Η ικεμπάνα δεν ξεκινά από τα λουλούδια, αλλά από τα κλαδιά που βρίσκει κανείς στη φύση. Η Ιωάννα Χαρίτου-Μπάρτσικ εξηγεί γιατί η ιαπωνική τέχνη ανθοδετικής μοιάζει με «ζωγραφική με λουλούδια» και γιατί τα κλαδιά δίνουν δύναμη, αρμονία και ισορροπία στη σύνθεση.
Όταν η Ιωάννα Χαρίτου-Μπάρτσικ θέλει να φτιάξει μια σύνθεση ικεμπάνα, η πρώτη της κίνηση είναι να βγει στον κήπο ή να πάει στην ύπαιθρο ή σε ένα δάσος. Όπως λέει, η συγκεκριμένη ιαπωνική τέχνη ανθοδετικής δεν ξεκινά από τα λουλούδια, αλλά από τα κλαδιά που μπορεί να βρει κανείς στη φύση, τα οποία δίνουν τη δύναμη, την αρμονία και την ισορροπία στη σύνθεση. Η ίδια είναι πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Ανθοδετικής Ikebana της σχολής Ohara της Ιαπωνίας, έχει τιμηθεί -μεταξύ άλλων- με το παράσημο του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου, Χρυσών και Αργυρών Ακτινών από τον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας και κατέχει τον τίτλο της Master Level 1 και Sub Grand Master στη συγκεκριμένη αρχαία τέχνη.
«Για εμένα τα κλαδιά είναι το άλφα και το ωμέγα στην ικεμπάνα, η οποία θα έλεγα πως είναι σαν ένα είδος ζωγραφικής με λουλούδια», σημειώνει, προσθέτοντας ότι τα άνθη μπορεί να τα αγοράσει κανείς, όμως τα κλαδιά -όπως και ορισμένες όμορφες ρίζες ή μεγάλα φύλλα- είναι σημαντικό να τα βρει ο ίδιος, αν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στη φύση.
