει πολλή βία.
«Το 2015 στην Αμερική είχαμε πάνω από 300 περιστατικά μαζικών δολοφονιών, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι. Άρχισα να ενδιαφέρομαι πολύ για τα θύματα, τη νευρολογική τους κατάσταση και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν την κατάσταση. Συνέχισαν να ζουν, έχοντας γίνει μάρτυρες αυτών των φρικαλεοτήτων. Πολλοί από αυτούς οδηγούνται στην αυτοκτονία, ενώ άλλοι αντιμετωπίζουν νευρολογικά προβλήματα. Επιπλέον, βρισκόμουν μόλις δύο τετράγωνα μακριά από το σημείο της 11ης Σεπτεμβρίου και έγινα μάρτυρας πολλών φρικτών γεγονότων. Και δεν πίστευα ότι θα γελούσα ποτέ ξανά. Οπότε, έπρεπε κάπως να δουλέψω με τη φαντασία μου και να βρω ξανά τον εαυτό μου», διευκρίνισε.
Σύμφωνα με τη Σάρα Ντράιβερ, η ταινία αφορά επίσης την ομορφιά της ζωής, την ομορφιά της φαντασίας, τον εορτασμό της ανθρώπινης φαντασίας, το γέλιο και τη φιλία.
Ένα ταξίδι γεμάτο ελπίδα, αγάπη και μαγεία
Η Τρίνε Ντίρχολμ ανέφερε ότι, αφού συνάντησε στη Θεσσαλονίκη τη Σάρα Ντράιβερ, είχαν ωραίες συζητήσεις, συνέχισαν την επικοινωνία και η σκηνοθέτρια τής έστειλε το mood board του έργου.
«Ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ. Ήταν τόσο όμορφο, τόσο μαγικό και ξεχωριστό. Μετά διάβασα το σενάριο και ένιωσα το ίδιο. Ένιωσα πραγματικά να με ελκύει αυτός ο κόσμος», είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει συμμετάσχει ποτέ ξανά σε μια σουρεαλιστική ταινία. «Με ταξίδεψε κάπου. Ένιωσα και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ότι ταξίδεψα. Ήταν ένα ταξίδι γεμάτο ελπίδα, αγάπη και… μαγεία», σημείωσε.
«Για μένα ήταν ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια ταινία σχετικά με τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και τις δυνάμεις που προσπαθούν διαρκώς να τις καταστείλουν, να τις εξαλείψουν ή να ασκήσουν βία εναντίον τους. Πρόκειται, στην ουσία, για μια διαρκή σύγκρουση στην ιστορία – μια σύγκρουση που βλέπουμε να εκτυλίσσεται και σήμερα», είπε ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, παραγωγός της ταινίας.
«Αν δω κάτι αυθεντικό και αληθινό, όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση, λέω: “Εντάξει, ας το τολμήσουμε, ας ρισκάρουμε, ας το κάνουμε και βλέπουμε τι θα προκύψει”. Γιατί αν εμείς, ως παραγωγοί, δεν αναλάβουμε αυτό το ρίσκο, τότε ταινίες σαν κι αυτή δεν πρόκειται να γυριστούν ποτέ. Οπότε, σκέφτηκα: “Ας της δώσουμε μια ευκαιρία”. Και χαίρομαι πολύ που, έχοντας δει πλέον την ταινία ή μάλλον, έχοντας δει το σύνολό της, καθώς κάνουμε το μοντάζ εδώ στην Αθήνα με τον Γιώργο Μαυροψαρίδη, μπορώ να πω ότι “ναι, είναι εξαιρετική!”», εκτίμησε ο κινηματογραφικός παραγωγός.
«Είναι πολύ σημαντικό στον σημερινό κινηματογράφο να διατηρούμε μια ισχυρή στάση αντίστασης. Τα πράγματα οδηγούνται σιγά-σιγά σε μια κατάσταση που -τουλάχιστον για μένα, ως παραγωγό- δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επομένως, μια ταινία σαν κι αυτή αποτελεί μια αχτίδα ελπίδας για τον κινηματογράφο», είπε ο Ροντρίγκου Αρέιας, παραγωγός από την Πορτογαλία, ο οποίος έκανε λόγο για ένα εγχείρημα που γεννήθηκε από αγάπη.
«Ακόμη και σήμερα, έχοντας ολοκληρώσει κι άλλες ταινίες μετά από αυτήν, όλο το συνεργείο παραμένει, κατά κάποιον τρόπο, “μέσα” στο σύμπαν της “Madame P”. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Τα γυρίσματα έγιναν σε ένα πανέμορφο μέρος, όπου όλοι ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι σε αυτό που έκαναν. Πιστεύω πως αυτό το μαγικό σύμπαν διαπότισε τα γυρίσματα και επηρέασε τον καθένα ξεχωριστά», υπογράμμισε.
Ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης τόνισε ότι του άρεσε πολύ η προηγούμενη ταινία της Σάρα Ντράιβερ «When Pigs Fly» και ότι ήξερε πως αυτό που προσπαθούσε να κάνει η σκηνοθέτρια ήταν να δημιουργήσει έναν μαγικό κόσμο με ανθρώπους.
