Η ηλεκτροφόρες περιφράξεις και οι ηχητικές συσκευές που παραδόθηκαν από την περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ στο χωριό Πύλη, του δήμου Πρεσπών Φλώρινας, προορίζονται για την απομάκρυνση αρκούδων. Το ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι ο εξοπλισμός δεν δόθηκε σε μεμονωμένους παραγωγούς, αλλά θα βρίσκεται στη διάθεση της κοινότητας και θα χρησιμοποιείται συλλογικά, ανάλογα με τις ανάγκες.
Πρόκειται για πιλοτική δράση με στόχο έναν συμμετοχικό τρόπο πρόληψης, που συνδυάζει την τοπική γνώση με την τεχνική εμπειρία και την κοινή ευθύνη. Η παρέμβαση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Δράσης E.7 του LIFE Bear-Smart Corridors, μέσα από την οποία η Καλλιστώ μετέφερε στις Πρέσπες την εμπειρία των Κοινοτήτων Έξυπνης Συνύπαρξης με την Αρκούδα, που αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια στην περιοχή Τρικάλων-Μετεώρων.
Από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με μέλη της περιβαλλοντικής οργάνωσης και της κοινότητας Πύλης, κατοίκους και παραγωγούς, ώστε να εξεταστούν οι καλλιέργειες που επηρεάζονται, η εποχικότητα των ζημιών, η πρόσβαση στα χωράφια και τα σημεία όπου η κίνηση της αρκούδας είναι συχνότερη.
Σύμφωνα με τον Δρα Γιώργο Χατζηνάκο από την Καλλιστώ, η Πύλη επιλέχθηκε ως το πρώτο πιλοτικό σημείο εφαρμογής όχι επειδή ήταν η μόνη περιοχή με καταγεγραμμένα προβλήματα, αλλά επειδή συγκέντρωνε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την πρώτη δοκιμή. Υπήρχε συγκεκριμένη εποχική πίεση, σαφής ζώνη παρέμβασης, ενεργή συμμετοχή των κατοίκων και δυνατότητα παρακολούθησης των αποτελεσμάτων.
Στην Πύλη παραδόθηκαν 10 σετ ηλεκτροφόρας περίφραξης και 24 συσκευές αποτροπής Critter Gitter, ενώ ακολούθησε επίσκεψη στην αγροτική ζώνη και συζήτηση για τον τρόπο χρήσης και τοποθέτησής τους.
Οι ηλεκτροφόρες περιφράξεις μπορούν να προστατεύουν προσωρινά ευάλωτες καλλιέργειες, ενώ τα Critter Gitter είναι συσκευές που εκπέμπουν δυνατούς ήχους και λειτουργούν συμπληρωματικά σε σημεία πρόσβασης ή συχνότερης κίνησης της αρκούδας. Πρόκειται για εξοπλισμό που τοποθετείται εύκολα και, όπως εξηγεί σε σχετικό του άρθρο ο κ. Χατζηνάκος, επιτρέπει προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, χωρίς μόνιμους φραγμούς στο τοπίο ή περιορισμό των φυσικών διαδρόμων κίνησης της άγριας ζωής.
Για τον ίδιο, το πιο ουσιαστικό δεν είναι μόνο ο εξοπλισμός, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η πρόληψη συνδέθηκε με την τοπική συμμετοχή.
«Οι κάτοικοι δεν κλήθηκαν απλώς να ενημερωθούν για μια ήδη ειλημμένη απόφαση. Έφεραν στη συζήτηση τη γνώση τους για τον τόπο, τις καλλιέργειες, τα σημεία πίεσης και την εποχικότητα των περιστατικών. Συμμετείχαν στην επιλογή της παρέμβασης και ανέλαβαν ρόλο στη διαχείριση του εξοπλισμού», επισημαίνει.
Το επόμενο στάδιο είναι η παρακολούθηση της παρέμβασης, ώστε να διαπιστωθεί πού και πότε χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός, πώς εξελίσσονται οι ζημιές, ποιες δυσκολίες εμφανίζονται και ποιες προσαρμογές απαιτούνται.
[φωτογραφία αρχείου]
