Αφιέρωμα στον Άρη Αλεξάνδρου, τον σπουδαίο συγγραφέα και ποιητή, που αξίζει να θυμόμαστε και να τιμούμε.
Ο δημιουργός του Κιβωτίου και μεταφραστής του Γκοβόστη, υπήρξε φίλος του Ρίτσου και ένα πρόσωπο που βίωσε τις δοκιμασίες και τις προκλήσεις της εποχής του. Η ζωή του, γεμάτη από απομόνωση και (αυτο)εξορία, φέρει τα σημάδια των δύσκολων χρόνων που πέρασε.
Ο λόγος του Τάκη Σινόπουλου, με αποσπάσματα από τις Σημειώσεις του, αναδεικνύει την αξία της γραφής του Άρη Αλεξάνδρου:
Στον παρόντα χρόνο, στον ενεστώτα χρόνο. Όλα παρόντα. Και τα παρελθόντα και τα παρόντα και τ’ απόντα.
Κάποια μισοφώτιστα γεγονότα που έγιναν, μόλις που προλάβαμε να τα δούμε, αργότερα παραμορφώθηκαν — τα μισοφαγωμένα ψέματα που έρχονται τώρα ξαφνικά μπερδεύουν τη γραφή και την αφήγηση· δεν είναι ψέματα, δεν είναι μήτε ψέματα.
Μνημονικά στοιχεία από το παρελθόν εισέρχονται με δύναμη, φωτίζοντας το σκηνικό και επαληθεύονται από γεγονότα του σήμερα. Έτσι, το ποίημα περπατάει μέσα στο χρόνο, εκπορεύεται από το χρόνο του, εμπορεύεται, αν θέλεις, το χρόνο — μην παίζεις με τις λέξεις.
Προσχώσεις, επιχωματώσεις, ήττες και παραφορές. Όσοι αλλαξοπιστήσανε από φόβο, όσοι φοβήθηκαν, ένα τομάρι το είχανε, το πούλησαν.
Με το μαχαίρι που παλαίψαμε, να ’χει καρφώσει τώρα το δικό μας το κορμί.
Στη φωτογραφία του παρόντος άρθρου, ο Άρης Αλεξάνδρου το Μάιο του 1978, λίγες εβδομάδες πριν από το μεγάλο ταξίδι του (πηγή: Τα Ποιητικά, εκδόσεις Γκοβόστη).
Πηγή περιεχομένου: in.gr