«Ήθελα να γίνω κι εγώ μέρος αυτής της ομάδας. Ξεκινήσαμε την άνοιξη, αλλά μετά έπρεπε να φύγω για ένα άλλο πρότζεκτ, οπότε αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε, για να το συνεχίσουμε αργότερα από εκείνο το σημείο. Τώρα, βρισκόμαστε περίπου τρεις εβδομάδες πριν από την ολοκλήρωσή του», ανέφερε.
Εξήγησε ότι ο ήχος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή την ταινία, καθώς η πρωταγωνίστρια πάσχει από μισοφωνία, γι’ αυτό και όλο το ηχητικό τοπίο είναι ιδιαίτερο.
«Υπάρχει, ακόμα δουλειά να γίνει, καθώς και πολλά οπτικά εφέ, τα οποία επεξεργάζομαι αυτή τη στιγμή μαζί με έναν συνεργάτη μου. Οπότε, αυτά θα τα ενσωματώσουμε αργότερα», τόνισε ο Γιώργος Μαυροψαρίδης, υπογραμμίζοντας ότι είναι μια δουλειά «αναλογική».
«Όλα είναι ουσιαστικά χειροποίητα. Η ταινία δίνει την αίσθηση ενός χειροποίητου έργου, φτιαγμένου με αγάπη και φροντίδα», ανέφερε.
«Όταν βλέπεις ένα τέτοιο σενάριο, το θέμα δεν είναι αν θα πεις “ναι”, το θέμα είναι να κυνηγήσεις να συμμετάσχεις στην ταινία», είπε ο Άγγλος ηθοποιός Τόμας Όστεν, ο οποίος έμαθε πρώτα για το κινηματογραφικό έργο από την Τρίνε Τρίλχολμ και αργότερα δέχθηκε ένα email, με το οποίο κλήθηκε σε συνάντηση με τη σκηνοθέτρια μέσω Zoom.
Ήμασταν όλοι πολύ μέσα σε αυτή τη συνεργασία και νομίζω ότι αυτό είναι που την έκανε τόσο πλούσια, σημαντική, αλλά και ξεχωριστή.
«Μου αρέσουν οι καλοί άνθρωποι – και αυτό είναι το μεγαλύτερο προσόν μου. Έχω καλό ένστικτο στο να αναγνωρίζω τους καλούς ανθρώπους. Και κάπως έτσι προσπαθώ να πορεύομαι σε αυτόν τον χώρο», ανέφερε η Τρίνε Ντίρλχομ.
«Για μένα ήταν μεγάλη έκπληξη όταν επικοινώνησε η Σάρα Ντράιβερ και ένιωσα πραγματικά τυχερή που προέκυψε ένα τόσο σπουδαίο πρότζεκτ μέσα από τη συνάντηση εδώ στη Θεσσαλονίκη», τόνισε η ηθοποιός, επισημαίνοντας ότι «ο ουσιαστικός σκοπός των Φεστιβάλ είναι ακριβώς αυτός: να δημιουργείς επαφές με δημιουργικό τρόπο – όχι απλώς να κάνεις “δημόσιες σχέσεις” σε πρεμιέρες και εκδηλώσεις».
«Φυσικά και ψάχνεις για καλό υλικό ως ηθοποιός, αλλά, στο κάτω-κάτω, είμαστε μαζί σε όλο αυτό, ως καλλιτέχνες. Προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή, να επικοινωνήσουμε, να κατανοήσουμε το νόημα της ζωής μαζί με ένα κοινό που -ας ελπίσουμε- αναζητά κάτι από το οποίο μπορεί να κρατηθεί. Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν βρίσκομαι σε αυτόν τον χώρο μόνο για να προσφέρω ψυχαγωγία», τόνισε η ηθοποιός.
«Ζούμε σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Αρχικά, έγραψα το σενάριο έχοντας κατά νου την Πορτογαλία, επειδή αγαπούσα την ατμόσφαιρά της, την ιστορία της, εκείνο το είδος μυστηρίου που την περιβάλλει. Στη συνέχεια, ο Ροντρίγκο συγκέντρωσε μια απίστευτη ομάδα. Κι αυτό που τους είπα ήταν: “Συνεχίστε να ρίχνετε ιδέες κι εγώ θα διαλέξω αυτές που ταιριάζουν”», ανέφερε η Σάρα Ντράιβερ, εξηγώντας πως αυτό έδωσε στους συνεργάτες της έντονη αίσθηση συμμετοχής και ουσιαστικής εμπλοκής, χωρίς ιεραρχία.
«Ειλικρινά, όλο αυτό συνέβη εντελώς ασυνείδητα. Νομίζω πως, όταν βλέπεις την ταινία με ανθρώπους που προέρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου, η κεντρική ιδέα πίσω από όλα είναι κατά κάποιον τρόπο οικουμενική», τόνισε η Σάρα Ντράιβερ.
Κατερίνα Γιαννίκη
